Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
Al jaren ben ik mijzelf
dichterbij mezelf gebleven
ingefluisterde waarheden
en vervreemding
liet ik aan mij voorbij gaan
politiek en voetbal
liet ik links liggen
terwijl je naast mij lag
zong ik een lied
over het licht
jij nam mij op
in een gedicht
en vroeg de zon
weer op te staan
bracht mijn tonen
naar een volle maan
maar bent…
Onder een onverlicht bestaan
met gruwelijke schaduwkanten
nietige wanklanken van liefde
baan ik mij een voorzichtige weg
naar waar ik de intense echtheid
nog kan voelen
de pure noodzaak
steeds kan proeven
om te communiceren
met het licht in het gedicht.…
554
Bezig met laden