inloggen

Alle inzendingen van J.M.M. Willemen

36 resultaten.

Sorteren op:

Niet meer

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 43
Meteen na het bevel we vallen aan stormden de troepen naar voren als vanouds, nog nooit waren ze zo belust op nieuwe glorie. Gewone mensen spreken met elkaar af, from both sides, dat doen we dus niet meer. En leggen de wapens neer. Er is geen berg te hoog om aan de voet te blijven. Want in elke oorlog loopt de waanzin voorop dat…

Het stof der eeuwen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 54
Ik grijp alle spullen aan, het dierbare familieportret mijn oude klarinet. Hetzelfde soort stof haal ik weg dat al viel over het verleden. Het stof der eeuwen neem ik af, zo blijft alles bij het heden.…

Dichtbij

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 52
De Middeleeuwen zijn nog heel dichtbij met schilfers van een vroeger tij. We heffen nog graag een strijdlied aan en een omgang prudent en stil is aan ons nog welbesteed. Als we om voorspraak vragen slaan we graag een Kruisje of bidden tot de Maghed reine.…

Het eerste

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 45
Het festival dat gaat komen zal vorige edities overtreffen. Het wordt het eerste festival waarop gelijkwaardigheid landt en voeding vindt. Het dak van de wereld komt omlaag, Niemand zal meer te veel boven een ander kunnen uitstijgen. Himmelhoch was voor velen te hoog. De wereld wordt eindelijk bevolkt door gewone mensen. Hoe toch…

Niets is buiten werking

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 64
In deze woning is niets buiten werking. Er brandt altijd licht. De bewoners zitten klaar om de knoppen te bedienen. De dag snelt over vaste paden, enkel onderbroken door een korte lunch. De vingers blijven aan de pols. Stipt op tijd wordt het avondeten afgeleverd, daarna verdwijnt men weer achter de knoppen. En buiten de tuinverlichting…

Mezelf

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 101
Ik lijk nu helemaal op mezelf Niet meer op mijn ouders Die gestorven zijn Dat te volle gezicht Met ogen halfgesloten Ik ben nu in mezelf gegoten Zoals ik worden moest…

Kampvluchteling

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 375
Ik hoop dat er iets is om je aan te warmen. Dat je spullen in de tent op orde zijn. En er nu een bord voor je staat dat smaakt.…

Troost

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 127
Ik vind troost bij het kijken naar kauwen, zoals ze uit het niets in zwermen komen aanvliegen boven verlaten velden. En bij het vallen van de avond neerstrijken in een rij bomen om daar de nacht door te brengen. Uit de kruinen klatert hun kakofonie.…

Deze wereld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 124
Ik voel me na die tijd niet zoveel jaren verder. Ik ben nog steeds wie ik toen was. Ik vrees: zo is het ook met deze wereld. Als ik voor haar spreken mag: ze komt niet verder, geen trap.…

De weg

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 129
Het bewandelen van zijwegen is niet zonder gevaar. Een mens is echter nieuwsgierig van aard. En in een verborgen uur lokt het avontuur Een gletsjer krimpt en scheurt. De ondergrond krijgt vrij spel. Veel gaat veranderen of wordt uitgewist. Men zoekt naar ingang en verloop. Voorbijgangers doen geloven dat dit nou juist de nieuwe hoofdweg…

Stilte

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Als ik de radio afzet wordt in de keuken de stilte zowat vloeibaar. Stiller nog dan buiten, je hoort de wind niet noch vogels fluiten. Ik sta omzwachteld met de grote stilte één.…

Geestelijk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 251
De hele dag sta ik te meppen om van alles hoog te houden. Maar niets krijgt vaste voet in de lucht. Het enige wat blijft zweven is het geestelijk leven.…

Avond in het dorp

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 149
De laatste mens wandelt op straat, de straat vlucht met hem mee. Wat enkel nog bestaat is de actualiteit tot amusement gemaakt. Ze regeert in huis op ieders scherm. Straks worden zeker ook nog de kijkers uit henzelf gejaagd en prijken zij nog alleen als cijfer.…

Cynisme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 74
Als er iets verloopt is het wel het leven. Het sijpelt aldoor in de goot en valt dan ergens droog.…

Bloeiende brem

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 98
En plots bloeit de brem Elk jaar als nooit tevoren Knalgeel het talud…

Wat me dwarszit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 92
Soms vraag ik aan de nachtelijke hemel wat mij dwarszit overdag. Richt ik mij teveel op de verkeerde dingen of kan ik beter helemaal opnieuw beginnen. Ik kan u niet om wijsheid vragen, u bezit geen werkelijke macht. Een verzameling zwarte gaten, zonder sterren bent u niets. Ik zou uw duisternis niet verdragen. Bij gebrek aan beter smeek…

Eeuwigheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 84
Als jij je horloge doormidden breekt, heb je niet meteen tijd tekort. Je komt misschien ergens te vroeg of te laat. De tijd is menselijk rekenwerk, wat als muziek kan klinken, maar uitgevonden om het verloop der dingen aan te wijzen. Tijd bestaat niet in de eeuwigheid. Daar zit niets op slot. De eeuwigheid, ooit door God afgevuurd, voelt…

Zwenkwielen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 162
De zwenkwielen van mijn stoel zijn soepeler dan mijn geest. Ik draai ongemakkelijk mee. Je zou wensen dat je geest fier in het midden stokstijf stand zou houden bij het maken van een pirouette en, wat tegendraads, geneigd zou zijn de andere kant op te gaan. Maar nee hoor, hij zwiert net zo hard mee. Ziedaar een bewijs dat lichaam en…

Sterrenbeelden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 153
Mijn vader zei me wel eens dat voor ieder mens die heeft geleefd, een ster staat aan de hemel. Ik weet niet of hij dat meende. Hij zei het met een lach en dat hij het van horen zeggen had. Ik herken de sterrenbeelden die hij me aanwees: Grote beer en Kleine beer, Steelpannetje en de gordel van de Melkweg. De wolken weerkaatsen het…

Gezag

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 85
Hij praat zacht; hij hoeft niet hard te spreken; hij heeft gestudeerd en spreekt met gezag. Maar als het gekijf toeneemt, trekt hij zich terug en schuilt in de boeken die hij las.…

Liefde en duurzaamheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 172
Laat dit dijkhuis zich onttrekken aan het verval en nooit de bakens meer verzetten. Het kan niet zonder een steuntje in de rug, maar houdt blinde architecten weg. Dan zal het sterk en beschut het toonbeeld vormen: dat wat eens begon niet hoeft te lijden. Zie hoe het blaakt in de zon.…

De schrijver en de archeoloog

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 146
De schrijver krast op papier. De archeoloog in de bodem, op laag na laag. Beiden krassen in de oppervlakte van de tijd.…

De doden zwijgen niet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
Van alle oorlogen elk slagveld, de hinderlagen, scherpschutters. Door dralend stof van getroffen wijken, staren holle kinderogen. De strijd trekt helder aan ons oog voorbij, desgewenst in slow motion of uitzending gemist, maar de beelden raken ons steeds minder. Artsen klagen dat de hulp faalt wegens groot gebrek aan middelen. Mannen…

Mooie woorden

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 192
Eens stelde ik mij de wereld voor, in mooie woorden uitgestald, het scheppen in het klein. Helaas, zijn ze niet uitgekomen. Misschien zweven ze nog ergens boven het smalle rotspad, in hun bevlogen staat. Kwamen ze in een vlucht terecht, die spontaan landde in een treingesprek. En werden ze door een ander opnieuw gezegd, met meer succes…

Quasi-land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 201
De wind ruist langs smetteloze muren. De palmen zwaaien met hun tooi. Om toch nog iets om handen te hebben wiegt het volk extra met de heupen. De vrouwen geven knikjes met hun borst. Het leven in Quasi-land is onalledaags. Er zijn dagen dat er geen leven is: roerloos ligt de middag in de zon. De bezoekers komen niet met bussen tegelijk.…

Uitgeblust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 121
In de mis klinkt het orgel als vanouds, de liederen zijn al even vertrouwd. De pastor bidt voor, maar de zielen in de banken zijn leeg en oud. Ze geven nog slechts een zwak signaal. Het klinkt alsof het half van buiten komt, waar het ongeloof zich danig roert, en ook het dorp heeft doen keren. Een teken kregen ze niet van boven tijdens…
Meer laden...