inloggen

Alle inzendingen van J.M.M. Willemen

33 resultaten.
Sorteren op:

Mezelf

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 62
Ik lijk nu helemaal op mezelf Niet meer op mijn ouders Die gestorven zijn Dat te volle gezicht Met ogen halfgesloten Ik ben nu in mezelf gegoten Zoals ik worden moest…

Kampvluchteling

hartenkreet
4,6 met 10 stemmen 358
Ik hoop dat er iets is om je aan te warmen. Dat je spullen in de tent op orde zijn. En er nu een bord voor je staat dat smaakt.…

Troost

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 59
Na verloren onschuld, mijn geluk in een vrije val, vind ik troost bij de kauwen als ze in zwermen aanvliegen boven verlaten velden. En bij het vallen van de avond een hoge rustplaats zoeken. Ka,roepen ze opgewekt uit.…

Deze wereld

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 100
Ik voel me na die tijd niet zoveel jaren verder. Ik ben nog steeds wie ik toen was. Ik vrees: zo is het ook met deze wereld. Als ik voor haar spreken mag: ze komt niet verder, geen trap.…

Rimpelloos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 60
Rimpelloos staart het Lange brede water langs Grazige weide…

De zon!

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 75
Felle zon valt met Dikke bundels uit tralies Van het wolkendek…

De weg

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 93
Het bewandelen van zijwegen is niet zonder gevaar. Een mens is echter nieuwsgierig van aard. En in een verborgen uur lokt het avontuur Een gletsjer krimpt en scheurt. De ondergrond krijgt vrij spel. Veel gaat veranderen of wordt uitgewist. Men zoekt naar ingang en verloop. Voorbijgangers doen geloven dat dit nou juist de nieuwe hoofdweg…

Stilte

netgedicht
2,7 met 3 stemmen 68
Als ik de radio afzet wordt in de keuken de stilte zowat vloeibaar. Stiller nog dan buiten, je hoort de wind niet noch vogels fluiten. Ik sta omzwachteld met de grote stilte één. De schepping raakt me.…

Geestelijk

hartenkreet
2,0 met 1 stemmen 214
De hele dag sta ik te meppen om van alles hoog te houden. Maar niets krijgt vaste voet in de lucht. Het enige wat blijft zweven is het geestelijk leven.…

Springvloed

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 55
Water schudt en springt Hoog tegen de oevers op Terwijl de storm raast…

Avond in het dorp

hartenkreet
3,0 met 2 stemmen 111
De laatste mens wandelt op straat, de straat vlucht met hem mee. Wat enkel nog bestaat is de actualiteit tot amusement gemaakt. Ze regeert in huis op ieders scherm. Straks worden zeker ook nog de kijkers uit henzelf gejaagd en prijken zij nog alleen als cijfer.…

Leven

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 64
Als er iets verloopt is het wel het leven. Het sijpelt aldoor in de goot en dan valt het ergens droog.…

Bloeiende brem

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 89
En plots bloeit de brem Elk jaar als nooit tevoren Knalgeel het talud…

Wat me dwarszit

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 73
Soms vraag ik aan de nachtelijke hemel wat mij dwarszit overdag. Richt ik mij teveel op de verkeerde dingen of kan ik beter helemaal opnieuw beginnen. Ik kan u niet om wijsheid vragen, u bezit geen werkelijke macht. Een verzameling zwarte gaten, zonder sterren bent u niets. Ik zou uw duisternis niet verdragen. Bij gebrek aan beter smeek…

Eeuwigheid

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 70
Als jij je horloge doormidden breekt, heb je niet meteen tijd tekort. Je komt misschien ergens te vroeg of te laat. De tijd is menselijk rekenwerk, wat als muziek kan klinken, maar uitgevonden om het verloop der dingen aan te wijzen. Tijd bestaat niet in de eeuwigheid. Daar zit niets op slot. De eeuwigheid, ooit door God afgevuurd, voelt…

Zwenkwielen

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 139
De zwenkwielen van mijn stoel zijn soepeler dan mijn geest. Ik draai ongemakkelijk mee. Je zou wensen dat je geest fier in het midden stokstijf stand zou houden bij het maken van een pirouette en, wat tegendraads, geneigd zou zijn de andere kant op te gaan. Maar nee hoor, hij zwiert net zo hard mee. Ziedaar een bewijs dat lichaam en…

Sterrenbeelden

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 127
Mijn vader zei me wel eens dat voor ieder mens die heeft geleefd, een ster staat aan de hemel. Ik weet niet of hij dat meende. Hij zei het met een lach en dat hij het van horen zeggen had. Ik herken de sterrenbeelden die hij me aanwees: Grote beer en Kleine beer, Steelpannetje en de gordel van de Melkweg. De wolken weerkaatsen het…

Gezag

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 75
Hij praat zacht; hij hoeft niet hard te spreken; hij heeft gestudeerd en spreekt met gezag. Maar als het gekijf toeneemt, trekt hij zich terug en schuilt in de boeken die hij las.…

Liefde en duurzaamheid

hartenkreet
3,0 met 1 stemmen 145
Laat dit dijkhuis zich onttrekken aan het verval en nooit de bakens meer verzetten. Het kan niet zonder een steuntje in de rug, maar houdt blinde architecten weg. Dan zal het sterk en beschut het toonbeeld vormen: dat wat eens begon niet hoeft te lijden. Zie hoe het blaakt in de zon.…

Onder de apen

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 177
Zijn gedachtegoed cirkelde om hem heen. Voedde en behoedde hem. Een mens stond niet alleen. Maar hij verloor zijn aureool en staat nu in zijn blootje. Geraakt noch aangeraakt, spreekt hij louter nog uit vlees en bloed De wetenschap hield stand: we zijn mens geworden onder de apen. En dus: Hij heeft als aap onder ons gewoond Waar…

De schrijver en de archeoloog

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 113
De schrijver krast op papier. De archeoloog in de bodem, op laag na laag. Beiden krassen in de oppervlakte van de tijd.…

De doden zwijgen niet

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 245
Van alle oorlogen elk slagveld, de hinderlagen, scherpschutters. Door dralend stof van getroffen wijken, staren holle kinderogen. De strijd trekt helder aan ons oog voorbij, desgewenst in slow motion of uitzending gemist, maar de beelden raken ons steeds minder. Artsen klagen dat de hulp faalt wegens groot gebrek aan middelen. Mannen…

Mooie woorden

netgedicht
2,8 met 6 stemmen 178
Eens stelde ik mij de wereld voor, in mooie woorden uitgestald, het scheppen in het klein. Helaas, zijn ze niet uitgekomen. Misschien zweven ze nog ergens boven het smalle rotspad, in hun bevlogen staat. Kwamen ze in een vlucht terecht, die spontaan landde in een treingesprek. En werden ze door een ander opnieuw gezegd, met meer succes…

Quasi-land

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 172
De wind ruist langs smetteloze muren. De palmen zwaaien met hun tooi. Om toch nog iets om handen te hebben wiegt het volk extra met de heupen. De vrouwen geven knikjes met hun borst. Het leven in Quasi-land is onalledaags. Er zijn dagen dat er geen leven is: roerloos ligt de middag in de zon. De bezoekers komen niet met bussen tegelijk.…

Uitgeblust

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 103
In de mis klinkt het orgel als vanouds, de liederen zijn al even vertrouwd. De pastor bidt voor, maar de zielen in de banken zijn leeg en oud. Ze geven nog slechts een zwak signaal. Het klinkt alsof het half van buiten komt, waar het ongeloof zich danig roert, en ook het dorp heeft doen keren. Een teken kregen ze niet van boven tijdens…

Sport

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 75
Als ik mijn hoofd te ruste leg, merk ik soms hoe zwaar het is. Het kloppend bonkend hart dat tegen de boarding stoot en stampt. Ik ben geen sportman, maar kan ook in vervoering raken door grote visioenen: de dagen van verzoening. Het kan uren duren. In de nacht laten ze mij alle hoeken van het veld zien.…

Oude kerk

hartenkreet
3,5 met 2 stemmen 83
De oude kerk brokkelt zacht. In de hoge ramen valt alles samen, licht en donker. Het eindeloze staren.…

De generaal

hartenkreet
4,0 met 1 stemmen 161
Zijn blik kaarsrecht, het zwaard geheven, met onder de arm, het wetboek van het land. Zo gleed de generaal, in brons gegoten, ter ere van een groots verleden, de jaren door. Maar het zoet van de victorie verwaterde, verkeerde na een zeker tijdsbestek in bitter vocht. Een groeiend schuldbesef omtrent zijn daden dat steeds dieper werd. Het…
Meer laden...