start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2076)
adel (46)
afscheid (1491)
algemeen (1894)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4196)
erotiek (596)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (173)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2396)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1015)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (299)
liefde (7897)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (726)
maatschappij (700)
mannen (124)
media (18)
milieu (129)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (452)
mystiek (477)
natuur (2477)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1147)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2499)
rampen (126)
reizen (473)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1217)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (222)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (273)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66652):

De doden zwijgen niet

Bommen en granaten springen
onberekenbaar. Steden en dorpen
vallen in vormloos puin.
Vrouwen en kinderen zijn de
grootste slachtoffers van de strijd
die op vele plaatsen woedt.

Van alle oorlogen elk slagveld,
de hinderlagen, scherpschutters,
kindsoldaten die zwaaien.
Uit dralend stof van getroffen
wijken, staren holle kinderogen.

De wereld trekt nog nooit zo helder
aan het oog voorbij- de beelden
zijn volmaakt, mits niet verdraaid.
Desgewenst in slow motion en
uitzending gemist, maar raken
ons steeds minder: artsen klagen
over groot gebrek aan middelen,
de hulp die faalt.

Mannen en vrouwen in stijve
pakken bestijgen de hoogste
trappen, uit het puin herrezen.
Dansend om de vetste koek,
het vredesakkoord, over wie
wat heeft gedaan en betalen moet.

De machtigen bewegen slechts
hun mond, de doden zwijgen
niet, zwijgen dat het anders moet.

Schrijver: J.M.M. Willemen, 10-02-2018

willemen-jatkpnmail.nl


Geplaatst in de categorie: oorlog

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 203 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)