Alle inzendingen van Jacob

je staat alleen op een uitgespreid, verlaten strand. niets om je heen. geen geluid. geen golven op de wilde zee. geen zon, maar wel licht. geen maan, maar een spiegelbeeld in de zee. het water zo hard als beton. en je begint bloemen te plukken op zee.…

Top voor je Rutte, die NAVOTOP Marcie voor Europa, voor de Wereld. Dick Schoof, Nederlands hoogste ambtenaar ga jij nu zijn puinhopen eens opruimen je weet wel de puinhopen van zijn Nederlandse kabinetten je weet ook wat, daar heb je geen inlichtingendienst voor nodig! was tot tranen toe getekend: de gewone Nederlandse zeer gedupeerde…

Zolang ik leef zal mijn ziel altijd tegen de stroom in stromen, alsof elke stap een weigering is om me te voegen in wat hoort. Misschien is dat wat geloof betekent: blijven hopen dat zelfs de dwalenden ergens een plaats vinden onder het licht.…

De berg der stilte kan ik niet bestijgen Door het verwarrend woud herinnering; Dus wil ik onder zeil van mijmering Voortdrijven op een zee van eeuwig zwijgen. --------------------------------------------------------------------- uit: Verzamelde gedichten. Deel 1 (1947) (Al dwalend)…

nog 5 minuten mama! mijn stem kraakt in de drempel tussen spel en stilte ik hou mijn ogen open alsof wakker blijven jou kan houden mijn knuffel ruikt nog naar jouw jas en het licht onder de deur was vroeger genoeg maar nu… zijn de muren stil geworden en de tijd zegt niks meer terug ik blijf wakker mama voor altijd wakker tussen toen en…

Mr Hox. ik sta recht. zonder een woord. ik keek haar aan. verloren ogen, moe van vechten. moe van proberen een advocaat te zijn die een leven kon redden — het jouwe. moe van weer een oordeel vellen over iemand die ze nooit gekend heeft. haar mondhoeken wijzen naar haar oren. een glimlach? een masker? ze blijft staren naar de lege stoel…

Gezien worden door de kamer die leeg is, waar muren luisteren zonder terug te praten, waar stilte ademt en niets hoeft te zijn. De stoel in de hoek kijkt me niet weg, de schaduw op de vloer blijft bij me zitten zonder vragen te stellen. Dat is genoeg. Want niet gezien worden door een menigte die roept maar niet luistert, die kijkt…

Is het uit liefde, die te groot werd voor je hart? Of door verlangen, dat je fluisterend breekt in het donker? Misschien is het zachte pijn om een droom die nog niet durft te leven— maar jij huilt, en ik voel het, de warmte van jouw traan op mijn lippen, alsof je hart even het mijne raakt.…

EVAN EN DE GOUDEN KROON! Evan hoe kan ik, kunnen wij je danken voor vooral het muzikale wat jij mij, ons bracht want vooral in muziek zit jouw grootse kracht jij verovert, verorbert de mooiste klanken jij verdient te zijner tijd een kroon op je werk maar daarvoor ben jij nu nog te jong en te fruitig ook te serieus, amper te betrappen op te…

ZOMERCONCERT, WESTERCANTORIJ O.L.V. EVAN BOGARD zondag 22 juni - 15.00 uur WESTERKERK AMSTERDAM Sopraan: Isabel Houtmortels Trompet: Sebastiaan Haverkate Orgel: David Strijbis Toegang: vrij, Collecte! Kom, luister, zie, voel, proef en ontmoet met een koele nazit: drankje, hapje, in de Westerkerk en ik ben er Jan Jacob en als het effe…

Zomertijd maar d' wereld is 't winter herfst ver weg en de lente is zoek zomertijd maar bommen die vallen het huilt kleine baby dit (seizoen) is een vloek zomertijd veel eerder liever dan later heb honger naar vrede dat is mijn intens verzoek maar tot dat momentum is troost wat mij wat kan verzachten (kan troost mij slechts verkoelen…

waarom gun je me niks? deze ene keer dat ik mezelf iets geef — niet veel, alleen wat ruimte om te ademen zonder schaamte. deze ene keer dat ik zacht wil zijn voor mezelf, dat ik niet weg wil rennen, maar wil blijven, bij alles wat ik voel. en jij? jij pakt het me af. nee — je verschuift het. niet het probleem. maar mijn liefde…

de kus die ik je geef is meer waard dan de woorden die we niet durven spreken. geen passie, geen spel, maar iets wat blijft hangen in de lucht tussen ons in. het is geen kus die vraagt, maar een die iets vertelt, zonder te weten of je het horen wil. het is de kus van “tot straks” die misschien stiekem voelt als “vaarwel” maar ik zeg het…

Ik ben een specialist ik ben gespecialiseerd in 'een beetje' van alles wat weet ik wel een beetje maar van de liefde het meest en daarvan weer het meest van mijn dochter in de sfeer zoals wijlen Koningin Wilhelmina sprak: "Mijn innig geliefd kind Prinses Giulia" dat ik zo bemin en die ik zo mag, meer dan mag een schoonheid van buiten…

Natuurlijk vallen er doden op de A 10 niet door het verkeer dit keer maar door het 750 jaar Amsterdam feestvertier hopelijk onder de 10 en 750 onwel van de meer dan 200.000 bezoekers er vallen doden op de A 10 omdat het natuurlijk is omdat het de natuur is hitte en asfalt en geen groen!! het wordt letterlijk natuurlijk te heet onder de…

ik heb veel geschreven maar nooit de woorden die ik echt bedoel. ze zitten vast. in m’n keel, in m’n vingers, in de hoeken van m’n hoofd waar het altijd donker is. ik wil ze op papier gooien, maar m’n handen weigeren. ze schrijven iets anders. iets veiligs. iets dat niet snijdt. stop met mij te beschermen. ik wil geen filter meer…

Je hebt me stil gekregen. Dit is het moment dat ik iemand een knuffel geef. Jouw hoofd rust op mijn schouder. Tranen glijden door je haar. Ik pak je gezicht vast. Kijk je aan met doorgeweekte ogen. Ik geef je een kus op je voorhoofd, en leg mijn kin op jouw hoofd. Kijkend naar boven, smekend tot God. Maar in stilte. Pak mij. Laat haar…

Geachte heer w. Koolmees, Meneer de President-Directeur Ik mag u wel, ik mag het spoor ook, ik mag het personeel ook maar ik mag de Nederlandse mentaliteit niet. Ten principale respecteer ik als democraat het Koninkrijk der Nederlanden, maar we moeten ons zoveel meer richten tot Europa: een Verenigd Europa, dus integreren ook met het spoor,…

We trekken een rode lijn tot zover en niet verder terug naar maximale vrede maar er valt geen pijl op te trekken of ze zich er iets of wat van aantrekken niet verwonderlijk mijn inziens want God zo zegt men schiep de wereld en wij het Koninkrijk der Nederlanden onze principes zijn op bagger gebaseerd en onze intrinsieke democratie getart…

Alleen, zittend op een terras. De menigte bezig met zichzelf. Af en toe vang je een blik—niet bewust, maar je voelt het. Alsof ogen je raken nog voor je weet dat ze er zijn. Je bent blind voor wat ze denken, maar niet voor het feit dat ze denken. Je zit daar maar, kijkt rond, maar niemand kijkt terug. Is het de timing? Of zijn ze bang…

het hele plan om niks te doen. verscholen onder dat ene blaadje. ik kroop eruit — hopend dat niemand me zag, of hoorde. en ik keek naar de wereld. een heel leven lag daar nog. maar de weg? geen idee. je begint eraan, zonder twijfel, zonder schrik. als een held. stop. wie ben jij? wie ik? ja — ik. een partner, die blijft. iemand…

Is het woord liefde door de ogen geaccepteerd? Of liegen je ogen tegen je? Is het het hart dat je ogen laat twijfelen aan wat ze willen zien? Of zijn het juist je ogen die hunkeren naar perfectie— perfectie die het hart probeert te vangen in beeld, maar zonder gevoel? Of is het de dans, de combinatie, waar ogen het hart doen smelten…

de dag waarop alles kan veranderen de dag die je leven kan redden maar door wie? door jezelf — of door een ander? wil je het eigenlijk wel veranderen, of ben je akkoord met hoe het nu gaat? of… ben je bang — bang dat er iets verandert wat je niet wilt dat verandert? kan je die verandering wel aan of breekt ze je, laat ze je langzaam…

Stichting Falderie organiseert Verwenconcerten voor mensen met een beperking en hun naasten Ik, Jan Jacob, vader was er vandaag bij met mijn beperkte dochter Giulia Ik kijk om me heen en denk.... "ik begrijp het niet: zoveel gezonde mensen, maar zo ongelukkig doch zo gelukkig de beperkten om me heen, alhier intens gelukkig zelfs, uitgelaten…

Liggend op een nat dekbed. Je lichaam dat nog in shock is. Beweging die je bekken naar het plafond maakt. Ja, handen die koud aanvoelen. Benen die verkrampen. Tenen die zich krullen. Een dans waar geen choreografie goed genoeg voor was. Een dans met een hemels gevoel. Een dans die nooit had mogen gebeuren.…

zo mooi, zo teder — elke rimpel draagt een verhaal. de gladgestreken stukken moeten nog geleefd worden. knijpend in mijn wangen — omdat ik schattig ben, of omdat ik stout ben geweest? je oren vangen een fluisterend helder geluid. je hoofd wordt gek. wat is dit? de fluistering neemt mijn adem mee, kippenvel, maar niet door de kou…

40.000 treinreizigers claimen 25 euro bij NS kopt het AD op de voorpagina van woensdag 11 juni 2025 laat ik dan na 2 beroerde vervoersdagen de 40.000 (veertigduizendste) en 1 (eerste) zijn ik ben niet van de heb ook niet van het krijgen geef liever dan ontvangen en dan duid ik op geld daarin voel ik mij ook verwant met de Here Jezus in…

Zing je lied met Yt, daar word ik, Jan stil van die vrouw, de dirigente blijft me achtervolgen maar dan in zeer positieve en emotionele zin want ik ben direct weer in: zin, zen, zang van haar vandaag kwam digitaal tot mij een AD-interview van mijn oud-dirigente Yt Nicolai: Met een verbouwde taxibus rijdt koordirigente Yt Nicolai uit Diepenheim…

Neen een Atheïst (1) dat ben ik niet daar is mij het goedgelovig Bijbels sprookje is het mij alsjeblieft te lief ben ik dan een Agnost (2) dat komt meer in de buurt van het zijn of niet to be or not to be zeg maar een Shakespeare ben ik zeker niet (3) ik ben nu een man, een mens (4) op gevorderde leeftijd (geb. 1952) met een volgroeid…

Ik voel me geraakt ik voel me verkoren bij U te mogen horen ik voel me geraakt U zond Uwe geest U raakte ons zo aan met U samen hecht voortaan U bent 't Pinksterfeest wij vieren voortaan wij vinden dat zo fijn bij U God te mogen zijn wij intens echt saam wij zang als koren wij zoeken 't nieuwe licht bij U is het licht in zicht…