Alle inzendingen van Jan

waar dauw de aarde voedt de zon nevelgordijnen opent en zicht geeft op dit met blauw zwerk beschutte oord waar warmte je omhult met een deken van rondzoemende zomerse verrukking en loomheid lokt tot liggen in ruig geurig gras waar machtige wolken zich ontladen op warme aarde druppels regenbogen vatten en versmelten tot een verdampend…

Als een minnend musketier die hier zijn wereld had vergroot zong hij verliefd in bloedend rood nog eenmaal van haar schone ogen Haar schone ogen die hem dreven tot zijn laatste ademnood en aan de eeuwigheid beloofden wat hij zelf had ontbloot Gij kwam in licht en lachend leven met uw ogen die steeds bleven en in tederheid mij streelden…

De dominee zegt het is Gods huis, maar in de kerk voel ik mij niet meer thuis, alleen als het orgel wordt bespeelt, dan worden mijn zinnen gestreeld. Maar wanneer ik wandel in de natuur, bij zonnig weer, regen of bij guur, ben ik gelukkig en mezelf en kijk naar boven, naar Gods eigen kerkgewelf.…

Als het goed gaat in het leven, is een lach zo gauw gegeven, met veel vrienden om je heen, waar je vreugden aan ontleen. Maar bij zorgen en verdriet, zie je veel van deze vrienden niet, als je steun nodig hebt in het leven, zijn er weinig die aandacht geven. Maar die blijven komen en je steunen, waar je bij verdriet en pijn op kan leunen…

Hij haalt zijn kind af van de trein, dit weekend mag zij bij hem zijn, voor haar een lieve moeder, werd zij voor hem een loeder. Zij koos voor een nieuwe metgezel, zo stond hij snel buitenspel, nu deelt zij met die ander het minnespel, het leven werd voor hem een hel. Hij mag op afspraak zijn kind nog zien, en mist haar elke dag opnieuw…

Hij is van mij heengegaan, het beste deel van mij heeft me verlaten, alleen in gedachten kan ik nog met hem praten, ‘k verlang naar de dag dat wij weer samengaan.…

Onbedoeld had jij die eerste noot in weemoed aangeslagen en God - aangeslagen was je door haar weggerukt bestaan ze was een uitgespeelde vrouw die door jouw heimwee werd gedragen op die uitgeholde dagen die je liever niet wou gaan En je zag weer haar piano waar zij ooit voor had gestaan Want zij speelde alle dagen hier het kon je nooit…

Ze sloop die nacht naar binnen door het openstaande raam en kuste me hartstochtelijk van kruin tot aan mijn zolen Ik lag een week in bed met haar en deelde in haar faam waarna ze weer vertrok om bij een ander rond te dolen Ze heette Influenza en had haast mijn hart gestolen…

Herstellende nog steeds van zware worteldiarree galoppeerde hij de nacht door over glibberige daken Zeven kleuters speelden 's ochtends met z'n allen heel tevree met de zachtoranje sneeuw om er een sneeuwpop van te maken Er was genoeg gevallen om een vreugdekreet te slaken…

Na een dag van werken, reisde hij per bus naar huis, helaas, die dag kwam hij laat thuis. Een paar stoelen voor hem zat een dame, hij zag haar in de spiegeling van de ramen, door haar schoonheid geheel in beslag genomen, zat hij in gedachten van haar te dromen. Vol bewondering reisde hij, zo zijn bushalte voorbij, zij is op tijd bij haar…

Er was geen mond die harder schreeuwde zoveel harder dan de zijne toen hij door de hoven ging op zoek naar vlinders in een lint die hij niet vond waardoor hij wist dat ook zijn lach daar zou verdwijnen in gestapeld licht van wolken dat zijn ogen had verblind Slechts met de wind wou hij nog dansen in een dans van harlekijnen en ik zag hem…

Ze is blond, fijn van haar. Ze is zijdezacht met een huid van fluweel. Ze heeft blauwe ogen met lange donkere wimpers, Haar kijkers diamantzuiver, puur en ongeschonden. Haar beentjes in een X onder haar lijfje, En een bol buikje dat staat buiten verhouding. Haar armpjes en beentjes zijn mollig en zacht. Ze heeft een klein neusje met blozende…

Zonder touw klom ik omhoog en las de hartstocht in je ogen in verhalen verderop las ik de woorden -Jij bent God- die met zijn blauwe blik me meenam naar de laatste toevluchtsoorden waar ik ronddreef in beminnen van een opgewekt genot Zo dronk ik met jou de beker van het Elfde Gebod…

Als je om iemand geeft, en gelukkig samenleeft, één waar je alles mee kan delen, het samenzijn nooit gaat vervelen. Als je eerst aan die ander denkt, voordat je, je eigen glas inschenkt. Als je het liefst bij elkaar wilt zijn, elkaar troost bij verdriet of pijn, alles wil geven aan deze, dan moet het wel liefde wezen.…

De natuur was ’s morgens in wit gehuld als een aquarel geschilderd met geduld, en prachtig door de zon beschenen, de herfstkleuren waren even verdwenen. Wandelend door het bos, zag ik de sporen van Fazant en Vos, in de sneeuw waren ze gebleven, met sporen van meer leven. De sneeuw door de zon beschenen, was ’s avonds weer verdwenen, de…

Verblind door sneeuw als ik soms was zocht ik de randen van het pad met witte vlokken op mijn jas die zoveel winters had verslagen maar gekregen van mijn vader die hem niet meer nodig had kroop ik nu dicht tegen hem aan me schuilend voor de witte vlagen En zo liep ik wat vooruit terwijl ik in mezelf bad dat het met jou nu beter ging sinds…

Ze fantaseerde zich een diva die haar bonzend hart verstilde in de stilte die zij zocht bedacht ze liedjes -magistraal die bijenzoemend in haar hoofd haar steeds weer gaven wat ze wilde ver voorbij de exodus van het verkommerde kabaal Ze ouvertuurde hoge noten onverdroten -tot ze gilde geinballorig als ze was verloor ze weer een andermaal…

Toen de eikels gevallen waren, werd zijn wintervoorraad aangelegd, maar daarvoor moest hij steeds over de weg, voor een Eekhoorn een tijd vol gevaren. Zo was hij druk in de weer, om de winter te overleven, het heeft hem geen kans gegeven, hij wist niets van het verkeer. De auto remde, maar ’t was overbodig, zijn wintervoorraad… niet meer…

Je bent verliefd en jong, wat je tijdens de les bedwong, je gevoelens voor elkaar, moet nu ook daarna. Komt het schoolhoofd die roept fijn, nu mag het ook niet meer op het schoolplein, van zo’n leraar is veel te vrezen, je mag van hem niet eens verliefd wezen. Deze leer - raar geeft vreemd les, hij moet misschien op levensles. Kusverbod…

Tussen avondrood en ochtenddouw, komen mij steeds dromen, gauw, soms zijn het mooie dromen, die naar ik hoop eens uit zullen komen. 'k droom vaak van een mooie aarde, waar iedereen elkaar laat in zijn waarden, geen honger wordt geleden, de oorlogen zijn uit een ver verleden. De mensen elkaar waarderen, en vredig met elkaar verkeren, het…

De westerstormen gaan tekeer, gepaard met regenvlagen keer op keer, de populieren, door de storm bewogen, hebben hun kruin gebogen. Ik zet mij bij de haard, wacht tot het buiten wat opklaart, lees een boek en kijk in het vuur, en val in slaap binnen een uur. ‘k Ben gaan dromen, van een mooie zomer, mijn wangen gloeien van de zon, wordt…

Ik dacht, fijn ik ga nu met pensioen, en hoef gelukkig niets meer te doen, maar mijn vrijheid is heel beperkt, ik verlang soms naar de rust van mijn werk. Op het kantoor kon ik het werk uitdelen, nu loopt mijn vrouw mij te bevelen, dan moet er in de tuin worden gewerkt en ook heeft zij weer een kapotte dakpan opgemerkt. En na het eten,…

Deze nacht bleef ik bij jou en bij het voetlicht van de maan waar jij je ruige dekens vol van zand had dichtgeslagen en ik volgde hoe je sliep de hele nacht door hoe je sliep tot het ochtendlicht de sterren van je lakens had verslagen En ik zuchtte hoe je ging als een passant die zonderling zich verschool achter de zon om daar de stilte…

De hele week heb ik al keelpijn de huisarts zei, dat is geen lol, neem af en toe maar een paracetamol, dan zal het met een paar dagen wel over zijn. Nu bleek onze kat ook ziek te zijn, hij wilde niets eten en van naar buiten gaan niets weten, dat is voor zo’n beest niet fijn. We zijn met hem naar de dierenarts geweest, die zei, hij krijgt…

Waar volgens een oud verhaal, de Zoon van God begraven is, bleek dat zijn boodschap niet begrepen is, zijn volgelingen, geen broeders maar rivaal. In zijn korte leven, heeft hij met geheel zijn wezen, zijn volgelingen onderwezen, en leerde hen, hun naaste liefde te geven. Hij sprak, word je vernederd of geslagen, wordt toch het liefde geven…

Zacht ging hier de nacht voorbij in linten aan mijn zwakke ogen die het stamelende donker zochten in een vergezicht waar ik zocht - soms naar iets meer al wist ik dat ik zou verdrogen in dit schemerende zand waar ik mijn blik op had gericht Zacht ging hier de nacht voorbij net als de uren die vervlogen en ik opende mijn hand die - met een…

Het geloof is van mij afgegleden als een oude jas uit het verleden, het was eens zo vertrouwd, zonder is het weleens koud. Er zijn tijden, dat ik hen kan benijden, de zekerheid die zij ontvangen doet even naar een geloof verlangen. Maar als ik dan weer zie hoe velen lijden, al het leed dat wordt aangericht, een geloof dat wordt verplicht…

Soms zie ik langs de weg een man, een vrouw, een oude jas en plastic tas, dat is hun hebben en houw. Wat heeft het leven hen aangedaan, was het ziekte of verdriet? We lopen er langs, maar zien het niet en zijn ons weegs gegaan. Hoe kan het dat we niets meer doen aan mensen die zijn verdwaald. Heeft de welvaart dan toch ons gevoel ingehaald…

Het is gemakkelijk cynisch te zijn en jezelf buiten deze wereld, dit vreemde wonder, te zetten en 'gewoon' een keihard ik te blijven. Het is gemakkelijk cynisch te zijn en jezelf tegen vreemden te beschermen. Misschien is het een beetje koud en klinisch maar het houdt je uit de gevarenzone. Het is heerlijk je lekker te voelen en van eenvoudige…

Twee ministers hebben samengespannen, en opdracht gegeven, te komen met plannen, hoe we beter kunnen leven, om het milieu meer kansen te geven. De commissie heeft nu berekend, dat minder vlees veel voor het milieu betekent, en ook het snoep moeten we laten staan, dan is het met tonnen CO2 uitstoot gedaan. Minder vlees zal wel gaan, en snoep…