Alle inzendingen van Johanna

Ik zie je zitten op dat wolkje, nee, niet die grote, maar op dié daar. Je kijkt meewarig naar beneden, 'k zie je denken, wat maak je me nu klaar? Ik denk, die blik die moet van je gezicht, ik lach en steek m'n hand naar je uit. Je kijkt, je glimlacht en ik weet, zo is het goed. Ik zie je zitten op de wolk, die langzaam oplost…

Voetstappen verdwijnen in het hoogpolige tapijt met geluiddempende onderlaag Zacht gaan ze met elkaars zwijgen om en koesteren het gevoel van verbondenheid bij geloof in een bewegende schemerlamp welke licht van de schaduw afleidt Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels over suikerklontjes in de sennapeulenthee naast de trommel…

Als ik naar buiten kijk Stil zittend op mijn stoel Niet wijkend voor iemand Denkend aan mijn doel Als ik naar buiten kijk En ik zie de schooljeugd gaan Niet wijkend voor wie dan ook Denkend aan hun doel Als ik naar buiten kijk Ik zie de buurman van hiernaast Lopend krom van de jicht Nee, die man maakt geen haast Als ik naar buiten…

Wij vrouwen, zeg maar moeders onder elkaar moeten elkaar steunen en luisteren. Wij moeders en vriendinnen bij elkaar hebben kinderen al dan niet een hele schaar Wij vrouwen door de wol geverfd of juist niet zoeken steun bij elkaar want zeg nou zelf er is geen enkele vent die het innerlijk van de vrouw écht kent. Want wij moeders hebben soms…

In een hele kleine ruimte aanwezig in mijn eigen lijf huist mijn ziel onderverdeeld in kamertjes met elk zijn historie geheimpjes groot en klein die huizen er of haat en liefde er zitten zeker wel medelijden en mededogen angst en verdriet maar verder gaat mijn uiteenzetting niet want dat kleine kamertje in mijn lijf wat ziel heet is alleen…

De stoel staat te wachten op dat wat komen gaat voor het open raam is het, waar die stoel nu staat. Degene die er net op zat loopt door het lege huis maar zo af en toe komt ze terug naar de stoel, bij het open raam even genieten van de rust waarmee het snel genoeg is gedaan, zodra de mensen binnenkomen om aan het werk te gaan. Dan…

Op onze scholen in óns land is van alles aan de hand het geven van lessen is te kort. Kinderen spijbelen dusdanig dat er een speciaal team op pad gaat de spijbelaars alsnog te motiveren naar school te gaan om precies, te leren. Op onze scholen mankeert het een en ander een nieuwe les is geïntroduceerd de les van wapens en het liefst…

In een droomvlucht door het ijle opgetild door de thermiek over bergen, groene weiden, zwevend bij vogelperspectief hoog boven lonkt onontdekte hemel diep onder ligt bekend terrein heel even op het midden glijden tussen God en het leven lief…

Als in een flits, zeg maar in een waas, lag in het gras een dode haas aangereden was hij als haas dus het haasje.…

Ik heb een vriendje en niet zomaar één Geboren met syndroom van Down Het is een maatje, zoals hij is er geen En als ze zeggen je bent gek zegt hij Laat gaan Dat vriendje is een knul apart Dat zijn z’n ouders ook, die Hebben hun portie wel gehad Maar doen wat er van hen wordt Verwacht Ik heb een vriendje en als je hem ziet Dan denk…

In alles wat ik zeg, zit wat. In wat ik zeg zit alles Ik zeg in alles wat ik vind.…

Stilletjes neemt het publiek haar plaats in onder begeleiding van zachte muziek toneelknechten rollen het decor naar `t midden geruisloos opent het gordijn de tragiek het gaat niet zoals bij Heintje Davids déze hoofdrolspeler verlaat heel uniek het toneel om nooit meer te spelen, dient een recensie nimmer meer van repliek…

Daar loopt een man met mannenhond zijn hond rent uit zij loopt daar ook haar hondje is een dameshond het windje waait de baasjes blij zo keer op keer loopt daar die man als zij daar loopt er morgen weer…

De eeuwige duur kent tijd noch rust ze rekt een leven lang, en kweekt ons jaren te leren, vertellen, woorden te vinden hoe snel de dood van zich spreekt het wilde roosje aan `t begin van de dag weet wel, als morgen mijn hart open gaat is het voorbij, schoon ik bloei, ik ga dood `t zal de tijd zijn die mij verslaat de morgendauw spreidt en…

Mijn tante van onschatbare waarde rook naar geluk, damessigaartjes en koperpoets. Ze woonde in een hofje en keek graag naar buiten, niet dat er veel te zien was, maar tante had fantasie. Mensen waren vriendelijk, ze zwaaide altijd terug. Op een avond, (men dacht omstreeks acht uur), wond ze de klok op, warmde een glaasje melk en trok haar…

Ik stapte even op mijn fiets Er stond een lekker windje Pedalen draaien in het niets In het zitje zat geen kindje De bagagedrager was leeg Op een pakketje zorgen na Zo’n pakje wat je simpel kreeg Waarvan ik dacht: ja ik gá. Pakte het geval dus in Riemde het goed vast Op dus die bagagedrager Die daar heel geschikt voor was. Er stond…

En dan is er niets meer dan stilte je bent overleden, je bent er niet meer je adem is gestopt, je hart eveneens het afscheid was kort de stilte lang. Té lang…

Een brandgang is misschien de weg die wij al eeuwenlang bewandelen als zonverlichte hazen eens groeit hij dicht achter de vele stappen die versterven De vreemde schemer van het nooit begrijpen ontsiert ons denken en vertraagt het bloeien van nieuwe en doordachter vormen achter ons Traag zingen spiegelende rivieren sussende liedjes…

Had hij haar ooit niet bezworen dat zij de enige was voor hem had hij haar toch niet bewezen dat zij de enige was voor hem Dat zij niet gezien had dat hij al maanden bij een ander in bed lag deed aan afzweren alles af. vond zij in haar zelfbeklag Ooit had hij haar toch bezworen dat zij alles voor hem was maar als alles niet genoeg was…

Ze verschuilt zich achter leugens want de waarheid is zo hard dat de leugen altijd winnen zal daar ze overloopt van smart Ze verstopt zich in het liegen want dat heeft ze zo geleerd omdat liegen een gewoonte werd vond ze dat toch niet verkeerd Dus verstopt ze zich in leugens wikkelt zich er helemaal in weet zij veel dat de leugen immer…

De storm die over het land raast, is bijna iedereen de baas. De storm die in je hart woedt, treft alleen jezelf.…

Wanneer, zoals bij jou de laatste dagen van je leven hier op aarde geteld zijn, je laatste fase is ingegaan, je alleen nog in staat bent te knikken, de kwaliteit achteruit holt, wanneer je leven hier gedaan is, je afscheid nemen moet van al wat je dierbaar is, je alles achter moet laten, weet dan dat weliswaar je taak erop zit…

Voorwaar het is geen wonder uit donkere wolken komt gedonder denk niet, is dit zo bijzonder het is domweg geniaal dat het helse donderkabaal volgt na een flits die vaak frontaal als een schicht zijn weg naar beneden zoekt. Wanneer de lucht is opgeklaard 't geluid daar buiten is bedaard staat iedereen klaar om met een sneltreinvaart van…

Als een steen mij op de maag ligt Ligt hij mij niet in de weg Als een kei mij op de weg ligt Moet ik daar dan omheen Als ik een kanjer van een rots ben Beklim mij met een groot allure Kun je zeggen dat je die steen Met het meeste gemak hebt gehad.…

En zo is iedereen wel ergens bang voor; de één voor spinnen, de ander voor de buurman. Iedereen heeft wel ergens angst voor, een brand, een pistool, aids of de dood. Geen mens kan zeggen wat er morgen komt niemand weet wat er volgende week gebeurt. Dat het oude jaar wordt uitgeluid met knallen vuurwerk rotjes en vuurpijlen, is weer een…

Het eind van ’t jaar nadert met rasse schreden Nog wat uren toch te gaan Dan is alle leed en vrolijkheid verleden Heeft het nieuwe jaar twaalf maanden te gaan Wat zal het ons dit keer weer brengen Leuke dingen maar ook droefenis Want dat hoort toch bij het leven Liefde en gein maar ook dingen die mis gaan. Tweeduizend zeven, 52 weken, vier…

De boeman is weer aangekomen brave kindertjes, verstop je snel nog vijf nachtjes bange dromen dan vertrekt dat bijzondere stel later zal men jou wel uitleggen dat je bang was voor een fantoom waarop jij beschadigd mag zeggen ik heb een hekel aan mijn oom deze traditie zal jou lang heugen oom Peter was er toen niet bij familie en koppel…

Sinterklaastijd is weer aangebroken tijd van schoen zetten liedjes zingen de boot uit Spanje is gearriveerd en alle Pieten vol gesmeerd. Pakken dozen snoepgoed en rijm ’t zal wel ergens goed voor zijn sinterklaas is in het land de goedheiligman strooit met gulle hand glimlachend vanuit zijn baard heeft ie het toch weer voor elkaar dat de middenstand…

Wanneer ik ’s morgens wakker word van de wekker of uit mezelf nog lig na te soezen van de slaap overdenk ik de nacht, dat hij weer veel te kort was. Als de dag vordert en ik van alles of niets doe aan het eind van de dag denk dat hij weer veel te kort was. Wanneer we in de auto zitten, gewoon een stukje rijden denk ik bij thuiskomst, dat…

Ik ben nou eenmaal niet zo'n ster in het maken over gedichtjes die gaan over erotiek, dat heeft niets met preuts te maken, maar ik 'doe' het ook niet met publiek! Dat ik niet in mijn blootje in het openbaar wil staan, is omdat ik niemand wil laten schrikken, heeft geen mens wat aan. Toch zijn strelingen en vochtige zoenen mij niet…