Alle inzendingen van Joris

Judas Iskariot, de verrader, Judas Iskariot, de visionair, Judas Iskariot, de verstandige, Die zorgde dat de Verlosser Deed wat hij moest doen, De mens de kans gaf Zich van verleden te ontdoen Om zo met een schone lei De toekomst toe te treden. Petrus de Visser, de loochenaar, Vlotte redenaar zich zag Als plaatsvervangend God, Een sjacheraar…

Veel opgesloten gedachten in een kleine kamer, na zovele jaren wachten slaat dementia met 'n hamer. Alle bewaarde gedachten weg naar onbekende verre oorden. Herinneringen vervluchtigd, Opgespaard voor niets.…

Mijn verlangen reikt verder, Dan mijn neus lang is. Mijn libido is evenredig Met die lengte, En neemt toe naar mate het ‘Moment suprème’ nadert, En neemt af naar mate De rust wederkeert. Verder valt er niets meer Over te zeggen dan dat De tafsir hiervan Geen eisegese is, maar Wordt bereikt na ’n uitgebreide Hermeneutiek.…

Het knisperend vuur Verhaalt wat bleef ongehoord, Zonder de flakkering te duiden, Waarvan de maan fluistert in de stilte Van het duister in de nacht, Dat ’t narratief blijft rondzingen Over die vurige liefde en diepe smart, In die onvergetelijke nacht.…

De mist trekt op, Alleen rond zijn hoofd Blijft de mist hangen Als rustgevende balsem. Gedachten nemen de wijk, Wijl de mist onttrekt zicht En brengt gedachten Uit het zicht. De stilte die blijft, Geeft richting noch sturing, Alles blijft als het was.…

De stem, zoetgevooisd en klaar, Zweeft door de straat Naar mijn rechter oor, Verhaalt helder een metafoor Over ’n olifant in de porseleinkast, En Trump op het wereldtoneel, Die wild en woest te keer gaan, Zonder dat de gevolglast hen deert. De stilte in de straat contrasteert Met het lawaai in mijn hoofd, Mijn gemoedsrust zeer versteert…

Het regent, het regent dat ’ t giet, Alles buiten wordt nu nat, Ook ik, lopend van hot naar haar, Wijl regen deert mij niet. Alleen , ik groei er niet van, Bomen en struiken doen dat wel, Ook heesters en plantjes, Maar dieren niet, zijn net mensen. Want de mensen wensen, Dat ’t zonnetje schijnt op hun bolletje, Of lekker te kunnen relaxen…

In het wilde weg Baande hij zich een weg Naar de plek hij niet wezen wou, En nimmer komen zou. Hij strandde voortijdig op ’n plek, Hij nooit had verwacht, Hij vond daar wat hij niet zocht, Hij dolgraag hebben wou, Wie had dat ooit gedacht! Hij is nu zeer voldaan, En ook heel tevree, Heeft wat zijn hart begeert. Wat deze geschiedenis Jou…

Toen God sprak met wijze woorden, was er niemand, niemand, die ze hoorde. Zijn woorden waren voor dovemans oren, wijl ze de mens niet konden bekoren! Hel en verdoemenis is niet aan hen besteed, het was voor hen niet meer dan een kreet om aandacht, wat men Hem toen verweet en daarom helemaal niemand die iets deed. Weinigen aanbidden nog…

Ik voel de druk, die's zo te zwaar, dat gevoel voelt zeer naar. Ik wil de wereld wegtillen, lukt me niet, al zou ‘k dat willen. De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die…

Pete Hegseth, die is een ware havik, Dus geen minister van defensie, Maar dé minister van OORLOG, met Heimwee naar Korea en Vietnam. Het falen ervan was hij vergeten, Net als Afghanistan en Irak, En als grote vriend van Israël, Overtuigde hij Trump heel snel Mee te gaan met Netanyahu’s wens Om na het afslachten van de Palestijnen Nu de…

De mare verbreidde Zich wijd en zijd, Ieders mond liep Er van over, tot diep In de verste uithoeken, Waar niemand iets had te zoeken. Tot het plots uitbluste, Alsof niemand ’t nog lustte, Geheel was uitgekauwd, Niet meer werd vertrouwd, Door ander nieuws overschaduwd, Als ’t ware weggeduwd.…

Zijn faam was Wijd en zijd verbreid, Men sprak over hem Vol bewondering, Soms gemengd Met lichte afgunst, Dat men goed verborg, Want roddel en achterklap, Ligt heel dicht bij verwondering, Over teveel bewondering.…

Eindeloos is de zee Van mijn herinnerende gedachten, Die ik draag met mij mee, Keurig in gelid liggen wachten, Tot ik ze ophaal Uit die eindeloze brij herinneringen. Hoe ouder de herinneringen zijn, Des te vager de detaillering, Maar de essentie komt steeds aan. De mooiste zijn dominant, Verdringen nare en verdrietige, Geven daardoor…

In het dal van verwachting, Stroomt het beekje van hoop, Fluit de herder zijn lied Van verlokking en verdriet. ’n Herderlijke pastorale, Van ’n terugblik, die in ’t heden Geen toekomst ziet. ’t Herderinnetje wacht bij ’t beekje, Hopend op ’n toekomst, Waar oud verdriet uit verbannen is, De ontbrande liefde lonkt.  …

Gisteren lachte hij nog, Vandaag is’t lachen hem vergaan, Duistre wolken overal, En dat alles komt door haar. Alle lief en leed Voorbij, voorgoed verleden tijd. Liefde kent ’n hoge prijs, Die eens moet worden betaald, Hades kent geen genâ, Elke oversteek van de Styx Wordt door hem verhaald.…

Mijn hart moet wijken voor de kracht die het ontmoet, waardoor het zal bezwijken en zal doen drogen alle bloed. In de dood zal zij herrijzen, zal zij zingen haar liefdeslied, waarmee zij mij zal bewijzen, dat zij mij nooit verliet. Ik ontwaak uit haar droom. Droom en werkelijkheid ontspruiten uit één stroom, tot elk compromis bereid…

De nacht sombert, de dag wacht verwonderd, het leven lacht je toe, is nog lang niet moe. Geluk betovert de dag. Het licht maakt jou gewag van alle schoonheid en pracht, die elke dag opnieuw jou bracht. Het geluk vindt jou steeds weer, verrast jou telkens weer met de liefde van het leven, waarmee geluk is verweven.…

De lengte was meer zij dacht, De breedte zoals was verwacht, De hoogte enigszins ambivalent, De inhoud zoals zij was gewend. Het effect was zoals gewoonlijk, Het resultaat bleek ongelooflijk, Zoiets had zij nooit eer ervaren, Wilde zij niets op besparen, Dat geluk en die zaligheid Wilde zij nooit meer kwijt.…

Ik zit aan het ontbijt, Kijk wat duf naar buiten. Plots valt er een steen Uit de hemel naar beneê. De steen valt plompverloren In één van die mooie struiken, Die met kleine paarse ballen. Dit jaar zijn die mooie besjes Er voor de eerste maal, Want de merels vraten De struik niet helemaal kaal. Want de merels Waren dit jaar allemaal…

Vrede had voor Trump Maar één betekenis van waarde, De Nobelprijs voor de VREDE. Infantino probeerde’t leed te verzachten, Dat was weliswaar egostrelend, Maar niet hij beoogde. Toen alle wanhopige pogingen Niet het beoogde leverden, Verzon Hegseth een list, Begin een oorlog, Niet zo maar eentje, Maar eentje die de hele wereld raakt, Wijl…

Wat is liefde, is een vraag, die men niet stelt. Verliefd zijn, dat is het enige dat telt. Als je voor elkaar smelt, in je hart is aangebeld, weet je hoe het met je is gesteld, Je bent verliefd, dat is het enige dat telt. Al de rest telt niet meer, onbelangrijk, uitgeteld. Het enige wat je kwelt, Is hoe die ander het stelt, dat…

Mijn vingers dwaalden over jouw lijf, Tekenden mijn liefde in jouw huid, Vertaald via ’t bloed in jouw brein Stroomend naar jouw hunkrend hart. Mijn handtekening zo eeuwig gegrift In de herinnering van jouw zijn, Uit mijn, ons verleden ontglipt, Blijft in ’n toekomst jij niet mag zijn. Die herinneringen zijn heerlijk zoet, Voeding voor…

Duisternis omkleedde het ongeziene, ik slechts in dromen mocht aanschouwen. De vrucht, ik zo graag proefde, die ik tot mij nam, mij nooit mishaagde. Deze zoete vrucht met een smaak om altijd te proeven en te herkauwen. Maar die smaak is verloren, verleden tijd, is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt. Zelfs in dromen is de smaak niet meer…

Twee takken als armen, Onder een dicht bladerdak Van donkre krullen, Mij beschermend Tegen het verzengende licht Van armageddons vuur.…

De nachten duren lang, duren, duren; uren, uren lang. Dromen brengen enig soelaas, geven als bloemen in een vaas wat verlichting in het zijn. Dan komt de ochtend toch, je weet wat komt er nog, weer uren aaneengeregen tot een eindeloos lange dag, steeds jezelf komt in tegen. Die ene op wie je wacht, die je wenst, niet verwacht. Die…

Zijn handen reikten, Zijn ogen niet konden komen, Zijn handen zagen, Zijn ogen nooit hadden gezien. Zijn handen lazen, Met zijn ogen dicht gesloten, Wat zijn hart en ziel Tot in elke vezel beroerde. De gevoelens hij Ervoer, grensde aan ’t onmogelijke, Zette zijn leven In deze wondre wereld op z’n kop.…

Zelfs in zijn stoutste dromen Had hij niet aan zien komen, Wat hem toch is overkomen. Zij had ook niet kunnen dromen, Dat dromen uit kunnen komen, Gebeurt toch alleen in dromen. Toch, en toch is ’t ervan gekomen, Zijn hun stoutste dromen, Bij beiden toch echt uitgekomen. Geloven nu in wonderen, Waarover ze in hun stoutste dromen, Zelfs…

Het ooglicht zo donker. De dood kleurt zwart. De smaak is te bitter om nog van te genieten. De zon schijnt donker in mijn geloken ogen. Mijn tong proeft niet d'zoete smaak van toen. Herinneringen verlichten, Brandend in mijn hart. Vervagen dag na dag, In de mist van het heden&.…

Mijn handen dwalen, vinden niet. In mijn dromen voelen mijn handen de zachte huid van perzikfruit. Mijn koude vel, rilt van het genot, dat jouw hand mij schenkt.…