Alle inzendingen van R.

Op een nacht dwaalde ik door een verlaten laan toen ik in het schijnsel van de winterse maan vaag een elegante vrouw zag staan. Verkerend in de zalige waan dat ik mijn allerliefste daar zag staan ben ik als in een droom naar haar toe gegaan. Toen ik haar was genaderd zag ik ontdaan wat een vergissing ik had begaan. ‘k Had enkel een stenen…

Niet zomaar een boom, een vriend, die bloesemde, aan wie ik ieder voorjaar weer een witte hemelvaart beleefde, die ruisend schaduw gaf en duizend gouden appeltjes ging maken, als wintervoer voor zwarte vogels. De motorzaag heeft gierend hem vermoord, vandaag. Een zwarte dag. Zijn wortelwond ligt open en bloedt... Geen kleur, geen…

...zeg, mam... Na weer een stilte vroeg ik toch maar: "Weet je nog wel wat voor dag het is?" Zij staarde naar de tuin en zweeg. " 't Is mijn verjaardag...weet je nog wat ik dan altijd wilde eten? ...Dat vroeg je mij dan... - kom, dat weet je best -, want het was immers feest!" Zij keek naar niets en zweeg. Een zuster kwam. Mevrouw…

mist is mijn angst in dit troebel tij gedreven ben ik maar nog niet vrij in dit donker water is geen plaats meer om te zijn en verander mijn gedachtenstroom in zoete wijn…

Op de rand van het bed zit ik te staren naar de zwarte gleuven tussen mijn tenen. Spuug zat nattevingerwerk…

als het groen uit winterslaap ontwaakt geluid de stilte overstemt het licht de avond intrede doet nog door voorjaars kou beklemd lente trekt de mensen voort in buiten zijn en bezig wezen de stilte van de buurt verstoord door zagende mannen en zingende mezen geen seizoen zo fijn om aan te beginnen als lente met al zijn pril geluk alles…

In het donker was ik verloren in het donker was ik verdwaald nooit dacht ik iemand meer te bekoren jij hebt mij uit het donker gehaald door jouw liefde werd mijn hart verlicht de duisternis doorboord jij hebt mij weer in het zadel gelicht en mijn verdriet gehoord…

stiller lijkt de stilte en donkerder de nacht levendiger het leven dat er morgen op me wacht de eeuwigheid samen, duurt langer dan de dood ons scheidt tegen het einde zal het wel wennen maar dat lijkt nog een eeuwigheid.…

huil maar zacht lieve koningin. de grapjes zijn niet eerlijk meer persiflages, satire en nog meer voor geen miljoen zou u dit pikken in een torentje zit u te snikken u wilt niet meer en het moet anders een koningin van alle nederlanders live gekozen op T.V daar, stopt u de grapjes mee veertien rijke quote families kandidaat in een kasteel…

als de bomen bladerend, blad verliezen vogels vroeg een vlucht verkiezen boven de stad gehuld in mistig grijs waar na een koude nacht het eerste ijs takken kromt met rijp behangen die weemoedig naar de zon verlangen hoop ik op een spoedig slot van straffe wind en gestampte pot oh winter passeert toch zonder slag of stoot het maakt mij koud,…

van het geluk dat ik ervaar mag jij een deel verhalen nu je van me houdt zal ik je uitbetalen van alle mooie dingen die ik verliefd aanschouw als voorschot duizend maal de zin ik hou van jou…

jouw gezichtloosheid, gesponnen door illusies in een spiegel beland, in mijn onschuld verdronken, brand je schreeuw Mijn doodangst…

Als muziek in mijn oren Weerklinkt jouw gelach Nu weet ik zeker Dat ik jou graag mag Je bent te vertouwen Dat wist ik meteen En in gedeelde fantasie Gaan we overal heen Ik zie je in gedachten In de woorden van dicht Maar de vriendschap die wij delen Is op het binnenste gericht Jij mag me kennen Ik laat je toe Delend mijn binnenste…

In een bejaardenhuis wachtend met smart elke keer angst dat je weer zal gaan hoewel leeftijd met het lot heeft getart het "houden van" zal nooit vergaan Als ik later oud ben...…

Zo zacht als de wind Zo mooi als een vlinder Tippel je Mijn gedachten in Ik slik je door Vast gevangen In mijn emoties Donker en zwaar Kom je weer Uit mij Gesloten in richting Verzwaard zink je weg Je verdrinkt En ik kijk Toe…

in de zon op een terras waar zij de allermooiste was werd ze mooier met de dag tien maal leuker met een lach speelde de zon dartel met de aarde en blinkend in het water waar zij naar staarde de maan verlost van het sterren kijken stond tegen hemelsblauw nog vaag te prijken waar later in de nacht de maan onzichtbaar bleek en de sterren de…

Zomaar niet gezoend alleen verliefd naar je gekeken het moment was iets te kort het gevoel dat bleef wel weken een niet gekregen kus blijft in een gedachte opgevangen nooit geweten dat ik naar iets niet gekregen zo kan terug verlangen…

Ik leef maar voel het niet ik zing maar vorm de klanken niet ik vecht als een schim in een stralende schaduw altijd zoekend naar het geluk in mijn verdriet…

Het beeld van Pim Fortuin Is gebroken, Het ligt in puin, In zijn ziel gestoken. Een brug te laag Het beeld te groot, Het beeld kan nu, Bij het schroot Tegen de rand In rotterdam, De rand van een viaduct, Klabam! De vervanging is paraat, Pim Fortuin, Onze kameraad!…

Mens liet Jouw vader Je worden; mens om te kunnen sterven. Ter aflossing van ons aller erfschuld; verworven door onbezonnenheid van onze aartsouders. Verblind als ze waren door drang om weten; niet voldoende hebbend aan 'zijn' in het aanschijn van het paradijs. Verdreven en verweven in pijn en sterven dwaalden zij en de hunnen…

als een vis zonder water drank zonder kater de EO zonder lassie een chinees zonder nasi als een vos zonder streken een kerk zonder preken een oorlog zonder dode de post zonder bode is een dag zonder wij samen een gebed zonder amen…

Jaren voor de vraag was hem het antwoord al gegeven daags voor het moment was hij al aan het beven drie seconden voor de flits was de donder al gekomen dertig jaren voor zijn dood was zijn leven al ontnomen…

Mijn leven: één grote droom, één grote puinhoop. Slingerend naar alle kanten, voel ik mij als een paaltje in de wind. Nachten overvallen mij op zomerse dagen. Eén grote wazigheid in mij, waar ik verdoofd ben. Al die andere mooie dingen in het leven, kan ik niet zien. Het zou te moeilijk zijn voor een paaltje in de wind.…

woorden schieten tekort gedachten gaan te snel om jou duidelijk te maken hoe elk woord dat je zegt me telkens weet te raken bij elke traan die ik zie branden in je ogen wil ik je troosten en je tranen drogen je lach is als toverkracht laat al mijn verdriet verdwijnen en door je humor en je meligheid begint mijn lach te verschijnen…

Ik voel iets voor je meer dan normaal meer dan anders ik zou het niet moeten doen meer om je geven dan normaal is jij bent mijn vriend en ik ben een vriendin gewoon een vriendin jij ziet me niet zo kan het niet zeggen ik weet wat je zal doen het zal niet zo moeten zijn maar het wil niet weg kan niet weg ga alsjeblieft…

Het geluk is er het voelt goed beter als alle zwarte dagen, die er zo vaak zijn geweest De gaten zijn weg geen rotte plekken meer hier in mij het is goed Ik hoop dat het nu lang zal duren zo gewoon denken ik geloof het wel ik voel me goed normaal…

Soms denk ik als ik je hoor praten, Ik wou dat ik de weg was die je moet gaan... Dan zou, al had je het niet in de gaten, Mijn bestemming heel dicht bij de jouwe staan... Ik zou je waarschijnlijk voor mezelf houden, Langs wegen voeren heel erg ver vandaan... Anderen die ook van je willen houden, Die ook dichtbij je willen staan... Je bent…

toen ik vanmorgen wakker werd was alles groen en geel toen ik van morgen wakker werd was alles blauw en heel heel erg vol met kleuren zachte zoete geuren van mij mag iedereen het weten ik heb een vlinder opgegeten…

je vergeet me, ik vergeet jou. alles wat we samen hadden.. wie denkt er nog aan? ik.. ik denk eraan, als ik droom komt alles terug, jij.. jij die nu een ander hebt, jij.. jij die mij zoveel verdriet heeft gebracht, jij.. jij die mij 'die liefde' heeft gegeven, die liefde.. die niet klopte, die al een hele tijd bij ons weg was. het enigste…

Jouw armen om mij heen, je stem in mijn oren, Je gefluister blijft in mijn hoofd, ik wou dat je mijn hart kon horen. het zegt dat dit altijd zo wil blijven, wij samen liggend aan de zee, tussen al dat zand. Maar dit is gewoon een illusie, gedwongen van jou, aan mij, om dit te schrijven, denkend aan al dat zand.…