inloggen

Alle inzendingen van Reinier van Genderen Stort

29 resultaten.
Sorteren op:

O land van zee en duinen, vee en weiden

poëzie
2,9 met 10 stemmen 1.634
O land van zee en duinen, vee en weiden, Aan u blijf ik verknocht tot aan mijn dood. En dagelijks ga ik voort mij te verblijden, Dat ik van geen land als van u genoot. O Nederland, hoe vroeg waart gij reeds groot, Schoon toch ook gij uw noden had te lijden, Ge waart en bent nog steeds de rijke schoot Van waarden, geldend tot het eind der tijden…

Een tuinman snoeide rozen in een gaarde

poëzie
3,0 met 10 stemmen 1.203
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde, Gelegen in een duivengrijze streek, Het was opeens, dat hij de Dood ontwaarde, Die roerloos, spottend grijnzend naar hem keek. Zijn adem stokt, hij beeft en wordt zeer bleek, Zou graag nog toeven op de goede aarde, Die hem zo weinig zorgen baarde, Voor hem steeds mild en goedertieren bleek. Dan ijlt…

De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’

poëzie
3,0 met 4 stemmen 1.301
De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’, Zij doen mij denken aan het Capitool, Gij vreemde, zotte vogels, heel uw jool, Het stemt tot nieuw vermaak mijn luimig hert. Ik hoef u niet te jagen als het hert, Wanneer ik straks in woud en herfst weer dool, Ge zijt een winterspijs, al blijft de snert Mij liever nog dan alle bout en kool. Gij waggelzieke…

BEDE

poëzie
2,2 met 9 stemmen 1.217
Gedoog, dat ik mijn handen vouw, Ik voel mijn hart opeens beklemd, Ik werd gedreven in het nauw, Daarom ben ik nu zo ontstemd. Zo klinkt mijn lied wederom gedempt, Gelijk een zachte zang van rouw En weder is de glimlach flauw, Terwijl het bloed thans schijnt gestremd. Helaas, helaas, moet ik U derven, Zijt Gij een beeld, een hersenschim…

Als gij mij eens zult komen zeggen

poëzie
3,2 met 8 stemmen 1.027
Als gij mij eens zult komen zeggen, Dat gij mij straks voorgoed verlaat, Dan zal ik stil mijn handen leggen Rondom uw bleek en zacht gelaat. Dan zal ik in uw ogen schouwen, Die ik zo innig heb gekust, En andermaal u toevertrouwen, Wat in mijn diepste wezen rust. De goede Dood zal ons niet scheiden, Hij is de wachter, die ons beidt En tot…

De geuren en van linden en van coniferen

poëzie
3,2 met 12 stemmen 1.239
De geuren en van linden en van coniferen Verblijden andermaal het ongeschonden hart, Dat, door een lange tijd van lijden en ontberen, Op juiste wijze werd veredeld en gehard. Aldus geniet ik alle gaven dezer aarde, De goede spijzen en vooral de goede wijn, De rozen en de druiven tieren in de gaarde En kweken vreugd en lust, die onvolprezen…

O Rijn

poëzie
3,0 met 3 stemmen 786
O Rijn, die ik zo dikwerf heb aanschouwd, Hoe dierbaar zijt gij steeds voor mij gebleven, Ik was met u als met geen stroom vertrouwd, En blij was ik als kind bij u te leven. Gelijk daarginds de landelijke dreven, De paden over heide en door het woud, Zo hebt ook gij verrijkt mijn kinderleven Met tal van vreugden, die ik nog behoud.…

Het vaderland was destijds een moeras

poëzie
3,2 met 6 stemmen 1.099
Het vaderland was destijds een moeras, Aanslibbing van de zee en van rivieren, Bevolkt door vissers, jagers, Batavieren, Wier leven al te gader ruwheid was. De Batavieren waren opperdieren, Zij stamden uit een sterk en blond oerras, Hoe vaak reeds draait onze aarde om zon en as, Voordat de bloemen der beschaving tieren? Wij allen stammen…

Hij die, na een langdurig lijden

poëzie
3,3 met 6 stemmen 1.070
Hij die, na een langdurig lijden, Tot grote welstand is geraakt, Zal onbevreesd de dood verbeiden, Die straks de ban des levens slaakt. Want hem is duidelijk geworden, Dat ook het hoogste goed op aard’ Gedoemd is steeds weer te verworden, Elk naar zijn eigen, vege aard. En als de ziel, omhoog gestegen, De lasten van het lichaam derft,…

Ik zie in mijn verbeelding de konijnen

poëzie
2,7 met 3 stemmen 184
Ik zie in mijn verbeelding de konijnen Weer sluipen door de helm en door het zand, En duinrozen ontbloeien en weer kwijnen, Terwijl de golven breken op het strand. Gij, mollig diertje, bedeesd is ook uw wezen, Uw vacht wordt zacht door zon en wind gekoosd, Uw bout, gekruid, is wellicht onvolprezen, Gedijen moge steeds uw willig kroost. Ge…

Een Brit, flegmatisch in ene tuin gezeten

poëzie
3,0 met 5 stemmen 346
Een Brit, flegmatisch in een tuin gezeten, Met een Chinees, die toen zijn gastheer was, Schonk andermaal de whisky in zijn glas. Zij hadden in gesprek een uur gesleten. Nu zwegen zij, beschouwden op het gras Een bokje met een jongen, als bezeten Zo sprong het dwaze diertje, fijn van ras En dat zij rijk gekruid straks zouden eten. Toen zag…

Een zonderling heb ik gekend

poëzie
4,5 met 2 stemmen 333
Een zonderling heb ik gekend, een vrek, De echte , lepe, wrede gierigaard, Zo boos als deze was wel nooit een gek, Hoe talrijk doe ook zijn mogen op aard. Hij hokt nog steeds in zijn bedompt vertrek, Terwijl zijn glimmend oog in het ledig staart, Zijn ziel gelijkt een oord, dat riekt naar drek, Want afval is het al, wat hij vergaart. En…

De trein gaat ras voorbij

poëzie
4,0 met 1 stemmen 361
De trein gaat ras voorbij met schrille kreet, Verstoort geenszins de wijde, diepe rust, Ik denk aan hen, die ginds in lief en leed, De vrede dreven, al dan niet bewust. Zie hier wellicht het allerzoetst behagen, Dat ooit het voorrecht van een mens kan zijn, De blijde vrede na de boze plagen, Het welig tieren van het mijn en dijn.…

De rat is ook een dienaar van de Boze

poëzie
4,0 met 2 stemmen 356
De rat is ook een dienaar van de Boze, Tehuis in oorden van bederf en stank, Daar woekeren ziektekiemen zonder pozen, Daar heerst de duisternis, Satan zij dank. In de onderwereld ener grote stad, Daar huist en jaagt en tiert de boze rat, De drager hij der giftige bacillen, Die steeds van afgrijzen de mens doen rillen. Ik haat de rat, maar…

Een landman strijkt met forse streek de zeis

poëzie
4,0 met 1 stemmen 302
Een landman strijkt met forse streek de zeis, De zomerdag is weder rijk aan leven, Ik beid nu onbevreesd de laatste reis, Die veler hart staag van angst doet beven. Zijn al mijn zonden mij dan och vergeven, Leef ik, zoals ik steeds begeerd heb, wijs? Ik won de zielenvrede, hoogste prijs, Waarnaar men in dit veeg bestaan kan streven. Terwijl…

De goede wijn is een der goede gaven

poëzie
4,0 met 1 stemmen 556
De goede wijn is een der goede gaven, Waarmede God ons, armen, heeft bedeeld, De goede dronk, waarmede wij ons laven, Is hemels en een lust, die nooit verveelt. Aldus verblijdt hij zich, die is genezen, En thans de dingen weder juist ervaart, De goede wijn bevrucht zijn ganse wezen, Gelijk de regen drenkt de goede aard.…

Uit grijze hemel

poëzie
3,3 met 6 stemmen 880
Uit grijze hemel valt de regen, De vogels dempen nu hun lied, Maar nimmer weifelt, draalt de zegen, Die rust op heel dit schoon gebied. De grond is arm, als menig hart, En zo gebaat bij malse regen, En ginder, achter wolken, mart De goede zon met al haar zegen. O somber, toch zinrijk verleden, Dat immer ver en verder wijkt, Gezegend is…

Ik lig weer vreedzaam in het gras

poëzie
2,8 met 4 stemmen 707
Ik lig weer vreedzaam in het gras, En rond mij geurt de goede aarde, Mijn lieve dwaalt met lichte pas En leest de bloemen in de gaarde. De nieuwe lente is aangebroken, Met zonnewarmte’ en vogelzang, Met bloemen en met zoete roken, En immer rijker welt mijn dank. O heerlijkheid der heerlijkheden, Onpeilbaar is mijn dankbaarheid, Nog immer…

Nausikaa

poëzie
3,4 met 5 stemmen 636
Nausikaa, gij tedere, kuise maagd, Ik zie u steeds op Platoons hoogten zweven, Gij, die door smart wellicht nooit werd geplaagd, Wat bracht Odysseus in uw kostbaar leven? Hij deed uw ziel van een ontroering beven, Waarvan gij nimmer, nimmer hebt gewaagd, Getrouw was hem Penelope gebleven, Zij, die zo lang door minnaars werd belaagd. Hebt…

En alle dagen zijn gelijk de bloemen

poëzie
2,0 met 1 stemmen 474
En alle dagen zijn gelijk de bloemen, Die elke morgen weder open gaan, Ik zal niet moede worden u te roemen, Voor alles wat gij voor mij hebt gedaan. O gij, uw trouw is wel uw schoonste deugd, Gij hebt u over mij steeds ontfermd. Mij eindelijk opgevoerd tot deze vreugd, Mij, die zolang in weedom heb gekermd. Nu zijn wij vreugdenrijk, gelijk…

Sonnet

poëzie
3,3 met 6 stemmen 557
En Mozes heeft de top des bergs betreden, Hij ziet nu liggen het Beloofde Land Met al zijn akkers, weiden, gaarden, steden, Waarheen hem voerde 's Heeren milde hand. De Leider denkt terug aan het verleden, De veertig jaren, noden allerhand, Door heel het volk van Israël geleden, In een te fel gebied van zon en zand. Doch Mozes sterft…

Zie hier een schoon verhaal

poëzie
3,5 met 6 stemmen 475
Zie hier een schoon verhaal uit verre tijden, De burchtvrouw toevend op de hoge tin, Van dag tot dag in ademloos verbeiden Van hem, die zij bemint met welk een min. Zij ziet de Rijn, de bergen dalwaarts glijden, Zij speurt het Oosten af met vrome zin, En eind'lijk, plots zij houdt de adem in, Wie is de ridder die ginds aan komt rijden…

De poes springt met haar stille sprong

poëzie
2,9 met 7 stemmen 621
De poes springt met haar stille sprong En nestelt zich weer op mijn schoot, Zij lijkt, een rasp gelijkt haat tong, Ons beider gein is even groot. Haar vacht is zacht gelijk fluweel, Haar ogen glanzen in het donker, En als zij spint, stijgt uit haar keel Een vreemd gerucht, als van een ronker. Zij spint de muzikale draden Van een geheim,…

In memoriam patris

poëzie
3,2 met 5 stemmen 706
O vader, die ik nimmer heb gekend, Die in de schoot verzonken zijt der aarde, Voordat ik werd geboren, toen de lent’ Wederom ontbloeide in Hollands weide en gaarde. De zorgen, die mijn moeder sindsdien gaarde, Zij raakte daar wel nimmer aan gewend, Terwijl voorts ik haar leed en kommer baarde, Hetgeen ik pas veel later heb erkend. Zal ik…

De winter is nu eindelijk gekomen

poëzie
3,2 met 9 stemmen 907
De winter is nu eindelijk gekomen, En beemd’ en woud zijn wit van sneeuw en rijp, Bevroren zijn de vlieten en de stromen, Verdord is al wat vruchtbaar was en rijp. Een loden hemel drukt thans op het land, Nu sluimert Moeder Aarde haar lichte sluimer, Dra komt de tijd waarin de zon weer brandt, De dagen lengen, ook het zicht wordt ruimer.…

AAN MIJN ENGEL

poëzie
2,7 met 9 stemmen 1.520
O huis, dat ik ten leste heb gevonden, Dat ik zo lange jaren heb gezocht, Dat gij met liefde hebt gewrocht En waar ik ben genezen van mijn wonden. Met welk een smaak hebt gij dit al vermocht? Gij hebt de schoonheid met het nut verbonden, Het leed, dat ons van jaar tot jaar bezocht, Is thans in deze rust geheel verzwonden. Het huis is hoog…

Gij uil, gij vogel vol geheimen

poëzie
3,0 met 5 stemmen 1.563
Gij uil, gij vogel vol geheimen Die in de nacht uw nest verlaat Ge zwerft, totdat de sterren zwijmen, Ge zijt door velen diep gehaat. Ge rooft de mussen en de muizen, Nestelt in klooster en kasteel, Ge schuwt de straten en de huizen, Eenzaam te zijn is ook uw deel. Gij, sombere wachter van de nacht, Ge zijt de dienaar der godin, Naar wie…

De palingen en ook de zalmen

poëzie
2,9 met 7 stemmen 871
De palingen en ook de zalmen De laatste komen uit de Rijn, Zij trekken jaarlijks zonder talmen Tot waar hun paringsoorden zijn. De torren, klimmend in de halmen, Al wat tiert, schier zat van gein, In deze wereld, groot en klein, Ik zoude uw lof wel willen galmen. En dan de korhaan, de wisent, Hun beelt’nis was al ruw geprent Gelijk de…

Drie Griekse wijzen toefden op een dak

poëzie
2,0 met 4 stemmen 767
Drie Griekse wijzen toefden op een dak En zagen uit over een wijde haven, Daar brachten schepen veler landen gaven, Het blauw des hemels en der zee was strak. Gewoon op verre hoogten zich te laven Zagen die wijzen de aarde kaal en vlak En voelden zij geen achting voor de braven, In wie de wens te sterven nimmer stak. Hun zomer is allengs…