inloggen

Alle inzendingen van Roel van Rijswijk

203 resultaten.

Sorteren op:

Spatiebalk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 48
Spatiebalk Voor mijn ogen. Alsof ik niet eens zeggen mag wat ik niet zeggen kan. Spatiebalk. Ik droom van dreunende vingers die zich uitsloven om ook maar iets van ruimte te creëren tussen woorden. Tussen zinnen ook. Spatiebalk. Ik typ zomer en hoop stilzwijgend dat de ruimte tot het volgende seizoen precies zolang duurt als tot de volgende…

Waarachtig

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 75
Wanneer zelfs leugens waarachtig zijn, rent ze zichzelf verloren in een woestenij van woeste wij.…

Spiegelpaleis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Als de stilte van het gesprek me overvalt vlucht ik in mijn herinnering. Daar, in dat idioot grote spiegelpaleis, sta je in iedere deuropening en zit je overal precies tegenover me. In het trappenhuis van een lang vergeten wolkenwereld raakt je hand eventjes de mijne. Als ik de weg dan weer verlies en zachtjes meezing, neurie, met de deuntjes…

Dichterbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 73
Als ik dichtbij je kom. Dichtbij de herinnering, de geur, het voelen, het proeven. Gewoon even nabij. Dan ben ik geen groots rijmer, maar dichter. Dichterbij dan ooit.…

Sonnet niet

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 232
Ik wilde je nog schrijven. Een smeekbede: Verlaat me niet. Maar ‘t is niet dat jij de letters ziet. De dunne lijnen van dit kladpapier verdronken met de tranen van het afscheid. Vaarwel mijn liefste. En als er na dit leven, dit oneerlijke leven, nog een eerlijker of ander leven op ons wacht: Tot daar. Tot dan.…

Liefdevolle herinnering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 119
In liefdevolle herinnering verblijf ik op de drempel van waan en waanzin. Op de drempel ook van huis en heimwee.…

Lieve man

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
Lieve man Met open ogen Zo gesloten Om ons heen: Laat zich vangen Door de wind, het zand, Het water en kiezels in zijn hand. Toch zijn vader Vangt hem niet.…

Lege straten

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 94
Lege straten vertellen een verhaal van ziek en bang om ziek te zijn, van overuren aan het bed, van kuchen, hoesten, ademnood en pijn, van complotdenkers op tweet en chat. Ooit ademden zij vrijheid. Ik weet nog hoe mijn klikklak in de lege winkelstraat me het gevoel gaf dat de wereld aan mijn voeten lag. Vandaag: hetzelfde klikkeklak,…

Vaarwel gekust

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 155
Ik heb haar vaarwel gekust. Nog voor het krieken van de dag. Nog voor het zakken van de maan. Ik dacht: ‘nu gaat het komen’ En toen bleek het al gedaan.…

Bij mij

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 67
Met ronkende motor verdronk jij mij, verdronk ik jou in liefde. Zicht op Eendenveld. Een schim van werk in de verte. Een zachte mist op het land. En jij. Bij mij. Op de achterbank.…

Rust

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 139
Een oranje welhaast roze gloed glijdt langzaam over polderland. Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie. Ganzen klinken in de verte. Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte. Van stad naar stad getrokken, maar nu hier, tussen dijk en grasland, neergestreken in het niets. Bij een kolkende maas mijn rust gevonden.…

Als de dag van gisteren

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 74
Als de dag van gisteren Maar vandaag Misschien wat minder liefdevol Misschien wat minder snel Wat traag En toch: je naam in roze geschreven Ieder plekje van toen Nog altijd van ons. Als de dag Van gisteren Maar stiekem toch vandaag.…

Klaprozen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 149
Toen ik klaprozen voor je plukte, Poppies, zoals ze liefkozend in het engels worden genoemd. Poppies dag na dag geplukt In een felle, vroege zomerzon. En ik herinner me Hoe zowel blad na blad Als traan na traan Langzaam de winter aankondigden. Afvallige gratie en Scheidende schoonheid op de achterbank Nog altijd trekt jouw naam, jouw geur,…

Leeg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 174
Als de wereld oorverdovend, oogverblindend ook, me omarmt, insluit in het oog van de orkaan van leegte, dan verblijf ik op een lege zolder van gemis.…

Verlaten beker

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 241
Meisje friemelt aan haar tas en drinkt koffie op Eindhoven Centraal. Kijkt, knijpend met haar ogen, de hal in, terwijl ze haar brillenglazen poetst. En poetst. Tot ze ineens omdraait. Haar bril nog in haar handen. Gehaast of opgejaagd de hal uit loopt. Verlaten kartonnen bekertje.…

Leeg bed

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 742
Mijn oma in mijn hart. En ik doe opa niet tekort toch besluit ik met dezelfde woorden weer in mijn gedachten: Jij was mijn oma. En dat zul je altijd zijn.…

Oh Schepper

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 140
Jammerklacht van godenkinderen aan kolkende rivieren. Hulpgeroep van eenzaamheid aan dovemansoren gericht. ‘Waarom, oh heer, heeft u ons in de steek gelaten?’ Een zware dialoog van aangezicht tot aangezicht. Hoor mijn broeders.…

Abuis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 184
Nog voor ik dichten kon van licht en lief, vlinderzucht, van zoete hartenzee, Nog voor ik zingen kon met zware adem, traanogen, met veel heisa en amok, Ja nog ver daarvoor, was je al verdwenen. En ik. Ja, ik wilde met je mee.…

Verzopen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 121
Kan de lucht, de wolkenlucht, aan mij voorbij trekken, gelijk een kinderrijm van hop en holala of liever nog: een zin uit een liedje van een Vlaamse meidengroep? ‘Een klein geel visje in een zee van blauw.’ Naast de zee gedropt.…

Toren onder vuur

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 147
Toren onder vuur genomen. Van Babel tot Eiffel. En wij wenen om bloemen in de knop gebroken. Blaadjes nog lichtgroen. Zand nog korrelig en zacht. Het stuifmeel op de straat gelegen. Moord en doodslag. Dat laat zich niet tekenen.…

Samen eenzaam zijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 160
Laat me in de eenzaamheid, als in de zee, zakken gelijk een zon. Zoals jij kan ik ook eenzaam zijn. Samen.…

Die keuze

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Adem in mijn nek; laag, lieflijk, maar ook intens. Kan ik anders nog dan stotteren? Anders nog dan klungelig de liefde ontkennen en mezelf?…

Schip in hellewind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 132
Winterse hellewind waait in wankele gedachten. Waanzin als waterdruppels, zachtjes tikkend, wachtend op een einde aan de leegte. Daar wast de duivelse wezel zijn handen in maagdelijk witte onschuld. Terwijl de dronken wijven de eenzaamheid wegwuiven als ware het een vissersboot in winterse hellewind.…

Tot haar knieën in het water

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
Van ver ontwaart hij, ontwart hij verlangen en werkelijkheid: schoonheid; esthetische vrucht van lieflijke godenhand die, tussen huizenhoge golf en land, eb en vloed op haar wachten laat, terwijl ze tot haar knieën in het onbeweeglijk water baadt.…

Eenmansfanfare

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 289
Trommelaar, door zijn fanfare rechts ingehaald, drukt zijn vers aangegroeide aambeien op de koude stoeprand terwijl hij, begeleid door tromgeroffel zucht en steunt, kreunt ook, over een nodeloze leegte, een tranentrekkende echo van eenzaamheid die zijn trommel niet compenseren kan. ‘Een eenmansfanfare is geen fanfare. Het is een hellegang…

Gedag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Meisje aan haar haar getrokken uitgefloten en ondersteboven weggezet, blikt terug op de dagen die nog zorgeloos waren en zegt stem, na stem, na stem gedag.…

Nieuwe papa

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
Moederlief heeft het net geslepen trancheermes klaargelegd. Schone glazen op ongebruikt tafellinnen. Nieuwe papa komt zondag het vlees snijden.…

Jan Pelleboer

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
“De winter komt terug.” hoort hij de weerdame in rode jurk hem welhaast plagend toeroepen. En meer nog dan de zon en de eerste lentebloemen, meer ook dan de lieflijkheid van de eerste plukken groen, mist hij Jan Pelleboer die –weer of geen weer- zon, regen en sneeuw altijd in zwart-wit voorspelde.…

Zijn tankstation

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 161
Dat kleine hokje, kak aan de muren, daar voelt hij zich thuis. Op afstand een kassière die als hij haar lief aankijkt -zonder om haar muts te lachen- een schone rol toiletpapier geeft. Maar daar, in stilte op de pot gezeten, is hij alleen met het geluid van dagjesmensen tot nachtburgemeesters die hun veelal onbenutte gezinsauto geconcentreerd…

Valentijnsdag

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
Omdat je pas mist met je lief in zicht en droomt van zaken die levenloos en zonder ziel zijn gebleven -een donderwolk boven berg nog daargelaten- daarom is het op dagen als deze eigenlijk altijd makkelijk praten. Als een kop in een gratis krant, noem het metro; noem het spits, die je tijdens treinen hebt genomen je iets vraagt in de trant…
Meer laden...