geluk is weer herboren.
netgedicht
De Lente-oogst
O, ’t ritselen van de bladeren klein,
zo bange voor de regen,
die wachten op de zonneschijn
en Godes milde zegen!
De schaapjes in de groene wei,
ze grazen vroom en blij;
hun wolleken is pas geschoren,
’t geluk is weer herboren.
Hoort! ’t Zoeven van de raderen gaat,
langs ’t blauwe veld van water,
waar ’t zoute schuim de duinen…

Bezig met laden