Alle inzendingen van Tineke

Poëziealbum-versje voor ouderen: Blijf actief en blijf ondeugend Beweeg genoeg en wees ‘ns stout Train je hersenen voldoende en doe nu en dan iets fout Als je geld hebt, wees niet zuinig behalve wel dan op jezelf Heb je kinderen, maak geen ruzie Bemin familie als vanzelf Koester al je grijze haren Ook je pijntjes nu en dan En vooral…

Het leven staat op z’n kop, de bodem onder je voeten vandaan. Zomaar alle zekerheden niet meer zeker. De zon schijnt minder zonnig, de herfst is echt herfst. Maar hoop doet leven. Zonder hoop komt de zon niet voorbij de wolken en blijven de blaadjes vallen. Positief de strijd aangaan, want hoop doet leven. In je hart weten, ut kump good!…

Het ging niet meer wij bezweken beiden onder jouw situatie ik kon je niet helpen je begreep mij niet meer daarom bleef je niet thuis dat was moeilijk gaf mij een schuldgevoel en jou veel verdriet je bent er niet meer daarom zet ik elke herinnering elke emotie op papier en overleef! maar, raak mijn wond niet aan.…

Stralend zat zij in de taxi een buurman op weg naar zijn werk keek door het raampje en knikte jij, vroegen zijn ogen ja, knikte ze terug,ik ik ga trouwen vandaag en daar ging ze haar toekomst tegemoet ze voelde zich gelukkig 19 Juni 1957 Nu zit ze in haar stoel en denkt; er is zoveel gebeurd de haren zijn van blond naar grijs verkleurd…

Hoe hij daar zat in de kamer die zijn huis werd ongelukkig uitzichtloos dood wilde en niet los kon laten soms nog begreep maar zich niet begrepen voelde gaat het wat beter? vroeg men aan mij die wist en niet kon helpen zih afvroeg hoe lang nog voor hem, voor mij voor ons allemaal op 6 Oktober was het voorbij!…

Als ik soms aan je denk moet ik lachen, word ik vanzelf blij en voel ik me vrij. Ik weet niet waarom... Maar als we naast elkaar staan dan zeg ik niks en klap ik dicht. Ik weet niet waarom... Als ik je zie wil ik van alles zeggen of uitleggen, maar ik doe het weer niet. Ik weet niet waarom... Soms denk ik: wat doe ik toch weer dom.…

Ik speel het spel en de muziek. Ik draai me om en droom een werkelijkheid.…

Zoals vandaag zomaar gewoon tussen alles door even bij jou het feest van het licht in onze ogen het aanraken van elkaar lichaam en ziel huid en haar even bij jou tussen alles door gewoon zomaar zoals vandaag…

Ben Jouw hand, waarin mijn bange hand. Je wilt me meenemen, maar ik wil niet, ik kan niet. Ik wil nog zoveel, moet nog zoveel. Ik ben zo bang, voor het donker, voor het niets, voor God. Is er een god? Er is een god. Ik ben zo moe. Ik kan niet meer, wil niet meer. Ik geef je mijn hand. Mijn bange hand, in jouw hand. Je…

In aanbidding strek ik me uit naar de hemel, vol verlangen om de bron van mijn leven te ontmoeten Ik ervaar het in Alles om me heen In de veelheid van gezichten herken ik de bron en geniet intens even raken onze zielen elkaar, om vervolgens verder te gaan.…

Niets verbaast me nog langer. Ik ben uit een droom ontwaakt en in een nachtmerrie opgestaan. Vandaag, 24 augustus dus. Gisteren zou ik nog gedacht hebben dat dit slechts een illusie kon zijn, maar vandaag weet ik dat deze terreur niet langer denkbeeldig is … Nog niets vermoedend van wat er gebeuren zou, opende ik het raam vanmorgen en snoof ik de frisse…

Ik ben bang. Bang voor wat ik mijn hele leven al verdwongen heb. De pijn, het verdriet … de angst voor wat komen zou. Ik wou het alleen maar vergeten. Wat hij deed, wat ik voelde …, ik wou er nooit meer aan denken. Maar nu voel ik het weer en ik kan het niet meer ontvluchten. De vakantieperiode waar ik zo naar hunkerde, lijkt nu enkel één zwart gat,…

Mijn leven bestaat uit één grote leugen. Al wat mijn lichaam binnendringt zijn verzinsels. En daar kan mijn verstand niet bij, omdat ik zelf een eerlijk meisje ben. Ik HAAT leugens, ik verafschuw ze. En toch wordt mijn leven er constant mee overspoeld. Wat gebeurt er toch met de wereld? Waarom is alles zo ziekelijk slecht? Of is dat enkel mijn beeld…

Ik trek de deur achter me dicht en verlaat het huis waarvan de muren mij in dagen van angst en pijn met hun zachtheid omarmen. Ik kom buiten. De regen klettert tegen de donkere stenen. Een donderslag verdeelt de nacht alweer. Het kille geluid van de kerkklokken boezemt mij angst in. Ik geef niet op. Een uil snelt geschrokken weg bij het zien van mijn…

Ik hou de gossipbladen ook in de gaten. Er staan namelijk minder leugens in dan de mensen denken.…

(fictie, gebaseerd op een waargebeurd verhaal) Ik huilde. Eerst heel zachtjes en onhoorbaar tot er diep in mij een gevoel losbarstte van onweerstaanbare drang om ermee te kappen. Mijn hele leven is verwoest. Wat blijft er nog van over? Alles is ingestort door een voorval dat zo plots als een aardbeving mijn leven kapot heeft gemaakt. Dus waarom…

Ik probeer opnieuw te dromen. Hopen dat er een betere plaats bestaat dan deze krankzinnige wereld. Hoewel ik weet dat het verkeerd is, dat ik mezelf alleen nog meer pijn doe. Want mijn dromen kunnen niet eeuwig blijven duren. Ze zullen verstikt worden door de werkelijkheid en mijn hoop zal in het niets worden gedreven. Ik kan niet anders dan me bij…

Het is onmogelijk te leven in deze harde wrede wereld. Schrijven is het enige wat ik nog kan om niet tot krankzinnigheid te worden gedreven. Ik voel me zo klein in die wereld vol onrecht. Ze vertrappelen me en walsen me plat. Maar nu is het zo en ik ben veel te zwak om hen tegen te houden. Ik probeer verder te gaan met mijn leven. Er is geen andere…

Dansend op het water van fluwelen golven ontluikt het ochtendlicht langs de schaduw van de horizon. De wind berooft de duisternis van haar geheimen en overspoelt de hemel met ontastbaar licht. Mijn ogen kunnen die beelden niet meer dragen. Ik raak verblind door de schimmen van de dag. De schittering van de golven neemt mij mee, ver, heel ver. Maar…