Alle inzendingen van Willem.

Zoals lang geleden de Piggelmee's deden, het dwergenpaartje aan de zee; hun leven van alledag te bestieren, zo gelijk van stemming en wel te vree. Maar evenzo als ieder ander te streven naar wat het gewone leven niet kent; uit drang naar een grotere welstand die pas dan hun tevredenheid met het aardse leven verlengt. Om vervolgens in bitterheid…

Een storm in een glas water is vaak een les voor het leven later. Stormachtig gaat er een olifant op en neer door de porseleinkast van het oud zeer. Storm breekt de korte termijn van het ongemak van een leven lang ongelukkig zijn. Stormachtige gevoelens als schokbrengers in een routineuze levensdag.De dagelijkse schijn schittering zonder…

Reeds was in haar het afscheidnemen Begonnen tussen haar hart en het kind, Misschien zou ze in 't licht als een vreemde Aanschouwen, die ze in 't donker had bemind. Zij dacht aan het wonder, dat ze open Zou wezen en wijd voor leven en dood. Zij bewoog zich niet meer; maar haar hopen Op het kind en God was één en was groot. Later; haar handen…

Een zondagmorgen ziet niet om. Ziet uit naar een preek die na een zware week iets teruggeeft van waarmee een verleden maandag eens begon. Een zondagmorgen breekt af de zorgen; geeft iets terug van een innerlijke kracht in de geest verborgen. Een hart verhard door de doordeweekse strijd, krijgt op zondagmorgen een kans die niet aan…

Ik breng in mijn herinnering uit dank dat beeld van herkenning, waarin wat goed was de werkelijkheid nimmer ontsierde. Dat wat vlees en bloed was ondanks de wreedheid van de tijd. Ik breng in mijn herinnering een foto zonder woordenklank. Ik breng in mijn herinnering uit dank de plaatsen van een ongewenste bestemming, waarin emoties als zwarte…

Nimmer klopt de tijdgeest zo nadrukkelijk op de levenspoort, Wanneer in de spiegel een nestor gloort. Wanneer het water in een meertje de rimpels markeert van de steen der wijsheid die over het water scheert, dan kondigen zich beelden uit het verleden aan. De kinderjaren die verlangend op de toekomst staren. Het spelend leven dat geen zicht…

Bruggenbouwers bouwen bruggen tussen het radeloze en wat te raden blijft. Opdat de last die ligt op hun ruggen een doortocht biedt naar de realiteit. Bruggenbouwers bouwen bruggen tussen het gevraagde en wat te geven blijft. Opdat de daadkracht van hun levens een doorbraak biedt naar stabiliteit. Bruggenbouwers bouwen bruggen tussen het…

Boven op de Domtoren biedt zich voor een ieder in het Sticht geboren een markant panorama over gracht en bolwerk aan. De rode dakpannen van de huizen en kerken geven een impressie van een doorleefd bestaan. Boven op de Domtoren biedt de stad aan wie Utrechter wil zijn; een skyline grillig door het blauw doorsneden van de Vecht en de Kromme…

Wat kan mij nog deren nimmer weer te keren; ook al spreekt mijn hart een andere taal. Naar een land waar soldaten marcheren, en zijn dictator zal negeren de mening die ik zelf bepaal. De bevolking nimmer zal leren hoe het in vrede leven kan. Wat kan mij nog deren nimmer weer te keren; ook al spreekt mijn hart een andere taal. Naar…

keurig klooster, later, veel later ruige ruïne eenzame pater heilige ramen goddelijk licht akkers en weiden vruchtbaar gezicht losse planken scheef op de brug “eenvoudig leven” stond op de rug dik was het boek muffig de zaal vreemde geluiden vloerkleden kaal verbrokkelde toren stinkende gracht uitgesleten treden nostalgische…

Mensen van de koude grond hebben twee handen vrij; waarop de wintertijd wordt gedragen; een winterslaap met de koude dagen is er voor hun niet bij. Koude handen doen hen beminnen. Nooit iets aan de hand. Een hand in een diepe zak; de andere in de eigen boezem van het gezonde verstand. Koude handen ontberen niet de goede manieren…

De taal en de neus; geen exclusieve keus van een zintuig dat in spreekwoorden en zegswijzen zo kan excelleren dat als taal geuren kon, zich een spitsvondigheid onder het mom van de neus en het werkwoord laat combineren. De mens die graag zijn neus steekt in andermans zaken; kan hem stoten,maar zal weldra bekend raken met het feit dat aan…

Mannen met baarden vinden hun huis op zee, onder het sint Andrea's kruis. Zij bevaren de zeven wilde baren; om de Kaap heen zijn zij niet te evenaren. Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten van wanten, wij weten van het reilen. Wij zetten koers om de Goede Hoop. Ons hart ligt op zee en klopt sneller op wereld's zilte bloedsomloop. Mannen…

Een kindertijd speelt graag buiten als een vergezicht tussen het frisse groen. Met andere kinderen heerlijk ravotten zonder aandacht voor het burgerfatsoen. Met de kinderziel valt niet te spotten. Het is de blauwdruk tot het volwassen doen. Een kindertijd trekt diepe sporen, als een spelbepaler trekt het de leven's kar. Met het spel kan…

De kleren van de keizer in het landje van Piggelmee worden schaamteloos gedragen en gaan een leven lang mee. De kleren van de keizer verhullen niet het menselijk verleden; beschermen niet tegen de zon en de regen en stemmen slechts de menselijke illusie te vrede. De kleren van de keizer wegen niet wat zwaarder is mee; zijn niet wat…

Het volk roept uit de woestijn om het manna na de regen. Welke leider groot of klein voert hen na veertig jaar naar de zege. Is het Mozes uit de stam van Abraham? Of het gouden kalf dat hen het land beloven kan? Een staf breekt het water uit een steen en voert het volk door een hoge zee heen. Het volk roept uit de woestijn en gaat zijn…

Spreken in tongen bij de toren van Babel. Mensen de wereld rond gewoon en van adel. Zij spreken hun woorden in duizenden talen. Ondanks verschillen kennen zij dezelfde verhalen. Spreken in tongen, mensen spreken in dezelfde geest. Van al wat hen vormt, vormt het woord hen het meest. Zij spreken de wereld rond in duizenden talen. Helaas…

Verdraag een ander in overeenstemming met het besef, dat jezelf deel uitmaakt van een universeel beleven; dat een kortdurende schijnwereld zal zijn, waarin je met vele verschillen zult moeten leven. Het leven prikkelt, tergt wat het niet verdraagt, wordt kleurrijk expressief naar zijn aard door de verschillen belaagd. Draag je deze…

langs de geroeste golven in de rails op bielzen groen en geel van mos slenter ik in zacht’ gedachten speels vol met verwarde vragen door het bos de krakende kracht van oer oud hout draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal de gebroken brug, op palen ooit gebouwd, al jaargetijden lang gestut van wal tot wal verweerde bielzen vormden ooit…

Wij zijn de paarse mensen van de morgen. Wij dromen onze dromen in het licht. Vanuit de duisternis zijn wij teruggekomen; zijn wij bevrijd van de tralies van het nachtelijk gesticht. Wij zijn de paarse mensen van de morgen. Wij vechten voor de vrede van het vrije hart. Vanuit de duisternis raakt ons paarse hart niet moegestreden zijn…

Demonen en duivels strijden om onze geest. Gevangen in onze angsten vrezen wij de medemens nog het meest. Onze geest is ontvankelijk voor de verleidingen van de moderne tijd. Tussen kiezen en keuze wordt onze wil vaak omgeleid. Die onafhankelijk kijkt op ons bestaan; uit belang zelf te kunnen kiezen welke weg we op willen gaan. Demonen…

De vette jaren van de vergankelijkheid; waar zijn ze gebleven in de regentijd? Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de gedachten aan een voorbij te veel. De felle passie splijt mijn hart over de gedachten die mijn ziel verwart. De vette jaren van de vergankelijkheid. Wat hebben we nog, wat zijn we kwijt? In een zandloper bezinkt het fijnste…

Ik ben anoniem, ik moet niet zeuren; over bekendheid hoef ik niet te treuren. Ik kan denken wat ik wil, het leven bekijken door een eigen bril. Mijn mening zeggen is soms riskant. Te zorgen heb ik dat ik nimmer mijn vingers brand. Anoniem ben ik zonder een eigen gezicht. Ik ben een schim in het ochtendlicht. Als een schim heb ik een…

Niets heeft kunnen vermijden dat in het begin van alle tijden Adam en Eva werden verleid tot het eten van de appel van het kwaad. Uit ondankbaarheid en uit onbegrip, omreden van hun onwetende bestaan, zochten zij onwijs verder te zoeken dan hun menselijke begrip mocht gaan. Niets heeft kunnen vermijden dat in het begin van alle tijden…

Het ruimteschip van majoor Tom kent slechts bewonderaars. Het zweeft op de muziek door de ruimte en de tijd. Vijftig jaar van verschil op verandering van een stylist aan zijn kunst toegewijd. Het ruimteschip van majoor Tom verbeeldt de imago's van een gespletenheid in al zijn expressieve muzikale vormen. Majoor Tom zoekt verbinding…

Het winter weer bevriest tot bevroren een wonder witte winterwereld dat ijs spiegelt bij het ochtendgloren. Rode neuzen, wollen mutsen en wollen wanten; een winterse wonderwereld ijsbeert op schaatsen over weidse bevroren water transparanten. Nog niet betrouwbaar genoeg voor een Friese elfstedentocht, doch de doorloper weet dat een…

Wij moeten worden als de bomen, Die luistren in de diepe Grond. Dan, zal een ruisen door ons stromen, En alle blaadren worden mond. De nederigen en de vrouwen Geloven 't open woord gezwind; Zij overreden het mistrouwen Der mannen; en een eenzaam kind Glipt 's avonds heimlijk in ons lover, En heeft zijn nest zo diep gebouwd, En geeft…

Ik repeteer gevoel voor het goede doel van een hart dat nog steeds klopt voor de goede zaak. Dat nog steeds openstaat voor de rode rozen die de gever steeds doen blozen en de ontvanger geven waarmee ik mij gelukkig maak. Ik repeteer gevoel dat geurt naar rozen: dat het rood kleurt van het minne blozen. Dat repeterend het doel…

De jaren overziend heb ik erg veel geld in rook zien opgaan door al die pakjes tabak die ik niet in de schappen van de winkel kon laten staan. Waar rook is, is smoke en zo leerde ik het ook; en kon ik mij van dit geconditioneerde gedrag niet meer vrijmaken. Een ongezonde gewoonte gepassioneerd heb je niet zomaar afgeleerd en doet…

In mijn hart staat nog steeds jouw naam geschreven. En voel ik de liefde van het bloedend hart. Ben ik verbannen naar een dorre prairie die nimmer zijn groene velden heeft gehad. In mijn gedachten hoor ik de woorden. Zij spelen met mij een dodelijk spel. Ben ik verbannen naar verre oorden. Ontnomen is mij de woordwaarde die ik mij voorstel…