Alle inzendingen van Willem.

"Toon me het leven", hoor je de twijfelaar zuchten. Ik wijs hem op de schilderachtige luchten. Ik toon hem de groene wouden. Ik toon hem de winter met de sneeuw en de koude. Ik toon hem het landschap en zijn pracht. Ik toon hem de rotsen in hun kracht. Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister. Ik vraag hem te luisteren naar het lied van…

Mij lust de Lent', die bloemgewassen draagt, De Lenteroos, die Goôn en mens behaagt; 't Aanminnigste versiersel voor een Maagd, Ter eer' te zingen. Het is de Roos, de malse Roos-alleen, Met welker blaân de drie Bevalligheên, Als 't Minnewicht met haar ten rei' zal treên, Haar hoofd omringen. Zing, Disgenoot! zing vrolijk met mij mee!…

Dans met mij mee, Hou jezelf niet verborgen. Dans met mij mee Om de wereld van het spel. Dans met mij mee, Wacht niet tot morgen. Dans met mij mee, Met een passie bij iedere pas die ik tel. Dans met mij mee Op wolken van rozen. Dans met mij mee, Zoals in een sprookje van Grim. Dans met mij mee met een blos die doet blozen. Dans met…

Als ik blijf kijken, Zoals ik altijd heb gedaan, Blijf ik denken, Zoals ik altijd heb gedacht. Als ik blijf denken, Zoals ik altijd heb gedacht, Blijf ik geloven, Zoals ik altijd heb geloofd. Als ik blijf geloven, Zoals ik altijd heb geloofd, Blijf ik doen, Zoals ik altijd heb gedaan. Als ik blijf doen, Zoals ik altijd heb gedaan…

De letterklanken doen mij scanderen en ik vorm de woorden vol venijn om in zinnen van het zinvol leren uit te komen in een terzine of kwatrijn. De woorden vormen klankkleuren in assonanties. Zij vormen de opmaat tot een harmonieus sextet of struikelen over hun eigen introverte alliteraties En komen niet verder dan een oneven kwintet. Ook…

Als de nacht over de Nachtwacht waakt En de nachtwaker slaapwandelend zijn ronde gaat, Komt de Amsterdamse Schutterij tot leven. Een voor een mogen die Gouden Eeuwse eminenties 's Nachts gaarne uit het tafereel treden. Als de nacht over de Nachtwacht waakt En de in eeuwen gevangen tijd in het heden ontwaakt, Worden de eeuwigen voor even minder…

Waarom zingen de vogels? Waarom zijn zij blij? Waarom zijn zij zo uitgesproken, Beter gebekt dan wij? Waarom zijn zij symbolen van vrijheid? Waarom voelt vrijheid anders in de hoge lucht? Waarom zijn zij ongrijpbaar onbegrepen? Een vogel in de hand geeft er nog negen in de lucht. Ik sta hier beneden En wens dat ik zo vliegen kon. Ik voorzie…

Vroeger is dood, later is nooit. Leef daarom nu, leef daarom groot. Vandaag was ik even net als toen. Maar zo als het was, Kan ik het nooit meer overdoen. Want de spiegel van de verleden tijd Kijkt achteruit met oprechte spijt. Vroeger daalt naar het graf, later komt nimmer op je af. Leef daarom in het heden, leef daarom tevreden. Vandaag…

Vrijheid is in vrede leven Voor een ieder die het wil. Vrijheid is niet te hoeven vrezen, dat ik mijn honger morgen niet stil. Vrijheid is vrijmoedig spreken Met de woorden uit mijn geest. Vrijheid is het anders kiezen Dan wat het merendeel leest. Vrijheid is van mening zijn, Dat er een wereld ligt tussen groot en klein. Vrijheid is het vertrouwen…

Voor wie denkt ik kan mijn doel niet halen, Die heeft verloren voor de aanvang van de strijd. Voor wie denkt ik mag niet dralen, Gloort een overwinning mettertijd. Hoopvol geloof ik in een wonder, En laat mij niet lijden door mijn vrees. Hoopvol ga ik niet ten onder, En ben ik bereid te strijden in elke race. Voor wie denkt ik kan mijn…

Een leeuw brult in de nacht, Als hij getart wordt in zijn kracht. Is hij in het oerwoud de laatste der Mohikanen? Een koning zonder onderdanen? Al spoedig dooft zijn ster Als het schot van de jager klinkt van ver. Een olifant trompettert luid Als zijn rust verstoord wordt om slagtanden of huid. Is hij te groot voor de kast met het aardse porselein…

Tranen liepen over mijn wangen. Mijn ogen voelden leeg en koud. Met al die mensen om mij heen, Proefde het leven bitter en zout. Niets in mij kon nog bewegen. Ook met woorden lukte het mij niet. Ik dacht met schreeuwen en met gillen Aandacht te vinden voor mijn verdriet. Een hele nacht werd om mij heen gezwegen, En vroeg ik mij vertwijfeld…

Wanneer Ik wegga, Ga Jij dan met mij mee? Zo maar ergens heen, Het liefst ver weg, Zonder dat ik over de reden iets zeg. Wanneer ik wegga, Ga jij da met mij mee? En samen zo nu en dan Naar de horizon turen, Tot het wachten op de laatste uren. Wanneer ik wegga, Ga jij dan met mij mee? En kruip dan dicht tegen mij aan, Van de duisternis…

Ik breng je niet naar de doden. De deksel zit op de pot. Hoor je ook de raven? Ze tikken tegen de ramen op. Komen ze je halen, al is het misschien nog geen tijd. Een boodschap hebben ze bij zich, Die jij alleen mag lezen op de juiste tijd. Het is gehuld in raadsels In stormweer gebracht. Mijn mysterieuze zaken Rusten met de raven mosgroen…

Godsdienst spreekt over vrede. Vrede draag je in je hart. Met de mond worden goede bedoelingen beleden, Met daden breken mensen dat. Sterken heersen over zwakken. Het sterkste recht heerst hard. Het woord met vuurkracht zal steeds weer spreken, Of weerspreekt, waarom men geen reden had. Gisteren heeft Gandhi nog gesproken, Sprak Martin…

De gele rozen lichten langs 't terras. In diepe stoelen liggen zij te rusten, de zaligen, die elkaar gelukkig kusten, de toekomstlozen; heel hun leven was een dringen naar de voorgeweten uren, waar alles eensklaps in vergeten is; 't verwaait, nadat het stukgereten is, hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren naast dit verzonken zijn…

Een klontje boter, Een beetje water erbij. Laat zachtjes smoren.…

Deze geuren zijn zo week als 't strelen Van een hand door zijïg zachte haren. O hun vleiïng die het bloed met zware Slagen door de vingeren doet spelen En dan zachtjes tempert tot bedaren. En een vreemde droefheid glijdt met hele Lichte aarzelingen in vervelen Over, en een lusteloos strak staren. O dit wreed genadeloze dringen Van uw schone…

Neen, Hemel! niet om eer of staat, of aardse nietigheden, En wat voor heil en voorspoed geldt, bestormen u mijn beden. Neen, heb ik vaadrenerf en goed voor 't Vaderland geofferd, Ik vraag niet, wat die 't heeft verkocht in zijn trezoren koffert. Ik vraag niet, wat verraad of list de braafheid mocht ontstelen, Of duizend snoden…

Stiekem in het gras verscholen tussen bloemen in het scheve landschap waar ik overdag nachtelijke vlinders zoek bloesemt een tafel van hout waar ik dankbaar op ga zitten in het steengebakken panorama leefde ik te laat liep te lang maar ongericht door gebakken lucht en bakerpraat zoekend naar een passende ruimte elders weer in een klotsend…

Onderweg vond ik een grote groene kikker ik heb hem niet gekust want vrouw zou jij als je prinsesje was die door een prins als kikker werd gekust tot meisje - je mag het zelf weten - zou je als prinses - gewetensvraag - met of zonder wit paard die prins nog willen zoenen weet dat ik zo’n kus heb op mijn lippen…

Ik ben de bloemtak die het huis versiert. Van een zeer oude stam ben ik gerukt. Mijn heer vereert mij als zijn eerst bezit. Soms uit de kennel van de concubinen Wringt een hoogzwangere zich en werpt haar dracht Voor 't hemelrecht van mijn gebonden voeten. Haar blik kruipt op naar mijn emaillen gelaat En tracht door 't scherpe split der donkere…

Ik besta dit betekent ik leef, ik adem ik heb pijn. Ik besta dit betekent ik lees, ik schrijf, ik eet wanneer ik iets te eten heb. Ik besta dit betekent ik denk na, ik vraag mij af of ik besta. -------------------------- uit: Gedichten 1957-1970…

Ochtend: tegen de wind heft een vogel zijn vlucht op. Middag: aan de voet van een praatzieke fontein kwijt een klein dier. Avond: de bomen op de kade dopen hun donkere takken in het water tot de volgende dag de zon ze weer opdregt. ------------------------------------------ uit: 'Hollanda Maandblad', 2011, nr. 11…

Mijn stemming is als van een stilstaand water Vlak uitgemeten in een wijde kom. Wat anders daalde en rees in luid geklater, Is thans als een mooi avondweder stom. O, ik gevoel zo innig, dat ik kom Door droef geschrei en helderblij geschater Op tot mijns levens hoogtepunt en ‘k som Mijn smart van altijd op, mijn heil van later. Ik ben een…

Trek een cameraman aan schreeuw zo hard je kan in de natte aarde splits je in een fractie van een tel van een fractie af of spring over de Blauwe Bergen in Wageningen heen en zorg voor de nodige journaille zo werd het een persmoment dat zijn weerga niet kende hij groef het graf om overheen te springen zo tartte hij de dood met de aanloop…

Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent; (Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,) Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen: Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd, Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…

De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen, Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken, En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen. Zij liegen, die geen leugnaars willen wezen, En zelfs, wie moedig wil de waarheid spreken, Hij voelt de waarheid op zijn lippen breken Vóór 't spreken zelf,…

Ik beheers natuur schiet die gezond was de uitleg op mijn vraag hier wees hij op zijn hoed een zelf geschoten gaai even naar binnen en weer terug ging ik kijk is wat ik zei dit wil ik laten zien ik schoot de jager en werd wakker jankend rende hij nog weg uit mijn droom…

Zoals insecten het ruiken naar de andere sekse en de tastzin nodig hebben ook wij mensen onzichtbaar de geur van de huid en de weerstand gepaard aan de wellust in de basale registraties van neuzen en vingers die als het ware de ziel aftasten maar de zo positief weergegeven oergenoten fata morgana leidt me om de tuin - met vijver van…