inloggen

Alle inzendingen van Yadasampati

54 resultaten.
Sorteren op:

volle trein

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 115
tijdens mijn reis naar Assen liep de treinwagon zo vol dat ik maar ging verkassen want het werd me echt te dol maar de trein bleek veel te kort er was geen plek meer vrij het had iets van een veetransport er kon geen mens meer bij ik kon het echt niet snappen het leek de derde wereld wel ik liep zowaar naar lucht te happen en stond daarbij…

ijdele kennis

netgedicht
3,0 met 5 stemmen 163
de ijdele beoefenaren van de moderne wetenschap geloven dat zij iets verklaren het lijkt haast bijna wel een grap gedijend in een valse schijn zijn zij helaas vergeten hoe klein we in verhouding zijn en dat we echt niets weten hardnekkig wanen zij zich groot en houden vast aan deze fantasie volhardend tot en met de dood gaan zij ten onder…

lieve haai

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 130
lieve haai, het spijt mij echt dat ik uw rust zo wreed verstoor 'k hoop dat u niet mijn lot beslecht omdat ik hier niet thuis behoor 'k zou graag nog even verder leven dus als u mij kunt verstaan smeek ik u mij genade te geven en mij heelhuids te laten gaan…

vorm en inhoud

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 73
een gedicht hoeft niet altijd te rijmen maar het maakt het wel veel beter wie slechts woorden aan elkaar kan lijmen loopt op schoenen zonder veter loze vormen zonder inhoud zijn vandaag de dag de norm maar wie met een moker beeldhouwt levert inhoud zonder vorm…

verlangen

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 128
wie wil niet de vrijheid proeven? grenzeloos en ongeremd eeuwig in geluk vertoeven waar vrede ons verlangen temt…

de zon schijnt altijd

netgedicht
3,7 met 7 stemmen 115
de verblindende schijn van het aardse genot weeft een donker gordijn om het wezen van God want ook al is Hij de bron van het eeuwige licht zoals een wolk voor de zon bedekt waanzin ons zicht wie de lust kan bedwingen en de hebzucht kan temmen zal Zijn glorie bezingen in ontelbaar veel stemmen…

zomer en winter

netgedicht
3,7 met 7 stemmen 138
zoals seizoenen gaan en komen beleven wij plezier en pijn de zomer wordt ons wreed ontnomen de winter zingt een nieuw refrein de kunst is onverstoord te blijven in ons genot en in ons lijden de onrust uit ons hart te drijven in alle vier de jaargetijden zoals een kaarsvlam rustig brandt indien geen wind haar kan beroeren zo houden wij…

kust

netgedicht
3,0 met 7 stemmen 104
het geluid van de zee ademt kalmte en rust en ik ga daarin mee waar het water het land kust…

ruwe diamanten

netgedicht
3,6 met 5 stemmen 74
fouten maken kunnen we allemaal maar het is een kunst om ze te vergeven iedereen heeft zo zijn eigen verhaal en iedereen zal dat anders beleven soms botsen we dan op elkaar en soms gaat daarbij iets kapot er schuilt in elke stap gevaar dat is ons collectieve lot als ruwe diamanten in een zak polijsten we elkaar hier glad dat gaat lang…

klein en beperkt

netgedicht
3,4 met 5 stemmen 78
soms hoop ik dat God niet bestaat zodat ik ongestoord mijn gang kan gaan geen straf krijg voor mijn kattekwaad en eigen baas ben over mijn bestaan maar al snel blijkt dat dit waanzin is een vernauwing van mijn trotse geest ik begrijp dan dat ik Hem echt mis en hoe eigenwijs ik ben geweest ik ben maar klein en zo beperkt en lig begraven…

de olifant en de mug

netgedicht
3,2 met 6 stemmen 170
er was ooit eens een olifant die last kreeg van een felle jeuk hij lag net aan de waterkant en vond dit nou bepaald niet leuk de jeuk zat aan zijn rechterzij en hoe hij zich ook bewoog hij kon er met zijn slurf niet bij want het zat net iets te hoog een mug die hem daar bezig zag bood heel galant haar hulp aan de olifant schoot in de lach…

de ezel en de slang

netgedicht
3,5 met 4 stemmen 108
een ezel in een groene wei trapte bijna op een slang de slang werd toen bepaald niet blij maar de ezel was niet bang het gesis van het geschubde dier kon hem niet imponeren hij bleef bedaard en besloot heel fier de slang een les te leren ik dacht dat jij zo slim was zei hij tegen het reptiel wees blij dat ik goed oppas want je lijkt haast…

het varken en de zwaan

netgedicht
4,7 met 18 stemmen 108
een lijvig varken en een witte zwaan gingen samen eens uit eten het personeel had goed haar best gedaan maar was toch nog iets vergeten want een zwaan kan echt geen vlees verteren terwijl een varken alles eet dus ze moesten toen improviseren en dat kostte nogal wat zweet maar toen alles dan op tafel stond kon het etentje beginnen het varken…

twee bonnen

netgedicht
3,4 met 5 stemmen 171
terwijl ik lekker lag te zonnen op het drukbevolkte strand kreeg ik van een agent twee bonnen want ik had niets aan de bovenkant hij zei: ik moet u wel bekeuren want wat u doet is illegaal en begin maar niet met zeuren want zo is het nu eenmaal ik zei: agent mag ik u vragen waarom u mij twee bonnen geeft? waarvoor zijn die bedragen? dat…

tussen de oren

netgedicht
2,8 met 4 stemmen 148
beste dokter mijn handen trillen en mijn hoofd doet heel erg pijn misschien heeft u voor mij wat pillen of een ander soort medicijn de dokter zei: laat ik eens kijken want voordat ik iets kan geven zal toch echt eerst moeten blijken welke problemen er bij u leven hij zette zijn bril op, zuchtte diep en keek mij rustig in de ogen zei toen…

goed mikken

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 130
is hier soms ergens een toilet? ik moet zo nodig pissen met instappen niet goed opgelet maar kon de trein niet missen de conducteur zei: nee, dat is te duur maar het volgende station is Assen dat duurt nog ongeveer een half uur daar kunt u naar believen plassen ik stond op punt van knappen en zei: ik moet nu echt ... dat zou hij toch wel…

weer zwaar weer

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 106
dit land van sloten en dijken is in één ding kampioen oeverloos over het weer zeiken en dat in elk seizoen het is te heet of het is te koud echt tevreden zijn er weinig te veel wind of te benauwd bijna iedereen is chagrijnig nu komt er weer een zware storm zo is het ons gegeven we zijn hier niet in Benidorm en moeten er maar mee leven…

eeuwig stil

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 334
vijf jaar was jij, mijn lieve schat toen het leven jou verliet we hebben je zo liefgehad nu rest ons slechts verdriet voor ons is er geen morgen want de tijd staat eeuwig stil wie zal er voor je zorgen? wie hoort wat jij nu wil? jouw mooie lach zal nooit vergaan je hebt toch niet geleden? hoe zinloos is nu ons bestaan jij was de enige…

kalasjnikov

netgedicht
3,8 met 4 stemmen 223
ik was Michail Kalasjnikov maar lig nu onder de zoden op een miserabel kerkhof te midden van de doden in de lente van mijn leven dacht ik veel te hebben bereikt dat lijkt nu wat overdreven het is maar hoe je het bekijkt want de doden kunnen spreken en laten me niet met rust die willen zich nu op mij wreken en ik krijg ze niet gesust…

besluit

netgedicht
3,2 met 4 stemmen 107
de wereld heeft haar beste tijd voorlopig wel weer gehad we zien alleen maar haat en nijd en leven in een kruitvat maar ondanks deze trieste feiten valt er nog best te leven het is slechts aan jezelf te wijten als je daar niet naar wil streven er zijn nog goede mensen ook al zijn het er niet veel je hoeft het maar te wensen en dan worden…

verkeerde handen

netgedicht
3,2 met 5 stemmen 91
de strijd tegen het terrorisme wordt gevoerd door duistere machten om net als in het communisme onze grondrechten te verkrachten uw privacy is niet meer heilig en alles wordt nu afgetapt ze zeggen: u bent veilig maar een gek die daar nog in trapt de geschiedenis heeft bewezen dat macht vaak tot corruptie leidt het lijkt niet meer te genezen…

het geheim

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 140
hoe vaak heb ik vergeefs getracht mijn denken te verwoorden met lege zinnen zonder kracht die in hun kiem versmoorden hoe zeldzaam is een goed gedicht dat helder aan de hemel staat zoals een ster die door haar licht het duister met gemak verslaat ik blijf op zoek naar het geheim dat mij voorgoed zal tonen hoe ik het huis van mijn gerijm…

schoon en vrij

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 178
wat is de waarde van ons intellect wat hebben wij ermee bereikt indien ons hart erdoor wordt toegedekt en ons geweten ervoor wijkt? in onze trots zijn wij vergeten waar de parel van ons wezen leeft zodat de maat waarmee wij meten louter onvolmaakte beelden geeft geen beloning kan ooit vergoeden dat wij ons menszijn ondergraven en daarom…

verdwaalde mensen

netgedicht
4,0 met 5 stemmen 181
verdwaalde mensen in de stad werpen hun schaduwen op straat geketend aan een doelloos pad bewegend in dezelfde maat diep bedolven onder vele smarten hebben zij zich in een waan gehuld die de leegte in hun dorre harten slechts met vluchtige verlangens vult ik lees de wanhoop in hun holle ogen en voel de pijn van hun verloren strijd terwijl…
Meer laden...