inloggen

Alle inzendingen van henk posthouwer

245 resultaten.
Sorteren op:

herrie in de herfst

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 151
het najaar is een feest van gouden kleuren wilde wolkenluchten en striemende regens stormen spelend met het vergankelijk blad en wandelen langs ritselende geurige paden kijkend naar de tuinen van vele nette lieden die de ganse herfst al blazend doorbrengen sjouwend met een enorm stinkend apparaat geen bladgelazer meer door onze bladblazer…

de rust van september

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 150
nu komt de natuur tot rust lage zon verlengt schaduwen avondnevels verdoven dagen dempen het goud van afscheid bomen verliezen hun pracht kale takken buigen in de storm daar is hoopvol leven verborgen in de kille en donkere grond maanden van felle verstijving en sluipende dood trotserend kiemend in de levenswarmte van de klimmende lentezon…

de heerlijke aardbeien van mevrouw berkhoff

netgedicht
4,0 met 1 stemmen 190
zij heeft dezelfde groenteman als ik en koopt ook dezelfde gezondheden behalve dan haar befaamde aardbeien die kweekt ze zelf achter ’t huis niet op plastic maar op droog stro lekkerder aardbeien bestaan nergens die gekochte zijn nooit zo rood en zeker nooit zo sappig en zoet en helemaal nooit zo reusachtig bovendien pluk je ze al in…

levenslang

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 198
. stervende zonnestralen verlichten vergaan leven verrijzend uit ‘t schuim van de deinende oceaan onder de gele vogel ‘n helderwitte lijkwade koelruimte en graf wachten in doodse stilte verdriet zal nooit wegebben in dit levenslang verdrinken cote sauvage bij quiberon…

eeuwige rijen

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 116
stenen in strakke rijen verbeelden verspilling van ontluikende levens stenen in strakke rijen het verloren perspectief vermalen en uitgevaagd stenen in strakke rijen verre gebroken moeders zonen in vreemde grond stenen in strakke rijen kort beheerst verdriet in honderdtwintig seconden luister naar de vogels tijdens de twee minuten…

zie deze mens

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 133
in alle schande gegeseld in alle verdriet bespot in alle hulpeloosheid verlaten zie de medemens…

het woord

netgedicht
2,5 met 2 stemmen 101
in ‘t stille begin was daar duisternis in de oerstilte klonk het woord het woord schiep zijn gelijkenis die kan geloven hopen liefhebben herzien…

het water

netgedicht
3,0 met 2 stemmen 173
rijken baden nog in weelde de rivier is een naamloos graf voor jodenkinderen een zoon uit ‘t water gered en voorbestemd bevrijder van slaven onbegrepen en gekwetst eenzame in zijn woestijn thans herder naast god wat had hij een medelijden met de onsnapte naar egypte die stierf door blinde haat verraden en gekruisigd verlaten in…

wolfgang amadeus

netgedicht
2,2 met 6 stemmen 324
je gouden klanken ruisen spetteren raken het snakkend hart vol kristallijnen tranen glazen druppels op gouden webben trillend en wenend onmetelijke schoonheid engelenstemmen ijlen door blauwe nachten oneindig jubelend hemels onsterfelijk…

vage angst

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 117
in deze schemerige bossen waar de geest van ‘t verleden zelfs huist in de ruwe schors van eeuwenoude statige eiken wind raast in de toppen verschuilt zich ruisend in ‘t eeuwige groen van statige bemoste sparren zwijnen spoken hier rond zwart smakkend knorrend elke geest vlucht jammerend tijdens hun nachtelijk maal in de morgen resten…

vivonne (vienne)

netgedicht
2,3 met 3 stemmen 267
de tgv raast door dit dorp langs het desolate station waar driemaal daags knarsende stoptreinen vergeefs wachten een duizendjarige kerk rust van kabbelend water prominente treurwilgen zacht bewogen stil dromend elk halfuur de ratelende beat roerig ritme op ontelb’re bielzen een storing van 300 kilometer per uur na dertig lange seconden…

vluchten

netgedicht
2,0 met 2 stemmen 386
onder de majesteitelijke rust van stille sterrenconstellaties snelt men naar de nacht’lijke haven begerig naar nog verdere oorden felwit neonlicht verdrijft daar elke flonkering lichtjaren ver dreunend verdwijnen zilveren vogels naar de blauwe nacht achter de kim boordevol verlangen naar ’t onbestemde nooit ver genoeg in de rusteloze geest…

de liefde

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 342
naar 1 korintiërs 13 als mijn leven onder gepast snikken eindigt zal m’n verstand wel zeer begrensd blijken mijn geliefde zintuigen uiterst onvolkomen wel was de wereld tot ‘t eind mooi genoeg de beslagen spiegel wordt langzaam helder een nieuwe dimensie verenigt alles in een ik zal mijn beschermengel eindelijk beleven die mij behoedde…

speel mozart

netgedicht
3,7 met 3 stemmen 207
en ween bij mijn uitvaart zelf laat ‘k geen traan meer m’n geliefde anna catarina wel elk verdriet is van korte duur muziek brengt allen hogerop tijd voor een ontmoeting met hoe je lacrimosa was bedoeld was het nog mooier geweest als je ginds langer was gebleven jou verwacht ik heel spoedig deze eeuwigheid duurt niet lang dan altijd…

schoonheid

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 193
langverwacht toch snel verkleurt onze wereld eens waren we zo pril en loom in de lentezon dartel in zachte regen wij blozen in de tijd als de roodgouden lanen en plafonds onder weidse luchten in 'n feest'lijk najaar jij zo mooi en onvergetelijk met ‘t goud van jouw herfst op je gezicht en in je hart versierd door goede jaren…

twee engelen

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 218
regelmatig ontsnappen aan vreselijke gevaren redenen voor veel dank plots stoppen voor de bus die langs je gezicht raast o lieve onzichtbare engel je redde ook onze dochter van neervallend geweld op de seconde nauwkeurig eeuwige dankbaarheid betoon ik reeds hier niet alles is toevallig uw hemel is engelenrijk en ook nog zo vol muziek…

panis angelicus

netgedicht
3,3 met 3 stemmen 137
de hemel huilt op de tere witte rozen een zachte deken daaronder zwijgt hij zijn glimlach blijft en verzacht de pijn veelvuldig waardig nijgen een laatste blik in de aarde waar deze moedige man rust zo ver weg van de wereld en zo dichtbij in ons hart teruggegeven aan de aarde die nu triomfantelijk deelt in het brood der engelen…

de ontmoeting

netgedicht
2,0 met 3 stemmen 173
met ‘t oog op vermeer naar den haag getogen zijn meisje parelt prominent en mysterieus in het maurits haar oorbel is beroemder dan de man in ’t torentje langer dan drie eeuwen heeft ze op mij gewacht verrast dat ik achter haar sta we hebben nog een hele dag…

aran

netgedicht
2,6 met 5 stemmen 1.596
feest in de kleine kerk want jij zweeft binnen aan de hand van je vader mooi als een geurige bloem bepareld in de ochtendzon straal je in gewijde schemer waardig in statige eenvoud…

mijnheer de jong

netgedicht
4,0 met 3 stemmen 364
een keer ontzettend pech gehad wat een slechte dag voor de chirurg voor mijnheer de jong volgden er vele van bittere verwijten machteloos verdriet een uitzichtloze geketende toekomst levenslang afhankelijk van zijn naasten ze koesteren zijn grote boerenknuisten die beschonken over de etenstafel zwalken ondersteunen zijn lijf eens zo beresterk…

in het gras van laren

netgedicht
3,4 met 5 stemmen 115
alles is hier nog net even beter de porsches en dikke landrovers zij spiegelen zich dicht aaneen de chauffeurs en euses lopen hier ongezien om gezien te worden de car wacht wel schuin op de stoep even binnenwippen bij die shop veel uitverkoop onzichtbare crisis toch nog veel duur blond en bont kakkineuze rashonden poedels bassets flat…

omaha beach

netgedicht
1,8 met 4 stemmen 188
toegang tot europa vrijheid van de geest was eens geblokkeerd ‘t gele zand rood bevlekt de golven van de tijd zij ruisen reinigend over de honderdduizenden zo keurig in het gelid een vredig strand de verre zee waakt…

blonde haartjes

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 431
tijdens onze wandeling haar handje stevig vast huppelend en zingend zie je de wind blazen door haar blonde haar nog zo dun en zo licht doorschijnend meisje rozig in de lentezon vrolijk en bezweet babbelend en fantaserend ver weg in jouw wereldje van sprookjesprinsessen af en toe moet ik even slikken…

apeldoorn maandagmorgen 4 mei

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 319
op deze kruising beweegt het verkeer zich behoedzaam alsof het niet mag tot de oranje kegels worden weggehaald het hek om de naald vernieuwd zal zijn de sombere wolkenlucht is verdwenen een oranjezonnetje eens weer zal schijnen de tranen van het oorlogsmonument zullen voor hen blijven vloeien ook als de bedroefden niet meer fluisteren…

spinning willem

netgedicht
3,3 met 13 stemmen 945
het is altijd weer lachen in de kelder als wij zweten en razen on the music dreunend en stampend in onze oren willem geeft spinning en engelse les een new release in het health centre go go go go en dan het kleine stuurtje wij beginnen gedwee de warming-up en komen dank zij hem tot de climax van de beroemde cardiovasculaire fitheid…

spinning willem

netgedicht
3,0 met 1 stemmen 332
het is altijd weer lachen in de kelder als wij zweten en razen on the music dreunend en stampend in onze oren willem geeft spinning en engelse les een new release in het health centre go go go go en dan het kleine stuurtje wij beginnen gedwee de warming-up en komen dank zij hem tot de climax van de beroemde cardiovasculaire fitheid…

sanfte ruh

netgedicht
3,7 met 9 stemmen 313
vrijdag is eindelijk voorbij eerste sterren fonkelen ver de duisternis weet van niets nu kun je knielen en huilen de tranen vrij laten stromen bij het donkere open graf deze goede avond verdwijnt de haat zwijgen we de verloochening dood verdringen bespotting en geseling denk alleen aan de liefdevolle vergeving van onze man uit nazareth…

valentijn voor gevorderden

netgedicht
2,0 met 1 stemmen 177
onvergetelijke geur van vroeger zomaar weer eens achttien jaar in onze eigen heerlijke herfst stemmig stralende lichtbundels in dit gouden feest van het leven een zaterdag weer groen worden rijp in het zelfgekozen voorjaar en samen feesten als in de tijd waarin de liefde groeiend was voldoende voor een heel leven na vele jaren zal ’t…

de laatste foto's in Auswitz

netgedicht
4,4 met 8 stemmen 796
een huiveringwekkende serie van kinderen in streeppakken in uniforme onwezenlijkheid zijn alle emoties verstard dan opeens dat ene meisje met haar witte hoofddoek een ontluikende bloem pijnlijk mooi in smart straks verbrand als vuil of ze ooit gelukkig was droomde ze van haar prins nooit zullen we ’t weten meisje met je bange ogen…
Meer laden...