Alle inzendingen van rob

Wat is geluk? Sommige mensen zeggen: Geluk is een stemming, een toestand waarin je verkeert. Andere mensen zeggen : Geluk is iets waar je je in moet bekwamen. Sommige mensen zeggen: geluk is een keuze. Andere mensen zeggen: geluk bestaat uit momenten. Want wie kan een leven lang gelukkig zijn? Sommige mensen zeggen: geluk is…

De waarheid is een strenge meester, als je die op zijn woord gelooft. Het is altijd weer schuiven en wrikken om alles op zijn plaats te laten vallen. Misschien moeten we met minder genoegen nemen en elkaar niet te veel opnaaien. Want of het allemaal ook werkt zul je in de praktijk moeten ondervinden…

Liefde komt niet per minuut. Liefde komt niet op bestelling, Liefde reist op de wind, onvoorspelbaar worden we door haar getroffen. Voor ieder die een deur openzet. Voor ieder die zich wil laten bevrijden. Is ze als de witte duif Verheft zichzelf door de ander te dragen. Haar openheid laat zich niet gevangen zetten. Haar vreugde laat…

Waarom zijn we hier? Om te groeien in en naar het oneindige? Maar wat is groeien…? Er zijn zoveel vormen van groei. De een spreekt over een groei van de omzet. De ander over de groei van z’n belangen. Er is de groei in hoogte breedte en diepte. Voortgang wordt ook wel groei genoemd. Groei is de voortgang van de ene vorm naar de andere vorm…

Iedere keuze heeft een gevolg. De twijfel over een keuze komt voort uit onzekerheid. Wie zijn keuze begrijpt, weet waar hij voor kiest.…

Aan de horizon drijven wolken voorbij, die naadloos aansluiten bij mijn dromerige toestand. Ik ben geboeid door haar constante verandering en daarmee tijdloze hemel. Met al haar zonsopkomsten en haar gouden zonsondergangen, dat zich aan mij als een schilderij openbaart. Ze wekt het kalme en het onontkoombare in mij, zonder dat het mij benauwt…

Jaren vluchtig aan het leven staan hier vast gebeiteld, alle seizoenen komt hij zich warmen warmen aan de late middagzon, met gesloten ogen een wereld van verschil bij een gedenksteen even stil, ruimte en tijd doen er alleen toe te vergezellen verder van hier.. doorbreken een dunne scheidslijn, wegdoezelend verbinden deze lanen meer…

Onstuimig is jouw haar dat zelfs de wind kan laten draaien naar alle richtingen denkbaar op mijn vertrouwd kompas, mee met de richting naar morgen deinden wij eindeloos gelukkig langszij, voerden ons aan de dageraad dat zo onverzadigbaar kwam voor jou en mij.…

Hoewel alle geschiedenis een voorgeschiedenis heeft, is de geschiedenis van: “het geschiedde” aan ons allen onbekend. Steeds zijn mensen op zoek naar het begin van alle begin, alsof daarmee alles verklaard zou worden van het hier en nu. Ik geloof in God, ik geloof dat ik van Hem uitga en naar Hem terugkeer. Want steeds vaker overvalt mij…

Daar in de verte nog wat schemerend stil gevormd door water en wind spoelt de zee haar uitzicht schoon.. waar kinderen spelen in het moment golven de gedachten op en neer aanwijsbaar naar verloren zaken, aan het op-zee-herwonnen strand overspoeld door zilte tranen van eb naar vloed gedreven, bruist het leven, almaar hoger een onverwoestbare…

Het wachten laat van zich genieten een nagalm van lange zomerse dagen zo licht aangekleed, dat men ze kan laten vallen, opnieuw tegemoet kan treden met een flair van alledaagse vanzelfsprekendheid, ik spot sproeten rond de zomer haren los in de wind, een warm beeld dat zijn weerslag vindt.…

Weet je nog dat we met elkaar spraken over : toekomst, geluk, elkaar vasthouden, tot in de diepste diepten. Hoe we lachten om de dwaasheden van de wereld. Hoe we de tijd om onze vinger wonden. Hoe de ernst tot ons doordrong toen we elkaar diep in de ogen keken. De angst van dromen waarin jij van mij wegdreef. Zomaar in het luchtledige, alsof…

Het pad was geëffend samen dobberen is zo zalig zottig meer dan gedachten alleen, niet langer dralen, maar blij zijn samen! onbenulligheden zonder bedenkingen in de sloot lozen van vandaag.. nochtans drukt morgen nog wat zwaar wat zoveel betekent.. uitkijken voor gevaar! we doen voorzichtig aan, samen dobberen, jij en ik.. dicht bij elkaar…

Als reizigers die de weg afgaan vol gevaren, Droomden ze van moed en heldendaden. Langs het pad van gouden appelbomen de weg verloren. Uit het zicht geraakte korenvelden. Het ging hen voor de wind en ze geraakten verder in het succesvol najagen van hun hartstochten. Toen alles in goud verandert was, werd het kil en donker om hen heen…

Windstil is het in mijn hart.. herinneringen wat weten wij toch veel aan haar gedachten mooi te maken waar liefde verschraalt tot glorie aan voorbije jaren, naar boven kijkend zie ik sterren hun licht schijnen, uitwaaierend de precisie hebben van verdraagzaam stuifmeel op zachtgoud getrokken draden, in hun kracht van aantrekking verwekt…

Als een rimpeling over het water, zo overkom jij mij. Vanwaar kom je mijn wereld binnen? Liefde, onveranderlijk, onvergankelijk licht. Teder, zacht en warm Met jou zie ik dromen tegemoet. Waarom overkom je mij? Je beneemt me de adem. Jij bezielt mij. Geen weg loopt nog dood. Jij gebeurt aan mij. Levend water dat mij doet bruisen…

Hoewel de aarde mij bedekt is er geen graf dat mij kan begraven Ik ben vrijheid En er is geen graf dat mij kan begraven Ik ben liefde in de meest pure vorm Geen graf kan mij begraven Ik ben leven over de dood heen. Ik ben het leven zelf. Voor mij is er geen graf. Ik breng je thuis. Ik kom je tegemoet. In het duister wat er is, ben…

Wie heeft het hart gestolen dat open stond voor liefde? Wie heeft haar deuren dicht gedaan, de luiken gesloten? De boel verduisterd, het kostbare licht gedoofd? Verbittering gezaaid in een tuin waar vogels zongen? De rust verstoord, ontluistering gebracht waar harmonie was? Blijheid weggevoerd waar ooit feest gevierd werd?…

De donder rolde, en zijn hart pompte. Het onweer scheurde de hemel open gelijk de laatste dagen van de aarde. Zo ontwaakte hij op de zesde dag uit de wereld van vergetelheid. Speurend naar verhaal, zoekend naar de verbinding. Hopend op een spoor van licht. Afdalend in diepte van zijn eigen geest. Trok hij door het woud van woorden waar de wind…

Zocht het op in de encyclopedie. Zij kon me niet vertellen waaruit het bestond. Volmaakt geluk... Het moest ergens te vinden maar waar. Ik wil haar zien, ontmoeten, het maakt me niet uit hoeveel kilometers ik moet gaan. Volmaakt geluk... Ik vroeg het aan de schilder, hij haalde de schouders alsof hij de vraag niet begreep. De musicus,…

Een dromer heeft toekomst. Hij leeft in zomerweelde alle wolken zijn verzwolgen door de oceaan. Zijn ogen zijn wagenwijd open gegaan bij het besef hoé de dingen beginnen. Hij zelf heeft het niet bedacht maar is een speler in dat grote spel dat “leven” heet Het harnas heeft hij afgeworpen, onbevangenheid is zijn troef De vrees…

Steeds maar cirkels, kringen in het rond Licht in het hoofd, niet in staat om contact te maken met de aarde. Gevangen in gedachten en patronen. Zie niet hoe het blad aan de Linde zich ontvouwd. Mijn hoofd zit vol. Ik loop door zonder te zien. Zolang als mijn voeten me nog willen dragen. Had ik maar oog voor de vogels, symbool van vrijheid…

Als reizigers reden ze op dampende paarden door de maan verlichte nacht. Ze trokken voorbij, alles achterlatend behalve de herinnering. Het geluid van de paarden loste op in de stilte. Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie. Ze reden de onbekende wereld tegemoet. Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten…

Ik wil geen afbreuk doen aan het gewone, aan dat wat sommige sleur noemen. Want in haar ligt onzichtbaar geweven de weg naar het bijzondere.…

Het leven is een geschenk. Vanuit diepe donkerte is er dat groeien naar het licht. Nog voor je er bent, nog voor je een naam hebt zijn er al mensen die uitzien naar je komst. Onbekend ben je nog voor hen, maar zeker niet onbemind. Grote handen pakken je op en omvatten je. Na negen maanden zijn er nu ook anderen die je willen dragen. Zo klein…

Toen ik jong was besloot ik een eed af te leggen die de naam liefde droeg. Ik was jong onschuldig en ging op weg. De afleiding werd een verleiding en daarmee begon het gevecht, waarbij ik zo vaak verslagen werd. Ik likte mijn wonden en hoopte dat ze zouden helen. Ik droomde mezelf een droom en zag dat kind wat ik ooit was, een kind op weg op dat…

Ze is kristalhelder Liefde het grootste wat gegeven kan worden, ontstijgt onszelf Ze is groter dan wij kunnen benoemen Soms zo fragiel, zo dun, zo ijl maar zij is ten alle tijde de parel Liefde wij roepen naar jou, kan je de woorden niet verstaan? Wanneer ik verstoken ben van jou voel ik me zo alleen De wereld lijkt dan een plaats waarin…

Het is geen doen in deze wereld hoe ze ook in het onaandoenlijke als een vergeten kerstbal hangt. Kom ook dansen bij ons, roept ze vreemdsoortige verbinding toe van ver over het uiterst denkbare. Ontspannen is het bij ons onterechte, wij hebben het rookalarm vernield, stikken doe je maar in de buitenlucht. Soms timmert iemand op een lessenaar…

Onverslijtbaar draag ik alles met me mee, het verleden en de toekomst. Onaantastbaar. Door niets en niemand uit te vlakken. Onzichtbaar ga ik wezenlijk voorbij en blijf ik voortbestaan. Druk op alles en iedereen mijn stempel. Geduldig wachtend tot dat het water de rotsen heeft doen slijten en de wind ze heeft doen verkruimelen. Mijn verleden…

Weerloos was ik, toen ik keek in de poelen van haar ogen Haar ademhaling voelde, en het krullen van haar lippen zag. Weerloos en wezenloos van haar spontane lach. Verbaasd dat een zo lichtvoetig wezen mij optilde. Verrast dat haar ogen de mijne ontmoetten en ze op mij bleven rusten, alsof er iets in de lucht hing wat niet meer voorbij zou…