Alle inzendingen van zywa

Als liefde alles is en werkelijke prijs op het eind van de reis die onze liefde is Als liefde alles is van ons, van jou en mij dan is ze nooit voorbij een licht in duisternis Als liefde alles is en afscheid niet bestaat je blijft, ook als je gaat geen droefheid, geen gemis Als liefde alles is om and'ren te verstaan en dan…

Pas op, mijn liefde is zwaar, je zult moe worden -- en mij verlaten.…

Voorbij gedachten van wij en zij ligt een veld -- waar ik op jou wacht.…

Ik durf nauwelijks iets te doen, bang van mezelf -- de dupe te zijn.…

Ik wil bij hem zijn, hij is lief, maar hij aarzelt -- doet vlug de deur dicht.…

Ik ben een doener, geen prater, ik kies ervoor -- om af te wachten.…

Mannen blijven jongens, bange jongens Met een vragend gezicht pak je hen bij hun dikke vinger Die is gauw geknakt Maar soms gaan ze teveel op in hun spel Dan slapen ze slecht en schrikken ze wakker uit de dromen waarin ze oefenen wat ze van plan zijn Overdag kan er geen lachje af Ze zijn druk of afwezig en bij het weggaan roepen ze dat…

Mannen blijven jongens, maar jongens zijn soms mannen als het eropaan komt Dan maakt angst hen moedig wekt ze hun verstand met een nood- greep van volwassenheid Rijkeluiszonen kopen zich vrij en ook verloofden weten aan geld te komen, zodat alleen de armen overblijven en wat gespuis, blij met een salaris soms hopend op buit, rijkdom…

Een steentje: hij kromp tot het een berg voor hem was -- waar hij nu op staat!…

Elk verhaal is waar, ergens ter wereld, en hier -- had het ook gekund.…

Papa deed het ongemerkt Ik was zijn prinses hij vervulde al mijn wensen en ik had niets door We gingen in Frankrijk wonen Ik had niet veel te doen naast mijn lessen, tijd genoeg voor Eddy, een leuke jongen Ik had de leeftijd en ineens ging het snel de verloving, het geheim van de ringen, kleermaker, kapper en dan eindelijk de bruiloft…

De machinist schrikt, en ik ben niet mezelf, mijn duim drukt op de rails Het is een van de triljarden tijdelijke toestanden van mijn bewustzijn waarin alles mag en kan in de kindertijd van het heelal Geen jij of ik hoe echt is dat? Een groene deur is ook maar kunst, gemaakt van een stuk boom, tentoongesteld in pop-up museum aarde…

In grond die ik niet heb gekozen in niemands schaduw helemaal mezelf bekijk en beluister ik de buren Dichterbij kan ik niet komen Mijn takken reiken steeds sterker, steeds verder Kinderen klimmen erin Ze kussen zich lachend een toekomst In grond die ik niet heb gekozen in niemands schaduw word ik ruw en rimpelig In hitte, sneeuw…

Dan wil jij weglopen me urenlang laten voelen dat ik heel erg, nou ja alsof jij gelijk hebt Je trekt je los, altijd sterker altijd aarzelend bij de deur soms ben ik je voor, werp ik me op jouw pimilo rijd ik rodeo op jouw borst kroelend en masserend tot jij je gewonnen geeft en ik me kan aanbieden als spiegel van wie jij ook bent…

Mogelijkheid, kans, geen toeval lot of god, maar de uitkomst van het zelflerende programma in onze hoofden, de besluiten lagen al in ons besloten als toekomst, onze weg Jij kwam de trap af bleef staan in de hal en keek me aan noemde onverwacht liefdevol mijn naam zei jij krijgt post van mij: de belofte…

Mijn geest is leeg gebleven geen stem, geen ingevingen niets goddelijks, alleen wat er al was wat ik gevonden heb Ik pelde, bezag de onwrikbare gedachten waarmee ik ben opgevoed de vele leugens die me binden aan een vals beeld van wie ik ben van ons en de anderen als vreemden van elkaar die ik moet duchten en weghouden met hun gewoonten…

Als jij me verstaat, en dan mijn woorden vergeet, kunnen wij praten.…

Je kind weerspiegelt jouw fouten, kijk daar doorheen -- als je het wilt zien.…

Een baas zegt zorgzaam te zijn, maar hij is een kind -- dat altijd meer wil.…

Smoesjes zijn normaal, mensen doen gewoon alsof -- ze het geloven.…

Als jij mij eens zag zoals ik, wat zou ik dan -- kunnen zien aan jou?…

Als ik dans, ben ik een exhibitionist -- met mijn kleren aan.…

Ze zucht, haar lichaam wordt mama, het valt niet mee: elke dag liefde.…

Automatische piloot: hij maakt geen fouten -- hooguit fatale.…

De stervende kijkt mij aan, intens, vol liefde -- voor mij, het leven.…

Het nieuws, dag na dag: er branden vuren op straat -- recht vanuit het hart.…

Zeg me wat te doen tegen mijn angst voor alles -- wat verborgen is.…

Als moeder wil je bezorgd de levens leven -- van je kinderen.…

Romans zijn ontleend aan mensen, die zich vormen -- naar personages.…

Alleen in Parijs walst een vlieg zoals een vlieg -- rondzwiert in Parijs.…