inloggen

biografie: Kees Godefrooij

Kees Godefrooij [Rotterdam 1951- ....]


Zijn poëzie wordt wel bestempeld als romantisch, de eeuwige thema's van liefde en dood tref je er zeker in aan. Zijn favoriete dichters zijn:
Petronius, Poe, Baudelaire en Rilke.

Na een school en beroepsverleden van twaalf ambachten en dertien ongelukken (o.a. autowasser en metaalbewerker) is hij veertien jaar lang ondernemer geweest, waarbij hij lederen kleding produceerde en verkocht. Hij begon op latere leeftijd met een studie cultuurwetenschappen en schreef ca. tien jaar poëzie met als voorlopig hoogtepunt een gedicht in De Tweede Ronde.
Er zijn diverse bundels van hem gepubliceerd zoals bij Het literair landschap in Eindhoven en café Eijlders in Amsterdam; verder zijn er gedichten van hem te vinden bij Meander en werden er een aantal opgenomen in
bloemlezingen.

Hij woonde ondermeer in Kopenhagen en Barcelona, heeft dichtersmiddagen georganiseerd en maakte een tv-programma over poëzie voor een lokale zender
in Amsterdam. Regelmatig draagt hij voor uit eigen werk. Momenteel wijdt hij zich geheel en al aan het dichterschap in het Amsterdamse.

illustratie:

Op de foto van links naar rechts de dichters: Kees Godefrooij, Dirk Oudshoorn, Sander Brouwer, Berthie van Haaren, Lisan Lauvenberg, Sven Ariaans en Floor Voerman


Inzendingen van deze schrijver

9 resultaten.

November

gedicht
3,1 met 292 stemmen aantal keer bekeken 83.399
Avonden lang zat hij dan in gedachten verzonken. November brokkelde af in winterse buien, waarbij een straf soort duisternis zich ophoopte tot nachten van slapeloosheid en eindeloos wachten op het onontkoombare oordeel: Laf! Zijn leven vervalsend tot aan het graf zo was het, niet langer...

Hexerex

gedicht
3,4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 11.815
had hij de wil om zijn leven te sturen een rondtrekkend oeuvre zou hij dan zijn beschadigd wellicht door geestdrift of wijn maar in de kracht van een keihard verduren zijn pad zou voeren langs hetere vuren dan zwiepte hij klakkend vanaf een schrijn een middelomgorde striemende lijn opdat...

Sneuvelland

gedicht
2,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.899
Sneuvelland is de uitgelezen bestemming om triest te zijn en de melancholie te koesteren, om je onder te dompelen in een roes van intens verdriet om wat de wereld je aandoet waar je de debacles van de mensheid betreurt en rouwt om alles wat ooit ten grave is gedragen. Ja Sneuvelland, beste...

Venus van Urbino

gedicht
3,6 met 35 stemmen aantal keer bekeken 10.220
Zij die zo warm gelijk welvingen rond gehuld in gratie, met bloedvolle lippen uit zware lokken een geurspoor verzond laat nu haar robe en gêne ontglippen dan tollen ze klauwend neer op de grond langs zwarte gaten en heldere stippen beuken de bron waar de wereld ontstond zoals een branding...

Heilloos verlangen

gedicht
3,4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.509
Om meer te doen dan louter liggen staren om vat te krijgen op dit tijdsgewricht leg ik wat woorden vast in een gedicht als poging om de onlust te verklaren maar leven in een vers stuit op bezwaren vandaar dat ik mij anderszins verplicht en mee zal trekken met het wijkend licht tot in de...

Regels voor een rouwkaart

gedicht
3,1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.913
Nu dra je lichaam zal verzanden gezien het leven zich verplaatst tel ik de korrels op de stranden opdat mijn ziel in jou weerkaatst en mocht ik ooit naar je verlangen omdat het goed was tussen ons zal ik je foto 's nachts verhangen die bij het Boeddhabeeld van brons.

Vijfde eeuw voor Christus

gedicht
4,2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 795
Ze was niet jaloers er klonk geen geschreeuw nimmer werd zij door slavinnen vervangen en nooit heeft om haar een man zich verhangen - Romeinse kopie naar Grieks origineel ze stamt uit 't midden van de vijfde eeuw doch niet zou haar hart naar liefde verlangen zoals zij daar staat in...

Florence

gedicht
2,3 met 367 stemmen aantal keer bekeken 67.249
Bij de cipressen van een lustwarande stond je te lachen om het bronzen zwijn toen je uit de lucht in mijn blikveld landde aangeschoten, door een teveel aan wijn snel zouden we in dat hotel belanden het oud palazzo van een Florentijn die ooit als monnik tot de vuurdood brandde we gloeiden...

Charles Baudelaire

gedicht
3,7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.947
Op winterdagen na het stille eten denk ik vaak met de borstel aan de vaat van alle poëzie is hij de maat dat zweer ik op de bloedzucht van mijn neten hij proefde van het water aan de Lethe waar vrouwen syf schonken in ruil voor zaad als waren zij de bloemen van het kwaad van zoete folter...