inloggen

biografie: L.F. Rosen

L.F. Rosen (1953) mag een bescheiden, ingetogen dichter genoemd worden, het effect van zijn poëzie is er niet kleiner om. Rosen schrijft gedichten die zich onder je huid nestelen, zachtjes, zonder grote, ‘hooggeboren’ woorden die ‘zwaar en / misprijzend in klanken hangen als in eikehouten stoelen’. Zijn taal is eerder, in de woorden uit een gedicht van zijn eerste bundel Adel (1994) ‘fijnstoffelijk, vol onbedoelde helderheid’. Rosen schrijft een poëzie die behoedzaam en buigzaam is en waarin grote emoties wel omcirkeld worden maar nooit direct aangeraakt. Ondanks de intimiteit van zijn gedichten – ze gaan vaak over herinneringen, over de weemoed die de onherroepelijke vergankelijkheid van het leven bij een voorzichtig levend mens kan oproepen – is de buitenwereld evenzeer aanwezig. De wereld van indrukwekkende voorgangers of helden uit de geschiedenis. Wat klein lijkt, biedt ook altijd uitzicht op iets groters; wat subtiel is kan ook overdonderend blijken te zijn. Rosen is een wendbare dichter, eentje die lenig beweegt tussen kwetsbaarheid en kracht, ontroering en huiver, troost en ontluistering.

Inzendingen van deze schrijver

16 resultaten.

Het beest en de geschiedenis

gedicht
2.2 met 33 stemmen 11.130
De aarde werd geopend. Het gat gemeten.
Het gat werd de maat van het beest.
En het gat werd weer gesloten. De maten
van het beest leken nu bekend. Klakkeloos...

De ark

gedicht
2.0 met 321 stemmen 56.659
In de verbeelding komen ze. Gearmd.
Over de loopplank. En schikken
zich. Een stil rumoer van benen
over benen. Zwart water klopt aan ramen....

Sinds foto's

gedicht
Kom maar. Sta daar maar. Dit is uw portret.
Desnoods gebonden aan iets uit dat verleden
van u, ons verbluffend met dat oranje lint
in uw revers, en toch iets afzijdig...

De val der woorden

gedicht
Vandaag hoorde ik het mooie
woord langzaam zo langzaam
vallen dat de wind er vat op kreeg.
Ook fladderde er een woord...

Paaszaterdag

gedicht
4.5 met 4 stemmen 3.915
Vandaag is alles klein. Niets groots
mag erin. God heeft de stoppen losgedraaid.
Een beduimelde vrede op de aarde losgelaten.
Enkel wat zonderlingen veel te vroeg op pad....

Zo zal het gaan

gedicht
4.3 met 3 stemmen 4.062
Je roept ze binnen voor de nacht. Binnen is:
op zolder, in kinderbedjes onder kraakfrisse
lakens. Je zet de deur open en wacht.
In de verte nadert slechts de zware gestalte...

Muerte

gedicht
3.4 met 7 stemmen 2.559
De parken hier zijn wonderschoon en wonderstil.
Men komt er Goddank geen zingende sukkels tegen
maar prachtig vleesloos gedierte in beenderbomen,
skeletten van engelen bij een bloedfontein....

Wiegelied

gedicht
2.4 met 19 stemmen 9.023
Misschien zal straks een ster voor jou te volgen zijn.
Op zijn zekere koers. (om het even welke ster die
fonkelend je voor fonkelende ogen staat.)
Nu eens oplichtend dan weer licht opslokkend,...

Sinds foto's

gedicht
2.9 met 13 stemmen 8.121
Kom maar. Sta daar maar. Dit is uw portret.
Desnoods gebonden aan iets uit dat verleden
van u, ons verbluffend met dat oranje lint
in uw revers, en toch iets afzijdig...

Deze muziek altijd onverwachts

gedicht
2.3 met 30 stemmen 12.544
De route die ik nam was niet
om zijn muziek gekozen, koffie
en sigaren wachtten mij
aan het einde van de straat....

Afscheid

gedicht
3.0 met 49 stemmen 12.604
Alledaagser kan een afscheid niet. Rafelig van woorden,
wensen, handen. Er was een kind dat ik moest zien.
Je hield het tegen het licht. Het greep ernaar.
Ik boog me diep. Zoiets duldt slechts de poëzie...

Regisseur

gedicht
3.6 met 22 stemmen 7.712
Hij pelt zijn spelers uit hun bronzen toneel-
mantel, licht hun schedel op en tuurt
door de spleet in het duister. Hij ziet het al.
Te veel geest. Te veel fles. Dit toneel...

Tweede vader

gedicht
2.8 met 41 stemmen 20.347
Steeds strakker trok hij zijn cirkels om ons.
Hij was nooit ver. Nooit ver genoeg
dat wij ons buiten waagden zonder christendom.
Van Heere Heere zingend liepen wij door zijn jachtgebied,...

Boorziek mensdom

gedicht
3.3 met 23 stemmen 5.115
Een huis moet rafelranden kunnen krijgen,
uit zijn hang- en sluitwerk slaan,
donker mompelen, siberisch jammeren,
moet zijn pannen kunnen losgooien als haar,...

Laatste slagen

gedicht
3.3 met 32 stemmen 15.424
De wolken waren nog nooit zo opgewonden
Als magere zwarte honden
doorploegen zij de nachtrivier.
Er staat een sterke stroom...

Vriendschap, een fragment

gedicht
3.4 met 224 stemmen 159.474
Vriendschap herinner ik
mij als een reis van
de tastzin naar de reukzin,
van nerveuze vingertoppen...