inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2555):

Afscheid

Alledaagser kan een afscheid niet. Rafelig van woorden,
wensen, handen. Er was een kind dat ik moest zien.
Je hield het tegen het licht. Het greep ernaar.

Ik boog me diep. Zoiets duldt slechts de poëzie
van kaarten, het staccato van huwelijk en geboorte.
Je lag op afstand daar en eiste dat klaar

gebruik van woorden, lof op alles wat nu deugt:
- het kruipt en dicht nog niet.
't Was groter dan ons beiden toen ik je huis verliet.

----------------------
uit: 'Adel', 1994.

Schrijver: L.F. Rosen
Inzender: kdw, 20 aug. 2008


Geplaatst in de categorie: partner

3,0 met 49 stemmen 12.617



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:bo
Datum:20 aug. 2008
Emailadres:patty_5_9hotmail.com
Bericht:
Dit is een mooi gedichtje.
Ik heb respect voor de mensen die dit kunnen maken en super mooi: daarom kijk ik ook nog even rond om verder te snuffelen!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)