inloggen

biografie: Rogier de Jong

Rogier de Jong (Groningen, 1952) debuteerde op zijn twintigste met poëzie in Tirade. Na publicaties in De Brakke Hond, Ballustrada en Meander Magazine verscheen in 2019 zijn eerste dichtbundel Memento. Begin 2020 verscheen de opvolger Seinpost, ook bij uitgeverij Liverse.

Rogier de Jong is stadsdichter van Aardenburg. In 2020 stelde hij voor het literair periodiek Ballustrada een bijdrage samen met werk van achttien Zeeuws-Vlaamse dichters, onder wie Jacques Hamelink. Rogier de Jong woont tegenwoordig in Zeeland. ‘Uiteraard gaat er niets boven Groningen, maar eronder is het ook prachtig,’ aldus de dichter.


Inzendingen van deze schrijver

12 resultaten.

Afscheid

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.825
Soms moet je jezelf naar de waterkant begeleiden. Tijd voor een stevig gesprek. Laten we een uitroepteken plaatsen, een puntkomma schrijven maar geen punt zetten want die doet de deur dicht. Laten we ons naar de loopplank begeven. Jij gaat aan boord terwijl ik mijn zakdoek...

Kerstgevoelig gedicht

gedicht
1.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 381
Weet je wat, ik ga dit jaar kerst vieren. Uit vrije wil, want het is niet verplicht. Onder de bomen dicht bij de staldieren houd ik mijn mensenbestaan tegen het licht. Wat heb ik gedaan voor de liefde? Was ik wel vergevingsgezind en verdraagzaam? Wat griefde mij zo dat ik doof werd en...

De god van negen levens

gedicht
3.0 met 260 stemmen aantal keer bekeken 1.991
Laten we het eens hebben over die ongenode kostganger, die gast in zijn zwarte pij met zijn capuchon en zijn oeroude bosmaaier. Die uitblinker in hinderlijk volgen met zijn salpeter en zijn klapperende tanden, zijn oogschaduw, zijn holle kassen en zijn voetafdruk die nooit wordt...

Zoeklicht

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
’s Avonds kroop het licht van de vuurtoren over mijn slaapkamermuur. God zoekt mij dacht ik dan. Hij kijkt of ik wel in mijn bed lig. God was de politieman en de vuurtoren zijn zaklamp. Ik heb me nooit meer kunnen verbergen. Nog steeds vrees ik die lichtbundel die kruipend mijn...

Dedain

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.718
Dedain is eigenlijk ook een tweedehandsjas. Een pronkstuk dat je hebt buitgemaakt op een ander. Met je gestifte lippen en je vooropgezette hermelijn, de zinnen die je in kringetjes uitblaast nadat je een achilleshiel hebt ontwaard veer je op ten koste van iemand anders....

Zoek

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 915
Hoe dat eruitziet: de wedijver tussen een vrouw en een kind. De hoofdpersoon is onmachtig, zijn vuist kan de tafel niet vinden. De hoofdpersoon wankelt, zijn voeten kunnen de strepen niet vinden. Alles is anders. Het bord is verschoven. Er is een lege plek in het midden.

Wat is achtergebleven

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 932
Wat is achtergebleven: een soort tijd. Herinneringen aan herinneringen. Sommige tikken nog, andere zijn vastgelopen, bevroren, verstijfd. Misschien herstelt er iets, verstrijkt tijd – blijft er iets achter dat op een verleden lijkt. Maar het is niet meer dan een poging, het kopiëren...

Wadden

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.747
Na je dood werd ik opnieuw verliefd op je. Ik was met een vriend op de Wadden, in het hotel waar we dat voorjaar samen ook geweest waren. Je wist toen al dat de pijn in je rug geen rugpijn was maar gaf geen millimeter toe aan dat weten. Je weigerde de gifbeker tot de laatste...

Bruidssluier

gedicht
2.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 777
Eigenlijk hebben we het stadium van de hooizolder nooit helemaal achter ons gelaten. Alles beter dan een doorsneerelatie, die gevangenis van het patriarchaat. Je voerde een zachte guerrilla tegen de gevestigde orde – samen belichaamden wij een kruistocht tegen de machohorden –...

Wie was het?

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 797
Was het een rieten zoldering? Of was het een hooiberg? Lag ik gevloerd of lag ik op jou? Was ik de missionaris of was ik novice? Tenzij jouw wangen gloeiden van opwinding zag ik mijn schaamte weerspiegeld in jouw gezicht. Tenzij mijn zaad terugvloeide uit jouw schoot zag ik mijn...

Stilleven

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 759
Als ik aan een natuurgedicht denk worden mijn oogleden loodzwaar. Overweeg ik een stilleven dan bekruipt mij de angst bekneld te raken tussen een dode fazant en een tinnen schaal. Pisbakken, dansende letters, fietswielen, uitgerangeerde flessenrekken – kijk eens wat...

Medusa

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
Ze droeg een sinaasappelnetje op haar kop en had kromme benen. Niet talig maar kraaiig – en kras voor haar jeugd – was ze het uitgelezen schaap buiten de kudde. Wij niet, wij blaatten en blaften en probeerden te bijten. Ach, die blik van haar… mene tekel. Er was geen...