biografie: Toon Tellegen
Toon Tellegen over zichzelf: Ik ben geboren op 18 november 1941 in Brielle. Mijn vader was daar huisarts. Met mijn twee oudere broers - vier en zes jaar ouder dan ik - en mijn zusje - ruim zes jaar jonger dan ik - woonde ik in een groot oud huis aan een haven. In mijn herinnering was het zonnig en heel stil in Den Briel (Zo heet Brielle ook wel). Ik zie mijzelf nog naar school lopen, op een middag, in de zon - en nergens was er iemand anders of hoorde ik een geluid. De deuren van de huizen stonden altijd open. Als je iemand opzocht stapte je naar binnen en riep je 'Volk!' Ook onze deur stond altijd open. Als mensen wilden dat mijn vader een visite maakte schreven ze hun naam met een griffel op een lei die in de gang hing. De melkboer en de groenteboer kwam elke dag met paard en wagen langs de deur. De bakker kwam met een bakkerskar, de slager op een fiets met een mand voorop. In mijn herinnering floot of zong iedereen die fietste. Mijn vader fietste ook, met een doktersplaatje midden op zijn stuur. Volgens mij floot of zong hij niet. Als hij thuiskwam riep hij altijd: 'Is er nog iets geweest?' In Den Briel ging ik eerst naar de Bewaarschool en daarna naar de Lagere School. De eerste twee jaar op die school had ik een juffrouw waarover ik een boek heb geschreven: Juffrouw Kachel. Na schooltijd voetbalde ik vrijwel elke dag met mijn broers en andere jongens. Soms voetbalden we op de plaats van de Noordpoort, vlak achter ons huis: dat is de plaats waar de Watergeuzen op 1 april 1572 de poort hebben gerammeld. Voetballen was het belangrijkste wat er bestond. Naar Interlandwedstrijden luisterde ik op de radio. Na elke Interlandwedstrijd mochten wij, van onze oma, de Sportkrant kopen. Tot mijn elfde jaar had ik nooit een echte belangrijke wedstrijd gezien. In mijn fantasie speelden Sparta en Feyenoord en vooral het Nederlands Elftal iets buitenaards - zo schitterend. Rondom Den Briel waren vesten - een soort grote vijvers, waarop ik is winters leerde schaatsen. Je mocht daar op schaatsen als het ijs door de politie was goedgekeurd. Dan reed er een man door Den Briel, op een fiets, met een grote bel in zijn hand, die tussen het bellen door riep: 'De Lange Vest is goedgekeurd!' of 'De Oude Vest is goedgekeurd!' Eén jaar zat ik nog op de H.B.S. in Den Briel. Daarna verhuisden we naar Voorburg. Daar ging ik naar het Huygens Lyceum, afdeling gymnasium. Op mijn veertiende jaar - ik herinner het me nog goed - dacht ik: nu ben ik oud genoeg om ook eens een roman te lezen. Ik ging naar de Openbare Bibliotheek in Rijswijk en leende 'Karakter' van Bordewijk. Een week later dacht ik: en nu gedichten. Ik leende toen 'Cryptogrammen', een verzamelbundel van Gerrit Achterberg, en las het op één avond uit. Op mijn vijftiende jaar schreef ik voor het eerst een gedicht. Ik heb het niet meer. Ik geloof dat het over een vierkante bal ging. (Ik wist al dat je in een gedicht alles anders moest zeggen dan het in werkelijkheid was.) In 1983, op mijn eenenveertigste schreef ik voor het eerst iets voor kinderen: een verhaal over de eekhoorn. Toen was ik - behalve huisarts en dichter - ook kinderboekenschrijver.
Inzendingen van deze schrijver
52 resultaten.Opgestaan
gedicht
3.0 met 9 stemmen 26.125 Pasen,
regen, verlaten wegen -
pascha
en eieren paars en donkerrood -
drie keer kussen op elkaars wangen,
'Christus is opgestaan,' moest ik zeggen,
'Hij is waarachtig opgestaan,' zei de ander -
ik drukte mijn neus tegen een raam,
keek naar de glimmende straat
en zei zachtjes...
Maar hij vergat
gedicht
3.0 met 45 stemmen 20.272 Maar hij vergat haar te kussen
en toen hij het kasteel verliet was het stil
achter hem,
de lucht was grijs,
de rozenhagen hoog en stijf,
er scharrelden wat mussen rond,
maar hij had haast, wist niet waarom,
en toen iemand hem staande hield en vroeg
of het al donker was
wist hij ook dat...
Twee
gedicht
3.0 met 74 stemmen 30.620 Twee mensen
De een is aardig, de ander is aardiger.
De een haalt de waarheid boven water,
de ander haalt de waarheid boven water en wringt haar uit.
De een verbergt zich, de ander verbergt zich en is onvindbaar.
De een valt, de ander valt en staat weer op en valt opnieuw.
De een klampt zich...
Treurig gedicht
gedicht
2.0 met 114 stemmen 35.687 'Dit is het einde van de weg' zeiden ze.
Er stond een bordje:
DIT IS HET EINDE VAN DE WEG
'Hier, dit punt,' zeiden ze.
Ze hurkten erbij neer
en raakten het voorzichtig even aan.
'Is dit het?'
'Dit is het.'
Het was herfst, het regende, het stormde.
Ze stonden op, draaiden zich...
Mijn vader sloeg planken mis
gedicht
3.0 met 32 stemmen 22.290 Mijn vader
sloeg planken mis
mijn broers glimlachten,
schreven elke misslag in een schrift,
mijn moeder deed de was
of lakte haar nagels
mijn vader
die zich in leven hield met schaamte, spijt en ongemak,
die zich dagelijks gewonnen gaf,
die hijgde
en onwerkzaam en achterstallig...
De rivier is bevroren
gedicht
2.0 met 37 stemmen 26.922 De rivier is bevroren op een vaargeul na,
en ver weg schaatst mijn broer
die op mij passen zou.
De lucht is grijs en dicht,
twee eenden zitten in de sneeuw
en lopen voor mij weg.
Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan.
Een palingvisser ziet mij gaan
en komt op tijd
of net te...
Dochter
gedicht
3.0 met 41 stemmen 26.028 Ze duwt prikkeldraad opzij,
haar vingers bloeden,
ze ziet wit, ze heeft het koud
voorbij het prikkeldraad zijn struiken
kaal nog en met doornen,
'Loop daaromheen!' stemmen jagen haar op
ze loopt erdoorheen
en rozen vangen aan met bloeien, geuren,
schuchtere rozen overal
voorbij de...
Vrijheid
gedicht
4.0 met 16 stemmen 19.042 Voor doodslaan en gelukkig zijn en schromen
en weifelen
en in een afgrond vallen
en ontkennen en schuldig zijn
en koortsachtig zoeken naar waarheid, schoonheid
maakt vrijheid geen verschil,
of hooguit een verschil als tussen een bloeiende appelboom
en geen bloeiende appelboom,
of tussen een...
Een taart
gedicht
2.0 met 56 stemmen 30.951 Er staat een taart in de etalage,
een grote witte taart.
Wat moet ik doen?
Ik moet aan geld komen,
ik moet een steen door dat raam gooien,
ik moet jarig zijn,
ik moet zorgen dat die juffrouw binnen,
die met die rode lippen,
verliefd wordt op mij -
ik doe mijn ogen dicht,
druk mijn...
Een streep
gedicht
3.0 met 209 stemmen 50.128 Ik trok een streep;
tot hier,
nooit ga ik verder dan hier.
Toen ik verder ging
trok ik een nieuwe streep,
en nog een streep.
De zon scheen
en overal zag ik mensen,
haastig en ernstig,
en iedereen trok een streep
iedereen ging...
Kom terug
gedicht
3.0 met 73 stemmen 37.790 'Kom terug.'
Als ik die woorden eens zó zacht kon zeggen
dat niemand ze kon horen, dat niemand zelfs kon denken
dat ik ze dacht...
en als iemand dan terug zou zeggen
of desnoods alleen maar terug zou denken,
op een ochtend:...
Een locomotief
gedicht
2.0 met 42 stemmen 17.094 Er staat en locomotief op een zijspoor,
tot in haar merg verroest, met distels overgroeid.
Als het regent weent zij bruine tranen.
Ik loop langs haar, raak haar aan,
aai haar,
zeg iets tegen haar, iets bemoedigends
klim op de resten van een treeplank.
In de verte slaat een...
Ik werd geboren
gedicht
3.0 met 91 stemmen 33.392 Ik werd geboren
en iemand kwam aansjokken, zette een ladder
tegen mij aan en klom naar boven
met op zijn rug mijn ziel en mijn gedachten.
Het begon te regenen
en hij sprong naar beneden, holde weg
om te schuilen, riep nog over zijn schouder:
'Wees gelukkig! Wees maar gelukkig!'
De zon...
Het leven
gedicht
3.0 met 173 stemmen 74.336 Ik kijk naar mijn leven:
het wordt kleiner
ik houd mijn ogen er vlakbij:
ik kan al niet meer onderscheiden
tussen goed en onwaarschijnlijk, tussen zien en ontwijken
tussen mij en iedereen...
wat zeg ik nu weer...
mijn leven groeit, woekert, grijpt om zich heen
en ik kan alles...
Ik schreef eens een gedicht...
gedicht
2.0 met 61 stemmen 20.692 Ik schreef eens een gedicht
en het gedicht stond op, deed een stap achteruit
en bekeek mij -
argwanend en hooghartig zoals alleen een gedicht kan
kijken
bekeek het gedicht zijn dichter.
Vliegen zoemden, stofjes dansten, precies
zoals ik geschreven had,
en de deur ging open en op de...
Ze kijken elkaar aan
gedicht
2.0 met 69 stemmen 34.705 Ze kijken elkaar aan.
'Jij hield van mij.'
'Nee, jij hield van mij.'
'Nee, jij van mij.'
'O nee, jij van mij!'
'Maar ik heb jou in de steek gelaten.'
'Nee, ik heb jou in de steek gelaten.'
'Nee, nee, ik jou.'
'O nee, ik jou!'
Ze slaan hun ogen neer.
'Jij bent vast...
Een Bloem
gedicht
4.0 met 153 stemmen 26.669 Als ik een bloem was,
zou ik dan nu bloeien?
Of zou ik een bijzondere bloem zijn,
een onvoorstelbare bloem,
een bloem die niet kan kiezen tussen bloeien
en niet bloeien,
En die over de rand van een vaas voorover
leunt
om te zien of zijn afgrond een bodem heeft?
Of zou ik alleen maar...
De vrede
gedicht
3.0 met 83 stemmen 30.193 Kijk, daar gaat de vrede.
Iedereen springt op.
Waar? Daar! In die blauwe jas!
Ze drukken hun neus tegen het raam,
leunen op elkaars schouders.
Hij is heel klein.
Ze hebben hem nog nooit gezien.
Ze roepen: vrede! vrede!
Hij hoort hen niet,
verdwijnt uit hun gezicht.
Ze voelen hun hart...
EEN GESCHENK
gedicht
2.0 met 137 stemmen 23.684 Ze trokken God aan zijn mouw:
'Dat geschenk van je,
de liefde,
wat was daar je bedoeling van?'
Het regende
en God verzonk in gepeins
(maar eerst rukte hij zich nog los,
hij hield niet van hun manieren)
en al peinzend
waadde hij door leven en door dood,
door waanzin en...
De ontdekking
gedicht
3.0 met 45 stemmen 6.057 Een man ontdekte dat de liefde niet bestond.
Het was een schitterende ontdekking.
Hij werd beroemd.
Hij hield lezingen, gaf interviews,
lichtte zijn bevindingen uitvoerig toe,
en alle mensen schudden hun hoofd van verbazing -
maar ze haalden ook opgelucht adem,
want zij bestonden nog...
Slaap
gedicht
2.0 met 6 stemmen 3.346 Er is slaap in overvloed,
tot in de benauwdste ogenblikken toe,
maar niet genoeg voor iedereen
een enkeling blijft wakker,
ziet de hemel rood worden,
elke ochtend opnieuw
hij wacht tot er honger komt
en er komt honger, dor en stoffig
en van heel ver weg,
maar niet genoeg voor...
Wonderbaarlijk buigt zich over water
gedicht
3.0 met 12 stemmen 10.588 Wonderbaarlijk buigt zich over water,
zij kent mij niet
het is zomer, de zon schijnt, hommels gonzen, krekels tsjirpen
en de wind gaat liggen, uitgelaten, maar voorzichtig,
allemaal voor haar
zij ziet zichzelf
en denkt dat ik dat ben, ik, ik
zij raakt met haar lippen het water...
Wie dan leeft
gedicht
4.0 met 64 stemmen 6.016 Wie dan leeft zal omkijken
en denken dat wij zonder zorgen waren,
maar wij zijn niet zonder zorgen,
dat wij ons druk maakten om een dode mus,
maar wij maken ons niet druk om een dode mus,
maar om een levende, een levensgevaarlijke, een
dodelijke mus
en dat wij gelukkig waren
en niet...
Waar een wil is
gedicht
3.0 met 15 stemmen 5.258 Ik wil het tegenovergestelde van wat ik wil
ernstig is dit
(maar niet precies)
ik wil het tegenovergestelde zeggen
- -en omgekeerd evenredig weer ontkennen
van wat ik zeg
ik wil het tegenovergestelde denken van wat ik denk
ik wil het tegenovergestelde zijn van wat ik ben
(en ook...
Een appel
gedicht
4.0 met 55 stemmen 6.256 Er ligt een appel op een schaal
voor een open raam-
als hij zou kunnen denken zou die appel denken:
is dit nu beurs, zo n doof gevoel...
hij is nog zoet,
maar hij wordt al moe zoals alleen een appel
moe kan worden,
hij rimpelt en verkleurt,
het is een warme dag, niets grijpt om zich...
Mijn vader sliep
gedicht
3.0 met 13 stemmen 8.772 Mijn vader
sliep
en mijn moeder boog zich over hem
en zei: 'Kijk, hij is zich van geen kwaad bewust'
mijn broers hoorden haar niet,
spuugden op elkaar, minachtten elkaar,
stortten elkaar in een groot en geheimzinnig soort verderf
mijn vader ontwaakte
en er waren muggen, wespen, kleine...
Mannen, vrouwen
gedicht
3.0 met 11 stemmen 5.811 Ik zag mannen, vrouwen die van iemand hielden,
kinderen die van iemand hielden,
onbekenden, ontheemden die van iemand hielden
ik zag niemand die niet van iemand hield
ik zag het aan hun ogen,
hun manier van lopen,
en ook hun onhandigheid
en hun telkens even, onverhoeds terugkerende,...
Iemand
gedicht
2.0 met 14 stemmen 11.258 Ik ken iemand die zeker weet dat hij gelukkig is, maar het niet is,
iemand die zegt dat de dag komt waarop hij gelukkig zal zij
- hij glimt al van voorpret en ongeduld -
iemand die bij hoog en bij laag beweert dat hij niets is, niet gelukkig en niet ongelukkig,
iemand die zijn geluk niet...
Men moet
gedicht
3.0 met 31 stemmen 8.544 Men moet altijd enigszins verdrietig zijn,
anders is men verloren,
maar men moet wel een beetje verloren zijn -
van het reddeloze soort -
anders zou men alleen maar gelukkig zijn,
toch moet men ook gelukkig zijn,
zo maar gelukkig kunnen zijn,
in alle staten van geluk,
anders...
De goochelaar
gedicht
3.0 met 20 stemmen 7.136 De goochelaar zegt:
neem één dag in je gedachten,
het geeft net welke
en ik neem één dag in mijn gedachten,
een willekeurige dag,
geen wereldschokkende dag,
en ook geen zwaarwichtige of lichtzinnige dag,
zomaar een dag
ik knijp mijn ogen dicht
en herinner me die dag,
de zon...
Meer van deze schrijver...