Fibonacci-gedicht
Een Fibonacci-gedicht (afgekort als Fib door Gregory K. Pincus) is een westerse vorm van poëzie waarin de oude Japanse kunst van de haiku gecombineerd is met de rij van Fibonacci uit de wiskunde.
Het Fibonaccigedicht kent een stringente lettergreepverdeling die is gebaseerd op de eerste zes termen uit de reeks van Fibonacci.
De standaardvorm van het Fibonaccigedicht is de zesregelige vorm, waarbij elke regel het volgende aantal lettergrepen heeft:
1
1
2
3
5
8
Varianten met meer dan zeven regels komen nauwelijks voor, omdat het aantal lettergrepen dan te snel zou snel toenemen.
Gerelateerde inzendingen
"Het is de ziel achter de ogen die emotie toont."
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
0 je kan lachen, je kan huilen
het is de ziel achter de ogen die emotie toont
lichaamstaal is schijn als de ogen niet opgaan in de vertoning
alleen een tevreden hart is niet te breken
een eenling openbaart zich in een ongelijkwaardige duel
een verbitterde psyché herkent geen engel omdat het niet voelt
en de kern daardoor blokkeert…
POGING TOT BEHOUD
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
65 zoals de schilder
zijn emotie op
het doek smijt
zo tracht de dichter
in eigen woorden
lichtvoetig over
één nacht ijs te gaan
wanneer het lukt
is dit louter winst
zo niet dan ga je nat...…
Travaalse Winter
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
118 Zij houdt van heldere zinnen
zuiver als een Travaalse winter
wit van bevroren dauw.
Haar woorden bevriezen soms
zij moeten bij haar binnen blijven
om te ontdooien zo nu en dan.
Het heimwee schrijnt als
de ondergaande zon en de tegelijk
opkomende maan haar weemoedig maken.
O laat de vaste grond niet
onder haar voeten wegvallen
zij…
Werktitel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
69 Er woont een meisje in mijn hoofd
dat is per ongeluk en geheel toevallig
ze is fijn en fantastisch ze is vrolijk en verliefd.
Ze is bij mij ingetrokken dat deed ze zonder kloppen.
Zonder omkijken naar wat er was,
geen woord over exen,
geen last van het verleden,
geen lijken uit de kast.
Samen trekken we flesjes leeg.
Een omgekeerde…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
65 Er glijdt een schaduw door de tijd,
een stilte die het hoofd omarmt.
Het gisteren raakt langzaam kwijt,
hoezeer een herinnering ook verwarmt.
Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie…
Meer gerelateerde inzendingen…Terug naar index
Op dit moment bevat het dichtwoordenboek 295 woorden en begrippen
die met de dichtkunst te maken hebben. Mocht je een woord of begrip niet
tegengekomen, stuur dan een e-mail naar
[email protected].
De redactie zal dan zo spoedig mogelijk dit woord of begrip aan de lijst toevoegen.