Fibonacci-gedicht
Een Fibonacci-gedicht (afgekort als Fib door Gregory K. Pincus) is een westerse vorm van poëzie waarin de oude Japanse kunst van de haiku gecombineerd is met de rij van Fibonacci uit de wiskunde.
Het Fibonaccigedicht kent een stringente lettergreepverdeling die is gebaseerd op de eerste zes termen uit de reeks van Fibonacci.
De standaardvorm van het Fibonaccigedicht is de zesregelige vorm, waarbij elke regel het volgende aantal lettergrepen heeft:
1
1
2
3
5
8
Varianten met meer dan zeven regels komen nauwelijks voor, omdat het aantal lettergrepen dan te snel zou snel toenemen.
Gerelateerde inzendingen
Morgen, bij dageraad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen 
55 Morgen, bij dageraad, als de velden wit worden,
Vertrek ik. Zie je, ik weet dat je op me wacht.
Ik ga door het bos, ik ga door de bergen.
Ik kan niet langer zo ver van je wegblijven.
Ik zal lopen met mijn blik gericht op mijn gedachten,
Zonder iets daarbuiten te zien, zonder enig geluid te horen,
Alleen, onbekend, met gebogen rug en gekruiste…
Geen gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 84 Nood breekt wet,
Laat woordloos onverlet,
Geheimen blijven onontdekt,
Maagden zijn nog onbevlekt,
Volgende stap nog niet gezet,
Waarheid blijft ongezegd,
Geschillen onbeslecht,
Krom wordt recht.…
Stad bij avond
gedicht
3.8 met 18 stemmen 9.198 Men noemt het stad. Het is een visioen
Van natte asphaltstraten en plantsoen
En een gevangenis voor wie het wagen,
Te breken met hun wetten van fatsoen.
Men noemt het stad en doet er daags zijn plicht
En met een nette lach op zijn gezicht
Spant ieder er zijn listen en zijn lagen.
En als men tijd heeft schrijft men een gedicht.
----------…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen 161 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
Naar het onpeilbare
netgedicht
3.0 met 3 stemmen 136 Verglijd ik van de hoogste toppen
naar de laagste strangen
hier rolt mijn steen
zoek ik de oudste Aa
langs steile wanden
door duizend kolkende jaren
reist hier mijn steen
Rhenus groet mij,
raakt aan mijn tranen
mijn kant, mijn wal
zwerf ik
naar het onpeilbare
waar echo’s uit oude tijden
doorklinken in kwartsiet
rust hier mijn…
Meer gerelateerde inzendingen…Terug naar index
Op dit moment bevat het dichtwoordenboek 295 woorden en begrippen
die met de dichtkunst te maken hebben. Mocht je een woord of begrip niet
tegengekomen, stuur dan een e-mail naar
info@gedichten.nl.
De redactie zal dan zo spoedig mogelijk dit woord of begrip aan de lijst toevoegen.
