Alle inzendingen over liefde

Zij zal nooit vergeten de kus die hij haar gaf zonder te vragen zonder haar aan te raken belandde hij op haar mond ze schrok en keek hem boos aan toch ontvlamde iets in haar lichaam Zij zal het nooit vergeten want het was de allerlaatste dag dat ze hem zag daarna verdween hij zonder te vragen en leeg waren haar dagen Zij speurde jarenlang…

Ik heb al wat Ik bezat Mijn enige schat, Mijn groot hart gegeven. En wat heb jij de liefdedronken Jongen Die ik was, geschonken? ------------------------------------------------------ uit: Verzen voor de Prinses van Ji-Ji (1916)…

Ik denk wel eens, mijn schat, wat zou er Jou toch een kopzorg zijn bespaard Wanneer ik eertijds was gebaard Als een bevallige centauer. Dan was ik aardiger van aard En uiteraard jou ook veel trouwer En vond ik niet als Schopenhauer Een vrouw de inspanning niet waard. Integendeel, ik had dan power En dus liep ik in volle vaart, Blijmoedig…

Toen hij haar aan zag komen deinen, wist hij het gelijk. Zij is dé vrouw uit mijn dromen, haar wil ik nooit meer kwijt. Hij vertelde haar, dat zij de vrouw was hij van droomde, met wie hij zijn leven delen wilde, en bood haar eeuwig trouw. Ook zij was van hem gecharmeerd, en deelde zijn droom. Wat volgde, liep dan ook gesmeerd. Dromen…

Naast jou wakker worden is het mooiste begin van de dag. Kijken naar jou als je slaapt is een feest. Jou zien ontwaken ontroerd mij steeds weer. Je lieve zachte stem die mij goede morgen wenst. Jouw lippen die de mijne zachtjes beroeren. Dit begin maakt dat ik elke dag vol energie aankan. Doet mij verlangen naar mijn thuiskomst.…

We hebben niets dan woorden, niets dan vele late uren. Een scherm dat mij weer licht geeft, in een kamer zonder wind. Jij zegt niet wie je bent. Ik vraag het soms, voorzichtig. Alsof een naam te zwaar is, voor wat ons al verbindt. Toch ben je dichterbij dan de mensen die ik ken. Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen. In kamers…

Mijn wintergedachten gooi ik weg de planken in mijn hoofd sop ik af ogen, neus en oren gooi ik open voor de lente, kom zacht in lange halen met je nagels over mijn rug tot het genoeg is Dan mag je verdergaan mij van mezelf laten genieten en langzaam verloren gaan in mij in mijn verloren zijn in jou nergens en overal uitgestrekt in een…

Het wortelen van onze liefdesaffaire kost de nodige moeite nu de weg naar dichterbij plaatsvindt via jouw liefde en ik niet de juiste emoties kan vinden om lief te hebben wat voor jou woordloos in het leven zo belangrijk is ik benader slechts een houden van...…

Haar vingers schrijven over liefde Op nog onbeschreven huid. Woorden vormen akkoorden, Aaneengeregen strofen melodieën, Die doorklinken in elke zenuw, Als prikkelende erotische klankjuwelen Van een meerstemmig huidgeluid.…

bij de een sterft het geluk een aardse dood de ander sterft door liefde bij leven soms staat het licht op groen of verandert in rood en word je uit elkaar gedreven het overkomt je of wordt het je onthouden het wordt je gegeven en zorgt voor intieme warmte doch ook vaak voor terugkerende koude liefhebben is lijden aan de ander…

Ze zong hartverscheurend mooi de droevigste liedjes, en ik speelde met haar in de band, onderweg lag haar hand in mijn hand Ik was gelukkig, overal vrij en met haar, ach, voor een korte tijd ging ze weg en ze kwam niet terug Nu zing ik maar droevige liedjes over haar We waren vrij, overal was alles, en niets te verliezen want we waren…

Weet je nog dat wij vreeën in het duinzand lachten om alle mensen en vluchtten in een ander leven. Het ronken van de motor op een lange donkere weg en de muziek die wij hoorden de tranen die wij vergoten. Op een ochtend werd ik wakker en dacht je echt te kennen van de wieg tot aan de zerk. Maar die avond toen ik in slaap viel, vermoeid…

Dit zou een ochtend zijn geweest als zovelen waar jij nog even bleef liggen in onze warmte jouw gevoel langzaam uitgloeien moest en ik alweer zocht naar juiste woorden Dit kon zo’n dag worden die heel anders liep daar jij niet opstond maar verhit liggen bleef de adem vertraagd uitblazen zou toen ik nog zocht naar een goede zin…

Ik schrijf u thans, waar de schemer nog blijft hangen als een zachte, gouden draad, en ver de torenklok haar lied laat dalen over wei en pad waar koeien schuifelen, traag en laat. Ster na ster ontwaakt in stilte, als ogen die elkander zoeken door afstand en door duisternis heen. Gij heft het hoofd, ik voel het hier, op…

Ik mors je over al mijn paden liefste Jij rood de rozen en jij blinkende het blauw Jij kano's in de blik van elke vrouw Jij beelden in parijzen van het water Jij lentebroden in de manden van de straten Jij kinderen die met een hoofdvol mussen Achter de zonnebal aandraven Jij mei jij wij Jij…

Ik kan zo genieten van 'in het moment' dat ik er te vaak in blijf, vast zit het moment niet meer uitkom zo lekker zit, lig, luier of proef in jou en met jou, mijn liefste geniet ik het meest jij mijn liefde, liefste, mijn leven mijn puurste moment, mijn vent!…

En jij kuste mij daar, zo lief zo teder Zo warmhartig, als dat geen zoen ooit had gedurfd Je fluisterde met mijn lippen en gaf iets in overvloed Tot ik plots de Bewaarder trof, maar zei “..Het is goed” Zodat ik nu zo diep gesneden, met twee snaren langs mijn mond Naast jou bij mijn kade, stilletjes mag wenen…

Ik zing de vogels uit de lucht, speel piano, gitaar en dirigeer orkesten en breng warmte als ik zucht. Ik laat de zon opkomen als ik wil, loop op vuur en op water en leg al het verkeer stil. Ik stelp het bloeden uit een wond, verander zoet in zuur en maak een vierkant rond. Ik schrijf romans en gedichten, teken en schilder in alle stijlen…

Gij hieldt mijn hoofd in uw handen En kustet mij de mond. Ik zag uw ogen branden, En zwijgend vroeg ik u wat zwijgend gij verstond. Wat kan ik meer nog geven Dan wat ik lang reeds gaf? Zoen weg ons koortsig leven, Dat saam wij dalen in de koelte van het graf. Ik zag uw ogen branden. Mij docht, gij waart de Dood. Ik hield u met bei mijn…

Een fluistering die roept: Ik wil je. Ritme dat klopt in de stille kamer. Gretig naar het shot. Een hand die blijft hangen, maar terugkeert naar het blauwe licht. Een duim — links, en opeens rechts. Match. Dag, stille kamer.…

Ondoorgrondelijke gronden! 'k Ga niet veilig, zonder nood; 'k Ben niet vrolijk, zonder wonden; 'k Kan niet leven, zonder dood. 't Zijn twee ogen die mij geven Dood en dodelijke wond: En dat doden doet mij leven; En dat wonden maakt gezond. Hierom, opdat ik zou mogen Hoeden mij voor doods gevaar, Zoek ik stadig naar deze ogen, Om…

Oh, ik zie zo graag de zon schijnen in je haar en ik zou zo graag als een gewone vent, willen zeggen hoe mooi je bent Soms zie ik je lopen op straat dan weet ik dat mijn leven zonder jou niet verder gaat dan ben ik zo somber omdat jij niet weet dat ik besta al kijk ik je vanuit verte na En ik weet, dat ik jou nooit echt vergeet Ik…

Vroeger hield ik alleen van je ogen. Nu ook van de kraaienpootjes ernaast. Zoals er in een oud woord als meedoen meer gaat dan in een nieuw. Vroeger was er alleen haast om te hebben wat je had, elke keer weer. Vroeger was er alleen maar nu. Nu is er ook toen. Er is meer om van te houden. Er zijn meer manieren om dat te doen. Zelfs…

Alles moet zo blijven, alleen in dit moment Geen gezoek in de tijd anders raak ik je kwijt. Blijf daar zo staan, ja zo daar, zodat alles kan blijven bestaan, alleen in dit moment Hou het stil, jou je stil, zoals ik het wil. Nu zo even, nee niet bewegen, hou je stil zodat ik blijven kan, kijken kan, met je blijven kan, alleen in dit moment…

en wij keer op keer elkaar uitdovend vuur elkaar verdampend water wij telkens weer elkaars zon elkaars zee ziedend weer onze zilverwitte golven…

Achter de dichter staat deze waargenomen wereld van blazende zwanen, openslaande deuren, zo’n hemel die niet opbeuren wil ingedroogde beeksluizen, de neerbuigende hengstenhalzen, het grote rode mierenbal de bever buiten het dal, de uiterste waarde stronken, gebroken modder, opvliegende eenden, gekwetter, zwart-witte koeten die drijven…

Diep in de oceaan Daar woont zij onder golven En spreekt met de wind haar eigen woord Zij is de schoonheid zelf En laat een spoor na De zeeman is innerlijk geroerd Waar hij ook vaart Daar zegt hij tot haar zijn ademloos gebed En als de avond valt… Maar nee, zij geeft zichzelf nooit feil Tot grote hoogten is zij gestegen En in het rijk der…

Nooit gedacht, nooit verwacht, dat de liefde na mij lacht. Uit een hoek aangeslopen, maar niet meer onderbroken. Al die kieren zijn nu dicht, aan wind geen enkel gemis. De bries van een nieuwe kans wacht daar stil aan de oeverrand. Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons leidt, tegen de stroom van de tijd.…

Ze hangt als een lege boodschappentas aan mijn arm en ik bedenk me wat er met haar uit mijn leven verdwijnt: Buisman, een stoof, de theemuts. Niets houdt haar trouwens nog warm. Bevelend wijst ze naar de supermarkt en vraagt me wat ik zie: ik noem een naam. Nee idioot, dat is de overkant en hoe komen wij daar? Ik wil haar nooit meer ontstemmen…

Niet als de slaaf; als je verslaafde. Niet als de kweller; als je gekwelde. Niet als de zwerver; als je verdwaalde. Niet als de breker; als je gebrokene. Niet als de verkrachter; als je geknakte. Niet als de dronkaard; als je drenkeling. Niet als de viller; als je levend gevilde. Niet als de bezitter; als een bezetene zal ik je liefhebben en…