Hartenkreten over woonoord

Ik fiets vanuit de Hazenstraat naar 't waterfront het brede IJ achter het Amsterdam-Centraal lijn 26 brengt me in een kwartier met een klerevaart, klereherrie een klere stuk verder de fiets mag in de tram mee (2,20) naar het nieuwe land; IJburg blaakt wel nog vele nieuwe delen maagdelijk naakt op de oudere groeien de bomen al tot de hemel…

Wanneer de machteloosheid de overhand neemt welke hand blijft om haar vast te houden wanneer zij uit haar eigen vingers glijdt geen hand dichtbij geen bereik geen durf uit te spreken hoe haar tranen stromen langs lijnen die ooit aanraking waren meer is er niet enkel het beven van handen die niets meer kunnen dragen,…

Heb je al Jordaan-inspiratie? vraagt de eindredacteur van de Jordaan Kroniek! het is al weer de laatste week van de maand! nou dames en heren,  die heb ik die heb ik altijd en eeuwig want vanaf 1973 regelmatig in Amsterdam en al heel veel in de Jordaan en officieel sinds 2019 ben ik die Ramsterdammer want je roots die vergeet je niet…

Oude bomen moet je niet verplaatsen ja, ja, maar dat is een gezegde dat gaat niet voor oude mensen op dus zo'n beetje iedereen boven de 50 alhoewel ook niet altijd voor de bomen de reuzen van Amsterdam bewijzen dat en ik word helemaal warm van de 600 bomen van 't 750 festival op de A10 nu voor de stad maar goed terug naar de mensen…

In een wereld die krom staat tot omvallen toe blijf ik toch altijd geneigd om opnieuw te beginnen te mogen beginnen dus dan fantaseer ik "in den beginne in den beginne was er niets de plek was woest en ledig maar er was water!" en water heb je nodig 70% van je lichaam bestaat eruit en dat lichaam moet je blijven aanvullen 70%…

Geef mij maar Amsterdam en dan met name de Jordaan met straatjes rechttoe rechtaan en dan ga ik met een banaan straatjes strekken, benen rekken niet meer mekken, maar als de gekken van noord naar zuid straatjes dekken met van oost tot west gezonde bekken in het knikkie geen stickie maar 'n stukkie banaan zie mij als JordaanDichter nou…

Getekend ligt jouw Levenslied, temidden van jouw Zon- en Zuidzijde. Jij bent lekker breed en niet te kort, ten allen tijde. 's Ochtends lang genoeg voor MORGENROOD, 's Avonds niet tekort voor AVONDROOD. Jij gaat mettertijd mee met de moderniteit. Van voorheen waterig midden naar versteend tapijt. Jouw Westenwinden woeien en waaien van Oud-West…

DE HAZENSTRAAT, HET 10E STRAATJE Ik wil wat vertellen over mijn straatje mijn Hazenstraatje, ons 10e straatje het stukkie straat tussen Laurier- en Elandgracht waar ik in woon en bezig ben met dat wat me bezig houdt de mens, lief en leed en leuk want weet u, weet jij lieve lezers (m/v/n) het leuke aan de populaire 9 straatjes is ze,…

ik woon in een boom en moet er 's avonds voor eten en bed weer uit komen zo heeft hij het mij geleerd hij hielp je met het verwezenlijken van je dromen en een woonoord te bouwen van hout taai en verweerd hij is nu eenzaam en oud bouw je eigen onderkomen zei hij die het verlies van z’n eigen nooit heeft verteerd weet je jongen was…

En dan, dan is ie er ineens: de BLAUWE MUUR na vijf en een halve kilometer wandelen vanuit Torremolinos De blauwe Zweedse muur in Malaga IK En Anderen staan perplex van de grootte En wij staan erop met grote gele letters IKEA: IK En Anderen Ik spoedig mij naar het IKEA-restaurant waar in een kakofonie van gesmak, gesmek, gesprek Gesnotter…

Slot Bommelsteins oude muren kijken Tom Poes en heer Ollie na, als het tweetal voor lange of korte reis vertrekken zal, hun leven met dol avontuur verrijken. Na hetgeen de helden mochten bereiken staat keukenkunst van bediende Joost pal bij behouden thuiskomst, die diepe val en moeizame klim voor smullen doet wijken. De hechte stenen van…

In Breda 's buurt "Heuvel" prijkt een gebouw, toont in zijn zalen schone afbeeldingen van 't winkelpleins gewezen woningen, is vol zachte schemer, wazig, bleek blauw. Hierbinnen daalt stemming als milde dauw neer op gezelschappen en eenlingen. In de ruimte galmt soms welluidend zingen; stemmen luiden plooibaar: wijd, dan weer nauw.…

In de Werbeekbar uitzicht op het ouderhuis, mijn zolderkamer. Een vloedgolf van nostalgie, mijn heerlijke kindertijd.…

Het is zondag, de 13e augustus Van het jaar des heren 2023 Met blijdschap ga ik naar het Huis des Heren Gods onderkomen in de bergen Hier in Waldkirchen, Zuid-Duistland Laat Hij zijn nederigheid zien Niets groots, ’n altaartje, wat bankjes Geen orgel, toeters of bellen maar wel De kruisweg, Christus smalste weg, Mooi gehangen doch…

wat stenen een dak een ruimte een huis je bewaarde mijn boeken deelde m’n muziek gedachten stille geheimen je was mijn kluis nu ik je ga verlaten heb ik pas in de gaten hoe belangrijk je voor me was hier kon ik in stilte huilen en schaamteloos lachen in jouw kon ik mij verschuilen jij bood geborgenheid en warmte jij die…

Thuis het is je huis Maar ook je bed Nog liever je bad Een warm bad Je huis, je thuis Een warm nest En blijf je koud Dan pak je hout En brandt je je warm En als het vuur vlamt Vlinder je naar hem Die je omarmt en verzucht: Lekker thuis!…

Er valt veel te zien in de Jordaan Maar ook veel te bezien En te herdenken, gedenken De roods van menige Bekende Nederlander Ligt in onze Amsterdamse Jordaan Waar menig BN-wiegje heeft gestaan In de maand oktober 2021: Johnny Meijer, Zwarte Riek en Willy Alberti Klinkende namen, krachtige personen En je bent pas echt dood Als ze niet…

Ik zit hier heel alleen en overdenk de dingen. Alles is kalm en rustig. Toch ben ik wat verdrietig. Er is zoveel leed om mij heen. Allemaal worden we oud. Pijntje hier, pijntje daar. We drinken koffie en praten wat met elkaar. Dat helpt, het leven is dan niet zo koud. Toch kan het zo gebeurd zijn. Het geluid van de ambulance rukt je…

Ze was al weg... vóórdat ze stierf. Ze dwaalde door de gangen. Op zoek naar iemand, die er niet meer was. Ze kon het niet bevatten. Hij zat bij haar aan het ontbijt, dronk samen met haar koffie. Zo was hij er... en dan ineens was ze hem kwijt. Maar zingen, dat kon ze. Alle liedjes uit haar kindertijd. Zo lang, zo lang geleden. Geen…

Het is augustus De vakantiemaand bij uitstek Ook de JordaanDichter gaat op vakantie Naar Duitsland, naast Spanje, zijn lievelingsland De Duitse taal zijn lievelingstaal De Duitse toeristen in de Jordaan Pikt ie er zo uit met hun ‘Dengels’ Tot verrassing van hen snel in het Duits overgaand Het is augustus De komkommermaand zoals dat wordt…

We hebben het graag over de mooie Amsterdamse Jordaan Waarom hebben we het niet over de schone Jordaan Omdat de Jordaan van tijd tot tijd een stinkwijk is Waar buurtbewoners zich gedragen als dieren Stinkdieren als Coronaslachtoffers zonder geur of smaak Smakeloos is de lichtste vorm van mijn verontwaardiging Vindingrijkheid van de buren om…

RAMSTERDAMMER Ik ben vandaag officieel 2 jaar Amsterdammer Maar nog meer een invoelbare Jordanees Waar ik ook de JordaanDichter voor 2021 mag zijn Maar ik blijf in hart en nieren ook Rotterdammer Van oorsprong dat geboren Noordereilandkind Om later die bekende onbekende Rotterdammer te worden Als bedrijfsadviseur bij de Kamer van Koophandel…

Ik kijk uit mijn ramen tegen huizen aan Zeg ook maar tegen de daken Ik kan ook bij de overburen naar binnen kijken maar gelukkig ook over de daken heen Ik zie dan de blauwe of grauwe lucht de wolken, de regen spetteren, voel de sneeuw ruik het hout wat in rook opgaat ’s winters en In de zomer uitgelaten mensen op dakterrassen Ik zie ik zie…

‘Zal de woestijn bloeien als een roos?’ Een lied wat zo opgewekt wordt gezongen In de Nederlandse Geloofstempels Nu met honderdduizenden bloeiende klaprozen In zovele oer Nederlandse landschappen Zie ik het wel voor me in die Negev-woestijn Bloeiende rode rozen, honderdduizenden Maar zo kwetsbaar als de klaproos is Zo kwetsbaar zijn in…

“Kom van dat dak af Waarschuw niet meer” Wat een flauwekul Laat toch die mensen Laat toch die lui Lekker lui op het dak Wijntje, hapje, sigaretje in d’r hand Een uitzicht om wauw van te zeggen Lucht om lekker te happen De zon om lekker bruin te worden Het leven in de Jordaan Speelt zich niet alleen op straat, cafe en huis af Maar ook…

Dit kleine plekje waar ik woon, is een heel klein onderdeel van een veel groter geheel. Een stipje, misschien niet eens te zien vanuit de lucht. Een vage omtrek in een snelle vlucht. Het is mijn plekje, zo vertrouwd, mijn dagelijks bestaan... waar ik me thuis voel. Nooit meer weg wil gaan. Zo onbeduidend en zo klein. Zo ver verwijderd…

Ik ben zo in m’n noppie Ik ben zo reuzeblij en gil: “De Jordaan dat is mijn moppie” Maar niet alleen op 1 april Maar alle dagen van het jaar (h)echt alle dagen van mijn leven!…

Als het lente wordt dan stuur ik jou Vooral de groeten uit de Jordaan En die tulpen, die gele, die rode Die duizenden tulpen uit Amsterdam Die komen er ook aan En natuurlijk de Lente-uitnodiging “Kom naar de Jordaan”: Naar de binnentuinen Vol natuurlijke pracht en praal Maar waar bovenal Als het lente wordt ook de daken Gaan bloeien als…

Waarom ben ik zo begaan met de Amsterdamse Jordaan het de plek is van het al: van de klacht, de lach en de traan het is de plek van de hofjes en de straatjes van de steegjes, grachten en binnenplaatsjes de plek van het lied over liefde en leed van onrecht en oprecht, dat het me speet meer nog van het oude vermaarde levenslied van Willy,…

Rembrandt heeft z'n nek uitgestoken en doet dat heden ten dage nog heeft z'n naam gegeven aan een toren robuust en degelijk 'sfeert' hij boven het Amsterdamse uit wie hem echter van dichtbij bekijkt ziet de elegante, verfijnde, gedegen constructie van de architecten zij, Peter de Clercq Zubli en Tom van der Put, laten de Rembrandt-toren…