ut is stille
in diese nagte
veur mie sterfe
ene mensch
in verslete kragte
mee durfe siede ghie
die doot anne
ghie bluuf immer
dich selfe
unne werme ende
fiere manne
oltiet praot ghie
mee dene laghe
so gul ende sterreck
in't fandaoge
ende surge ghie feur
haore sigtbaore piene
tu draoge…
ende foele miene haent
waor unne kragte is onsloote
om unne kouwe wegge te slaone
welcke over dees menscke is gelaent
icke wige hin ende were
ende met miene glaensende
lach breet overgoote
singe icke vur haore so tere
unne lietje van wonderliecke boote
ommers ge foelt as oe iege piene
as ge unne keint swaore lieje siene
(iegene taole…
diene oge glaense
doch seltsame kere
die klostertuune
onrinkt oewe siele
alwaere ut oe self
ut is er so stille
ende aldore fechte
mit fele buutenkaent
sieje doch, ut is
in diene self
die lieve, dieje ol wercke
staone in ruste
om oew iegene kragte
so rieke daor
in haorte gesloote
seie suunig da meje
det is ut groote
(iegene taole…
As icke meuge sterfe
Ick sieje aol werumme
Ende sie freugt ende piene
In haort ende lieve geprieme
So mien jung, moei kieke
Ungelieke ende so rieke
T'is recht unne gaeve
Hunne siele te laeven
Al dieje mense, o so tere
Gelieke vao ende mien mude
Maoke mien so mere
Icke sou so gere die lefe kere
As icke meuge sterfe
Ende alle werumme…
hore doch daor in't lofboske
ene nogtegaole singe
hie fult die stille naor ferre gebiet
ut is geliek dunne onsichbaore Got
maor tone in't kliene die kragte
van siene groote lievesgebot
ghie nimt ene wonder waor
die hie uut losse hant
oewe harte trille doet
ut is siene snaovel diene
sulcks op gewoone aortse wiese oet
(iegene taole…
me schilt ende betrouw
siet ghie mie anne
dun enst raoke oew
gesichte mere oawer
dun least dien skouder
gedraeghe un ganse lief
is oe an te siene
als geliecke verskole piene
die werme skout sich
slegts in wienig telle
as diene oge glaense
doch seltsame kere
gelieke die klostertuune
omrinkt ut oewe siele
alwaere ut oe self…