367 resultaten.
opgestropte mouwen
hartenkreet
1.7 met 10 stemmen
1.415 "ben ik een eikel" zei ik
"zeg dat nog eens, als je durft"
"bam" sprak zijn vuist
van haar hardste kanten
een druppel bloed danste
op de kale vloer en werd
maar al te gauw vergezeld
ik stropte de mouwen op…
samen (broeder)
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
4.839 laten we samen strijden broeder
tegen de zwarte draak
we hebben elkander verzwakt
voor zijn grijpgrage klauwen
laten we vanonder één schild
de puinhoop vlammen overschouwen
en met twee zwaarden hakken
tot rust uit zijn groene aders bloedt
laten we samen over de middenweg
tussen hart en hoofd ronddolen
zodat we telkens met één oog
door…
aankijken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.476 verbaasd, verdwaasd compleet tot
een standbeeld verstard
sta ik in uw aangezicht te kijken
kleine golfjes hoop stralen
van mijn erts de hemel in
nu aangewakkerde hoop het lood
smeltenswarm geworden is
jouw ogen openen me een boek
waarin onbekende tekens
over zijden bladen dansen
de grote boten moed drijven
me in kleine stukjes gehakt…
kever
hartenkreet
2.6 met 40 stemmen
5.576 onder de bladeren woelt een kever
de oppervlakte nabij met
een bal vol dromen tussen
zijn roestige grijpertjes
in een herfstig landschap
hijgt hij tussen geel
blad en afgevallen appel
en rolt zijn garen tussen
de mestkeverballetjes door
een gevoelstroom vol leven
om kalm en als mist weer
in zijn warm hol te verdwijnen…
big bang
netgedicht
3.2 met 40 stemmen
7.189 De seconden in jouw ogen
big bangen honderden
dromen en broze korreltjes
geluk van elkaar
een omarming is een tocht
in overvloedige warmte
achter de tred van je hart
de zoete woorden in
je weet op mijn gezicht
het geschapen geluk
met een glimlach te onderstrepen
laat de ons dan niet tot
een stipje herinnering vervagen
ik zie je graag…
warme winterdag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.079 de zon is uitgeput enkele
straaltjes ontspringen de hemel
de planten worden stijf
en de bloemen schrompelen
hun seniliteit tegemoet
de bomen zijn moe en kaal
de dag zwakt als maar af
terwijl de nacht sterker wordt
dieren kruipen weg in hun holen
de vorst ontruimt het landschap
het wordt winter en toch
heb ik het warm vandaag…
herfstgeluk
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.127 de wind die tussen de bladeren hijgt
een warme damp die de aarde ontstijgt
ik maak met mijn vingers een kijker
het geluk kleurt alle beelden rijker
ontelbare druppels lekken van bomen na-nat
terwijl de zon er in duizend kansen uiteen op spat
de liefde die in mijn bloedbanen als maar groeit
tegen de seizoenen in aan plaats nog wet gebonden…
vervaagde jager
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
901 hij heeft zoveel achter
het wild van het leven gejaagd
maar geen kogel kreeg te eten
zo heeft hij de loop omgedraaid
en het laatste beetje leven
vanuit het eigen hart gegraaid…
weer een barst in mijn bunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
939 Weer een rots in de grondvesten
Van mijn krakende bunker
Die hoestend dit zwarte stof
De papieren lucht induwt
Ach, ze huilen en roepen
In breekgeluiden van pijn
Want elk keitje wordt
Een scherpgekante oorlogsrots
Gezwollen in de dooraderde brei
Van mijn voelen en schrijven
En ook de drukke stuurman
Van mijn domme ledematen
De fronten…
gorilla in mijn kruinen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Gij zijt een krijsende gorilla
in de kruinen van mijn leven
die met de tijd mee krimpt
en vormde vaak een baken
van lieftallig ooggeknip
achter de klippen van uw woorden
mijn schipper draait reeds
zijn kijker, hij kent het snijden
van uw kille rotsen al
leef maar in uw glazen bol
met eigenliefde geblazen
die mijn huid te…
een dag die me opvreet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.091 Een dag die zijn zwarte broer lijkt
bouwt met zijn ontwitte tanden
van ijle lucht, een kooi
de wolken van zijn gedachten
smelten in zure druppels, ze sissen
op het rozenblad, dat verdrinkt
in een metamorfose tot netel
zijn ijzige adem snijdt
de grond onder mijn voeten
tot blootgapen van de wonde
het bloed klampt vluchtend
om mijn trillend…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 onze wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het…
zuur(sonnet)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.888 wanneer hij gesloten bleef die mond
en zijn lichaam uit werd gekapt
in de wazige steen van achtergrond
is de tijd mij sneller ontsnapt
toen die mond vierde met een lach
en een lieflijk woord achter zijn
zeldzaam vreugdige lippen lag
was het al een stralen in de pijn
ach, toen de armen mij
bijna aan gingen spreken
was mijn hartje al zo…
doellopen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Hun hete tongen duwen vloerwaarts
het dampen van de motoren uit
en de verdroogde stembanden
brokkelen in hijggeluiden af
een stortregen van oververhitting
verlaat het bos dat hun schedels
de zware zon helpt dragen
de poriën wenen hun oogjes leeg
toch zweven de roeispanen
van hun eindeloos lopen
door het macadammen meer…
psychopaat
hartenkreet
2.6 met 15 stemmen
3.445 Liefste hagelwitte schoonheid,
elke dag verwijs ik een van jouw
vriendinnen naar het kerkhof,
neem haar leven en schets het
in mijn atelier van glas en plastiek
en nu ook jij tot de rand
met mijn liefde gevuld bent,
breek ik je houten botten.…
er leeft iets zuivers in jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.127 mijn woorden tasten
in terughoudendheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
terwijl uit elk gaatje in die blik
een vruchtbare warmte
aan jouw kernen ontstijgt
waarop ik lijk te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar de twijfel en de stress
er leeft iets zuivers in je adem
in je ogen, in het…
laat mij gaan
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
2.151 Ik wil slapen nu
rust, ronken, laat
mij gaan nu, slapen
wieg, wieg, schapen
regen Knotst KLETTerend
op mijn daken
bom in glASSS
scherven rInkelen
waarom KErft die vreemde
onrust door mijn hermetische
bovenkamer, gelijk door boter
tegenstelling, geKRas
krIIIIIIIIIpt ten einde
laat mij slapen, ik wil
slapen, laat mij gaan
SLAPEN!…
jouw droefnis herschept ons beiden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
839 Ik zie hoe de droefnis
jouw gezicht week
en vochtig maakt
naar zijn grauwe visie boetseert
mijn keel implodeert
tientallen woorden
ontrafelen van binnenuit
in het pijnlijk mysterie
van de stilte
de lucht huilt mee
zijn tranen vegen
de voorgrond geleidelijk
met de achtergrond gelijk
we blijven op een stil
gepluimd podium achter
gekneld…
jij verstuift in het licht
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.270 Jij verstuift in het licht
kleine bloesems varen
langs mijn ogen binnen
bevrucht door liefde
mijn netvlies staat in bloei
en ‘s avonds nog het meest
dan gloeit het verlangen
als romantiserende zon
ik droom vreemde dromen
voor ik in slaap ben
en kruip naar de tafel
mijn pen regendanst rond
een vurig blad, smekend
om de…
hommage aan Laurens W.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Woorden vouwt hij open
tot de juiste betekenis
en past dan alles
in elkaar tot een zin
die zinnen zijn zijn plasticine
hij schept werelden
aan de lopende band
in papieren scheepjes
vaart zijn gevoel nader
en zet ons in traan en vlam
niet alleen met woorden
is hij groot
maar ook van hart…
rollercoaster van liefde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.127 Jij legt met dartel
geluk een rollercoaster
van liefde aan
in mijn buik
vreugde schroeft
naar een salto
en valt dan
duizelingwekkend diep
je hand trippelt
om mijn middel
roert in mijn hart
zweept het op
je ogen kietelen
in mijn hoofd
daar barst het lachen
langs elke kier
naar buiten en
dieper naar binnen…
reis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.305 Je lippen lijken een lijntje
te trekken onder het woord lief
in de verhalen van je aangezicht
mijn woorden tasten
in teruggehoudenheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
uit elk gaatje in je blik
ontstijgt zijn kernen
een vreemde warmte
ik lijk erop te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar…
ommekeer
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.893 de lampen enkele dagen koud
het licht naar de zolder verhuisd
de muren als geschrokken
in één klap kaal
op de vensterbank groeit je plant
onverstoord verder richting zon
maar in ons hoofd wend jij je ervan af
woekert de schaduw langs je omhoog
als een geschiedkundige naam
met een steeds vager gezicht
spreken wij je weldra uit
als een…
tijger Tim eet gras
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 tijger Tim eet gras
ja, dat is niet zoals het was
neen, vroeger ging Tim op voedsel jagen
zodra zijn maag begon te knagen
van kwart voor vier tot kwart over acht
is tijger Tim op volle jacht
daarna gaat Tim langdurig gapen
gevolgd door uitbundig slapen
Tim doet zijn muil dan zo ver open
dat er vogels naar binnen lopen
zij pikken zijn tanden…
Dolende Tim
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
707 Er bestond eens een man Tim Boektoe,
Hij ging naar zijn vriend Tim Boek toe.
Hij raakte verdwaald
en naar men verhaalt,
doorkruist hij nog altijd Timboektoe.…
Hier laat ik je nimmer los.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Zwemend ook smachtend naar dat - hier laat ik je los - Tim
'k Heb je ooit losgelaten net wat ik nooit vermocht, schatteMin.
Of ik steeds een zo goede mama was, maakt het wat uit
Je charisma trok me wel ver over de meet en bracht me tot besluit.…
tijger Tim leert fietsen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
559 stuur niet in de broek
Tim's krachtige poten op de pedalen
het eind van de straat gaat hij warempel halen
afstappen opstappen rechtdoor linksaf
Tim gaat het gemakkelijk af…
Laly's Bar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 It's time now.
Time to change your mind.…
Time
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.105 Tranen in mijn ogen
Getuigen van stille momenten
Het zonlicht geeft kleur
Aan mijn wenen
De maan omhelst een zachte glans
In mijn gebeden
Een roos schenkt geur
Aan mijn verdriet
Een vlinder bewaart de vrijheid
In mijn leven
Tranen in mijn ogen
Getuigen van ongetemde dromen
Tears In My Eyes
One moment in time.…
tijger Tim maakt vriendjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 tijger Tim is vaak alleen
niemand om te spelen
gelukkig heeft hij een step te leen
zal hij zich niet vervelen
Truus en Co, meestal samen
rennen vrolijk door het bos
plukken zomers blauwe bramen
en zien weleens een rode vos
aan het einde van het pad
vlak bij de kastanjeboom
zit tijger Tim stil op zijn gat
hij voelt zich treurig, voelt…