Ik schrijf u thans,
waar de schemer nog blijft hangen
als een zachte, gouden draad,
en ver de torenklok haar lied
laat dalen over wei en pad
waar koeien schuifelen, traag en laat.
Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.…
De torenklok zong, wat ze kon,
De vlaggen staken uit:
De bruigom was de lentezon
En Holland was de bruid.
Ze was des morgens opgestaan,
Een ranke, frisse meid.
Ze deed haar gazen sluier aan
van dunne dauwigheid.
Ze stak zich van de perenboom
De bloesem in het haar,
Die witter dan een winterdroom
Is, - wonder, wonderbaar.…
De tijd wordt voor de laatste slok
toch nog met eer verblijd:
De waard kijkt op de torenklok
en roept: 'De hoogste tijd!'
Is iets u niet zo goed bekend,
hij zal u informeren,
doordat-ie uitblinkt als docent.
De tijd zal 't immers leren.…
Toen gisteren de torenklok twaalf had geslagen,
zeg, ben je toen rustig naar huis toe gegagen?
Och, als je 't maar weet, is 't gemak'lijk genoeg,
joeg nooit bij 't behang naar een muisje dat knoeg.
En als je in vervelend gezelschap haast sliep,
heeft niemand gemerkt, dat je heimelijk giep.…