Alle inzendingen over torenklok

34 resultaten.

Sorteren op:

De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 368
Maar toch, op heel stille nachten, Wanneer de sterren flonkeren als vergulde dromen, Voelt men de kracht van die vaste plek, De torenklok, een baken dat ons nooit heeft verloren. Henk Dekkers 2025…
Henk Dekkers24 november 2025Lees meer >

torenklok

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 781
de torenklok haar tijd vertraagd. in de lucht hangt een kristallen stilte. de coniferen zijn zichzelf genoeg. de boom is in zichzelf verzonken. alsof hier nooit geluid heeft geklonken en ook niemand daarom vroeg.…
Peter Toll2 december 2023Lees meer >

Als de torenklok slaat...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
als de torenklok zes uren slaat is het tijd om te gaan eten zal je daaraan denken en het niet vergeten dat zei mijn moeder elke dag als ik ging voetballen op straat ik vergat weleens te luisteren u weet wel hoe dat gaat veel later een kleinzoon op bezoek hij wilde voetballen op straat en oma zei: maar snel naar huis als de torenklok…

Rijtijd

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.237
De torenklok geeft thans het spitsuur aan: de hoogste tijd om in de rij te staan.…
Aubrey14 januari 2006Lees meer >

'n Ogenblik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Torenklok slaat een keer, bijna gelaten het groen zingt in vele toonladders als een elektrische zaagmachine de stilte ruw verstoort totdat deze het zwijgen er toe doet een kraai van zich laat horen, glimlacht een meisje in het voorbijgaan waar zij voor even de sterren kust op de schommel…

de blik van het huis

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 656
spreek met mij in deze defecte dimensie, ik ben nog niet heengegaan geef me poëzie die dromen bouwt, volle manen, vredig in slaap veilig wanneer de torenklok zijn wijzers terugdraagt naar het kind in het ongelijke lijfje, abrupt wakker met vingertoppen die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen en hetzelfde gebed geloof…

vier en twintig uur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
de stad slaapt immer de lichte sluimer van de nacht een taxi met een late vracht boort lichten in het duister fluisterstemmen door de muur een torenklok slaat zeven uur het eerste uur versterkt het silhouet van straten,plein,stegen op de rivier verschijnt uit ochtendnevel een schip,de motor monotoon, versterkt de stilte van dit moment…

Mystieke pieten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
De stiltestofwolk in Ironia is niets meer dan een woudbloem als symbool van een mystieke pieten transformatie: het sinterklaasfeest zonder godenzonen Zachtwordend zomergras als levensdrank hangt angstloos aan de grote torenklok die luidt over de boulevard favauge het keerpunt van de spits in knollenland Geverfde vogel, glinster van geluk…

Oorlog.

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.240
er vliegt een vogel hoog in de lucht een torenklok luidt in regenlucht een druilige dag waarop alles mag niemand is veilig na het vallen van de vlag de molenzwengel die zijn wiel niet vindt staat stil bij nog zoveel molenwind helpers weg het oorlogsspel begint niemand weet waar de jager op zint het leven kent nog zoveel…

Altijd

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.345
In 't kantgerande silhouet van geveltop en torenklokken voel ik mij weer het kleine kind aan oude Amsterdamse rokken ik snuif de damp van grachtensloot en vreemde etensgeuren verdrink me in de knopendoos van mensenras en kleuren m'n voeten dwalen gretig rond langs winkels en door stegen in eindeloze drenteling kom ik mijn vroeger tegen…
Tess Bluijs20 februari 2005Lees meer >

het spoor van de meeuw

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 620
het zwijgen van het strand draagt een ander gezicht, vreemd toegevouwen alsof haar stilte is zwartgemaakt op wimpers en wenkbrauwen vele dagen lang uren waarin het reizen steeds kleiner werd door het twijfelend tasten aan torenklokken die zonder reliëf de wijzers vastmaakten, noordwaarts tegen voorbijgaande duinen en het geraamte…

het geluid van tijd(2)

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 535
zie de tijd hij komt steeds weer in elke bloem die verwelkt ik keek door het raam en heb hem toegesproken als een vallende ster, onvoorbereid ik ben een wens in jouw handen een woord met trage vleugels dat in overgave herbegint zie de tijd er is geen seconde die klaagt vertraagt tot antwoord al slaat de torenklok twaalf maal over een nevelend…

Middagbreker

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 576
De grote torenklok galmt de dag doormidden stilstaan en wachten op het carillon daar tingeltangelt al een vaag bekende melodie stappenplan aanpassen ritmisch het plein rondlopen afwisselend in de schaduw en in de volle zon als de melodie weer stopt naar het bankje in de zon vandaag geen plannen meer behalve kijken naar de mensen…

Hoerende boeren

netgedicht
2.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.537
gierende geuren rullen oneindig vlakland sloten breken het zicht zaterdagavond trekt nog als toen stegen struinen riemende stad weerspiegelend rood de konen zoet broeiend weerkaatsen kasseien kom toch us efkus binnen schat vage hazenlippen zuchtend rood pijpentwintig euro voor de kinkel torenklokken slaan de uren twaalf zacht hart voor…

Friese klok

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.240
de torenklok echter laat blijken, dat 't waarlijk hoog tijd is, terwijl het een feit is, dat tijd ongemerkt kan verstrijken. De beschikbare tijd gaat heel snel. Dit beseffend gebruikt-ie hem wel: in een mum moet-ie kiezen. Z'n klok is een Friese: een Beerenburg drinkt-ie: een bel.…
Aubrey5 december 2012Lees meer >

in de boot genomen

gedicht
3.4 met 149 stemmen aantal keer bekeken 19.720
haar naam bracht visioenen van het noorden weidse meren en de grauwe luchten stille en zo eenzame gehuchten haast onverstaanbare gezongen woorden torenklokken die zacht kaatsend beieren ijs op de vaart, Abe op zijn noppen spijkerharde tegendraadse koppen klunen, skûtsje, wad en kievitseieren met zwijgzaamheid als deugd en niet als kwelling…

TERRA PROMESSA

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.073
hingen aan de stokken maar niemand die me iets te drinken gaf ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf en leste mijn dorst met gulzige slokken maar onbevredigd ben ik weer vertrokken ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf onwetend waar de weg mij heen zou lokken voorbij de velden doemde reeds mijn straf het onheil, begeleid door torenklokken…

Winter

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.718
En toch sta ik versteld nu de oude torenklok mij wakker telt. Onmetelijk prachtig is de betovering van het nachtelijk gestoei. Bomen pronken met hun witte winterbloei , Op het raam kleeft een schitterende kristallen ruiker en de slapende weiden zijn bestrooid met poedersuiker.…
Polfliet Luc14 augustus 2002Lees meer >

schijnbaar onbekommerd

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 780
schijnbaar onbekommerd wuiven windsels van dromen uren van de torenklok zo ook de gulden haan van elke tijd verlost zich zonder vroeg gekraai de hennen van het lijf houdt wegen wolken schier eindeloos elk pril licht of wind aan mijn zicht voorbij de morgen komt niet zeg je zoals de nacht niet was of eerder voor de maan geen avondvloed…
kornelis20 augustus 2011Lees meer >

NACHTWACHT

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 862
De torenklok galmt weer een uur voorbij, dit nachtrestant stemt mij niet langer blij. Ik draai en keer en tracht wat te ontspannen, gedachten en gedichten uit te bannen. De wekker tikt wel vijf kwartier per uur. Eer het half acht is slaap ik als een muur.…
hestia17 februari 2005Lees meer >

De laatste psalm

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.889
Als mij de dromen begeven En de nacht rept Over mijn leven, Als dan de torenklok klept Uit de verte, zal ik zijn galm Vertalen in een laatste psalm.…
Albert Verwey15 augustus 2007Lees meer >

De krant

gedicht
2.4 met 90 stemmen aantal keer bekeken 34.055
De torenklok, op de tijd achteruit, slaat geloofd zij de heer om zich heen en de huizen rollen als egels op elkaar in. Een schoorsteen hoest, werpt een koord, sputtert tegen. Het dorp dooft. Nog steeds zet de man geen voet aan de trede, hij volhardt in de krant die hij vreest. Nog steeds dat litteken tussen de kaken, niets dat geneest.…

Zondagochtend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Het dorp ontwaakt De torenklok slaat Bim Bam Bim Bam Het boek: een oude psalm O gedicht in 't morgenlicht zo schoon David's Zoon Uw kroon o Waarde Zoon De tempel waar Uw Geest wil wonen Is iedereen uniek zonder mensenklonen O Majesteit, oneindig licht o bron Zoet is 't purper van de opgaande zon Bedauwde paarlen lelies en fluwelen…

uitzicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
de grond achter het hek en liggen en waken en liggen en dromen en kijken naar de maan die traag, langzaam beweegt door de ruimte heen en de geur van gras inademen, de hemel als een duis- tere rivier zien en de halmen langs de sloot horen ruisen en hand in hand in slaap vallen en morgen door een haan worden gewekt en anders door de torenklok…
c. paris10 april 2009Lees meer >

Assepoes en Kikkerprins

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 681
en parmantige petietjes, vangt verrast de veelbelovende kwinkbol bewondert de kaatsende glinstering verkent de gulden stuitering geniet de speelse zindering krijgt stiekem de verborgen prins lief leert gierig de regels van het bal past zwierig de glazen muiltjes aanhoort de verbijsterende koningsbezwaren beluistert de dreigende torenklok…
jom11 mei 2010Lees meer >

Melody de d ‘ amour

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
de tijden zijn onwijs in ‘t decadent paradijs van experimenten tussen twee angsten een grijze wolk dat uitsteekt boven de torenklok in slierten mist het zand van ‘t kusten strand de schelpen van Holland weggespoeld onder ‘t woeste grijs gore schuim in de eindeloze zee boven ‘t blauw en hemel wit strak als een gezicht…

Podcast der contra-antipoden

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 170
gewenning aan het al te hoge promillage in gebarsten oogad'ren in den blinde de weg te vinden van haar eigen binnenhof Zo niet de egoloze provocateur minnestrelend zinnestrelend die naast zoetelief en rozengeur waar hij maar kon toeters met bellen luid rinklen liet en flink stampijen knuppels in hoenderhokken smijten de hoge torenklok…

Een feest onder Duitse vlag

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 91
Een zuurstoffles werd torenklok. Koos Campfens liet haar klinken. In de kerk het dorp, katholieken en protestanten. Buiten was de oorlog. De jongens groot genoeg om naar Duitsland te gaan bleven thuis. Zij feestten niet. Zij konden worden opgehaald. Er werd gedanst, gezongen, Achthuizen vierde feest.…
Cor Koene10 september 2026Lees meer >

De Friesche poëet II

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.593
De torenklok van Oud-Staavren Die moest dat hebben gedaan. Had zijn vader niet eens het uurwerk In dien toren halfacht horen slaan?…

Memmedag

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 757
De torenklok of wat ze graag zong of domweg alles wat ze met handen kon. Was het iets met een glazen sluier aan waarin ik ook mezelf zie staan. Een mem lijkt soms een wonder wat nog moet komen de uitgelegde draden in vele zomen. Met in iedere hand een lachend kind dat haar mateloos diep bemint.…