Hartenkreten over haiku

Liefde maakt niet blind het maakt vergevingsgezind ben er zuinig op…

Blad dwarrelt omlaag groen is veranderd in bruin eens dwarrel ik mee…

Men leert elke dag van wat die ziet en hoort ook als het hem stoort.…

zij zwaait haar kind uit op de weg die het moet gaan straks zal zij hier staan…

Ogen schitterend Lach zo stralend als de zon Ik wil je niet kwijt…

De rijzende Zon Op rijdende horizon Bestrijdt het ozon.…

Ja de slimste mens Krijgt waardig kritiek Maar hoorde dit niet…

Stem van een vlinder met zijn eeuwig dartelen geëerd en gehoord.…

Vloed over oever, Tot het gelegen stroever... Invloed, o droever!…

Gister fluisteren Naar morgen verduisteren Kunnen luisteren…

In het hoge gras ligt zij onder zonneschijn. Dan een grijze wolk.…

Allen heen en weer Als rat, doch is levenspad Eenrichtingsverkeer…

Blaffen naar de hiel... Dwerg op vier poten, subtiel, Met Dobermannziel.…

O zo klein en mooi puur uit onverwachte hoek een glimlach schittert.…

Zou het niet bestaan... Kunnen namen zo begaan En het hart beslaan?…

Met zijn web kan de spin nooit een kat vangen een reden tot spinnen…

Gas uit grond geput Druk valt weg, geen wonder zeg Dat de aarde schudt…

Onbegonnen Tijd Waar ik dwangmatig naar schrijd Blijft uit Leven strijd…

Het is zo benauwd. Maar dat laat me nu toch koud. Na al die regen.…

De oversteek Witte schuimkoppen achter een schip dat uitvaart krijsende meeuwen. Vista el mare Uitzicht op de zee onze ogen zien een schip het hotel deint mee. Wisselend getij 't werd eb, de zee liep weg voetje voor voetje. Wandeling aan zee Ik kijk achterom naar jouw kleine voetstappen in het natte zand vertedering treft…

Mijn hart klopt voor jou in de maat van haar tranen unieke klankkleur.…

Met stil verlangen staart hij naar de hemel en krijgt dan vertrouwen.…

De tijd en het lot. Zij bepalen wat je doet. Welke weg je gaat.…

(V)luchtig gefladder op golven van lentewind Tere flits in kleur.…

Twee aan twee, komen overal beukenblaadjes boven de bosgrond. Die boompjes van de toekomst wacht meestal spoedige rooi.…

Verloren liefde. Verzande herinnering. En een traan die vloeit.…

Kikker kwaakt in koor aan het wateroppervlak lentegeluiden.…

Zeventien pootjes woorden vallen uit de lucht 't lijkt wel een haiku. Bootje van papier zeilend over troebel water geen man overboord. Lokroep van vogels van krielkip tot de voorste haan zet de muziek maar in. Ik tel de stilte in lengte van dagen maan in het water. Goud heerst in stilte zilver laat steken vallen brons wacht…

een frivool kijkje op reflectie van de zon 't maakt tóch iets los…

De vaccinaties in De Zwaan verlopen vlot. Vandaag duizend shots.…