Alle inzendingen van Cor

Anna staat waar stemmen samenvallen niet in de modder of op het podium, maar bij het raam dat uitkijkt op beide. Zij ziet hoe woorden langzaam beslissingen worden. Hoe noodzaak zich aandient als een nette jas. Hoe rechtvaardig klinkt wanneer niemand nog weet wat eerlijk was. Zij volgt hoe schuld van richting verandert, hoe herstel…

Hij was geen beter mens, hield alleen vast wat gewoon leek: woorden die tellen, wetten die blijven, beschaving als afspraak. In Krakau was moderniteit zijn jas tegen kou. In Hamburg fluisterde hij: dit waait wel over. In Den Haag dacht hij: dreiging is tijdelijk als regen. Hij veranderde niet, de wereld wel. Zijn fatsoen een open…

In de stilte van de nacht ligt een schoonheid verborgen, zacht als schaduw op ademtocht. Elke zucht draagt een verhaal, ongezegd, maar vol betekenis, wachtend tot iemand luistert. De duisternis fluistert geen haast, alleen tijd — om gehoord te worden.…

ik dacht dat loslaten een handeling was, een besluit met moed eronder. maar het kwam als regen, zonder vragen, zonder uitleg. ik stond met lege handen, noemde dat falen — terwijl het misschien ruimte was. alles wat mij droeg liet mij vallen — niet om te breken, maar om te leren hoe vallen voelt. ik wist niet wie ik was zonder…

ik draag mijn leeftijd los alsof hij niet past mij nooit heeft vastgegrepen altijd een kind zijn in hoe ik val en opsta in de wind danst zacht de droom tijd raakt mij niet aan glijdt langs me heen en de droom waait mee…

Er is geen maat, geen klok die tikt, alleen een spanning die nergens zweeft. In de leegte een begin dat zich niet kent. Een botsing, dun als ruis, op een plek die nergens is. Wat beweegt, heeft geen handen. Wat ziet, geen ogen. Deeltjes vinden elkaar. Een trilling merkt dat zij kan reizen. Iets vouwt zich, niet omdat het wil, maar…

ik voelde vlammen zonder vuur een vonk verstopt in veen de wind wilde woorden die ik nog niet kende maar al wel verlangde ik liep langs lijnen van licht die leken te leiden maar lazen mij niet mijn huid hing aan herinnering mijn hart hunkerde naar houvast ik was een echo op eigen grond een roep…

ik brak maar niet open ik brandde maar bleef in as de echo die ik was verstomde in het vallen wat ik vasthield viel wat ik volgde verdween de weg wist mij niet meer de wind keek om maar keerde niet ik liet niet los ik verloor zonder weten wat ik won stilte bleef maar sprak niet meer mij toe…

Het staat eenieder vrij te reageren met wat hij - zij of het, doet niet terzake je komt ter wereld met een beider smaken - aan tekst bedacht heeft door te associëren door zich uiteen te zetten, nuanceren als 't lukt op rijm, van binnen of op 't end wat actueel is, wat je las of kent want zulke wetenswaardigheden zullen veel meer op instemming…

Part one Nog een weekje dan mogen wij ja, de poëten - van wie op het narrenschip sommige dwazen niets kunnen dan kankeren afbreken kraken zelf niks bouwen niks weten maar intussen wel de lyrici onder ons met hulp en permissie der Gedichten-redactie deo volente de les willen lezen - tegen wil en dank tijdens 't schervengericht…

Zie hoe dichters dichten en waarom, als je 't wil weten, men überhaupt dicht zie wat voor vrouwen en mannen zich uiten eloquent in gevoel en rijk aan eruditie Niet per se zeggen zij driemaal daags heel gedwee 'geef ons heden ons dagelijks brood' dank, hoezee ach welnee... Ik ken één, die beeldentaal bindt aan kwatrijnen…

Brullende mannen regeren de staat zij zaaien angst, verderf en de dood. Ego op de apenrots in het klein en in het groot begint al bij dealende snotblagen bij ons in de straat…

Het leven heeft op zich geen zin, de natuur heeft in jou geen enkel belang. Okee, er komt een eind en er was een begin, Maar verder, vooral ego met bloemetjes behang.…

Gelukkig kon Berlijn nog 1000 agenten overhalen om de veiligheid te bewaken zodat supporters onderling niet slaags raken. Zouden die voetbalmiljonairs dat zelf betalen?…

Bevrijdingsdag, geen moment te verliezen onzekerheid over wat je wilt, moet en mag. Angst vanuit het verleden en voor de komende dag zoekend naar ruimte om te kiezen.…

2 minuten stilte niet denken niet voelen even stil in mij 2 minuten stilte niets horen niets zien even geen maatschappij. 2 minuten stilte helaas alweer voorbij…

Hoe rijk kun je zijn met een goed geweten, waar komt jouw geld vandaan? Hoe rijk mag je zijn in een sociale maatschappij, gaat jouw winst ten koste van anderen? Hoe rijk wil je zijn als je alles had geweten?…

Zullen we alles delen wij de lusten en zij de lasten. Wie kan het iets schelen, wie repareert de barsten? De miljardairs uit het vrije westen? De aandeelhouders die winst nastreven? Jij en ik, die onze Tesla’s testen? Wie wil er echt een stukje welvaart opgeven? Ik? Ik denk er over na terwijl ik op vakantie ga…

Je doet niet aan-delen maar handelt er wel in Vooral voor eigen gewin ten koste van velen.…

Zowel de wappies als de schapen zijn slechts op eigen belang gericht Is er nog een herder met overzicht die de kudde bijeen kan rapen Want jouw verlangen en mijn belangen Zijn een heel klein onderdeel van een groter geheel…

Vasthoudend aan eigen waarheid staan we lijnrecht tegenover elkaar. De ander is niet betrouwbaar voor mijn bestaanszekerheid.…

De neus is het belangrijkste mannelijk orgaan. Zo gauw die geld of macht ruikt, Is het met zijn menselijkheid gedaan.…

Is het mogelijk dat een man, aan wiens handen zoveel bloed en leed kleeft, ´s morgens in de spiegel kijken kan En gewoon verder leeft?…

Een kloppende specht vogels vliegen met takjes woningzoekenden…

Is het wachten op een teken of weet ik het eigenlijk wel, maar kom ik pas in actie als ik het teken ervaar als bevel. Hoe lang kan ik het nog negeren en hou ik mijzelf voor de gek, ik strompel door tot aan de eindstreep met de strop stevig om mijn nek. Uitstellen, niet willen kiezen is dat wat ik echt wil, liever het ongemak voelen…

Hekken en poorten de grensbewaking op scherp leve de vrijheid…

Hier en daar een blad de afwezigheid van wind geeft alleen uitstel.…

Is het tij te keren door ons te vaccineren door de intimiteit te weren? Of moeten we leren minder te consumeren minder te begeren de bio industrie af te zweren minder winsten uit te keren aan wellustiger heren Gelijkwaardigheid te waarderen en de natuur te eren. Laten we daarvoor demonstreren…

Denk met vleugels dat geeft vrijheid, zei een wijs mens tegen mij.. Los van ketens overstijgend, diep van binnen vogelvrij…

Een nieuwe dag, de nieuwste cijfers bepalen hoe ik mij gedragen mag. De nieuwe grafiek is van invloed op mijn vrijheid. Gevangen in een statistiek. Een nieuw gewicht onder of boven de streep. Obesitas in een ander licht. Een nieuwe moraliteit, de macht van het getal polariseert en scheidt de mensheid…