Holle klank
Hij praat, iedereen knikt,
al voor de zin is afgemaakt.
Zijn stem heeft het volume van het gelijk,
maar niemand kan het navertellen,
zelfs hijzelf niet, als je het morgen vroeg.
Geen leugen — daar zit tenminste iets achter.
Hier is het gewoon zo:
de zin begint, krijgt vaart, en stopt,
ergens op de plek
waar de clou hoort te zitten.
Ik lees het later terug,
op zoek naar de zin waar het om ging.
Die is er niet, wel de komma's.
Niet liegen.
Gewoon lang genoeg praten
dat niemand merkt
dat er niets gezegd is.
7 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: psychologie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!