De tulp die luistert

Vroege morgenstilte
een tulp opent haar kelk
wind zonder naam


Een tulp staat als een
vorm die meer verbergt dan toont,
en iets in haar opwaartse lijn opent een diepte
die de aandacht vertraagt tot een helderheid zonder naam.

Haar ijle kelk rust in
de wijde lucht alsof zij luistert naar
wat in haar kleur beweegt; een trage ontvouwing
in het licht, een stilte die blijft zonder zich geheel te onthullen.

De wereld rond haar stengel
ademt langzaam, als een gedachte die
niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare het verborgene raakt.

En zo blijft zij staan in het
vroege uur als iets dat de waarneming
lichter maakt, en opent zich stilaan het onuitgesprokene
in haar zwijgende rust, een zachtheid die blijft zonder zich prijs te geven.

Biografie van deze schrijver

tulp natuur stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.8 met 4 stemmen 12