Zomerlicht

De zomer heft haar gouden hand omhoog
en strijkt het licht
langs weide, sloot en dak.

Het koren ruist
als wind door zwaar geel
zachte golven breekt.

De middag sluimert
onder de blauwe boog.

Een witte wolk
verdwijnt,
zo stil en traag,

en in de sloot
die het hemelblauw bewaart
drijft blad en bloem
voorbij de zomerdag.

O zomer —
schoon,
maar vluchtig als een droom.
Reeds valt uw avond
over veld en landen.

Nog geurt de aarde warm,
nog blinkt de stroom.

Maar als uw gouden glans
van het land vergaat,
blijft uw licht mij bij,
als in een droom:
een gloed
die sluimert
diep in hart en hand.

zomer

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6