Zonder eeuwigheid
Ik heb nooit gedacht dat ik zou blijven.
Geen lijn zonder einde, nergens.
En toch, hier is het, nu.
De zin terwijl het gebeurt.
Een dag telt omdat hij eindigt.
Een gesprek raakt je omdat het ophoudt.
Een hand die je vasthoudt
is waardevol omdat ze ooit loslaat.
Sartre zocht een gemis
dat ik nooit heb gekend.
Misschien verschijnt betekenis
juist waar niets blijft.
Ik hoef niet eeuwig te zijn.
Dit is genoeg.
2 augustus 2026
Geplaatst in de categorie: filosofie
eindigheid 3.0 met 2 stemmen 
33
33
Er zijn 4 reacties op deze inzending:
Dank je, Ria. Fijn dat het je raakt.
Dank je, R.E.N.S. Bewust kaal gehouden — past bij het thema. Ja, die twijfel hoort erbij: dit gaat ook over een zelf dat niet blijft.
dit wijsgerig vertoog,
beste Koen?
Halicarnassus II of Caprun?
Wees erop bedacht
dat elke dag telt
want we leven maar
één keer
Yolo...you only live once...
en by the way,
het is niet ómdat hij eindigt,
maar dóórdat...
er komt geen wil
van de mens aan te pas!
zeer herkenbaar, en
er mag van mij wel wat meer
peper bij, in de zin van
schwung, vindingrijkheid
BTW
heb jij nooit getwijfeld
aan of over je identiteit?