Tussen twee stemmen

Aan tafel schuift een zin
als een stoel over een houten vloer.

Iemand legt woorden neer,
niet om iets te bewaren,
maar om de lege plek
tussen twee ademhalingen
dicht te timmeren.

Aan de overkant knikt een gezicht
op de juiste momenten.
De ogen staan open als ramen
waarin niemand verschijnt.

Buiten trekt een merel
één heldere lijn door de ochtend.
Niemand onderbreekt hem.
Hij hoeft niets uit te leggen.

Het raam laat het geluid niet binnen,
sluit zich zoals het altijd doet,
om wat buiten blijft.

Hier wachten wij
tot de laatste letter oplost,
zoals regen verdwijnt in een jas.

Dan helt de stilte
heel even naar voren.

Niet om gehoord,
maar om ingenomen te worden.

Onmiddellijk groeit
aan de andere kant van de tafel
een nieuwe stem, zorgvuldig opgepompt
uit herinneringen, meningen,
kleine overwinningen,
die nog een luisteraar zoeken.

Zo reist het geluid van mond naar mond
zonder ooit de bodem te raken.

Ergens, achter al dat spreken,
zit de stilte nog altijd rechtop,
met haar handen in de schoot,

alsof zij al die tijd
het enige gesprek was.

Schrijver: Cor Koene
30 juli 2026

cm.koeneziggo.nl

stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.5 met 2 stemmen 10