38847 resultaten.
examen
netgedicht
2.3 met 42 stemmen
6.820 Dit is examen doen:
duizend energieseconden
lang uit evenwicht
aan gene zijde
de doodsrivier: een rij
verlegen tafels zonder
kandidaten
En ik, vanuit doodleuk
volwassen zijn schrijf hen
vast in de lijnen
van mijn hand,
opdat wij samen zijn.
Daarna kunnen de tafels
aan de kant.…
Dat is dichten
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
669 De titel zet het licht op groen.
De spatieregel die volgt drukt
een gaspedaal en scheurend
rukt de eerste regel mij
volledig weg uit het fatsoen.
Hier maakt de taal mij snel en licht,
een carrosserie van voortbestaan:
gelast, genageld en gedicht.…
1964
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.295 Dat jaar
was er maar
één woord heilig:
haar.
over je voorhoofd
en je schouders,
over je ouders.
Nu is het oude
uitgevallen en
wordt het woord:
zij.
Ik voel haar
over mijn angst,
over mij veilig.…
Schoolmeesters
poëzie
4.1 met 24 stemmen
4.162 Hij die, - uit vrije keus - ,
En in zijn achter kamer,
Met hoofdpijn als een hamer,
En volgestopte neus,
Met klemming op zijn water,
En lusten als een kater,
En met een stijve nek,
En vijf gebroken ruiten,
En deuren, die niet sluiten,
En 't Pootje* in zijn kuiten,
Er uitziet als een gek;
Is min nog te beklagen
Dan hij, die drie paar dagen…
stoornis & toch poëzie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
972 Je voelt het helemaal niet aan-
komen het is een ziekte een
hemoptysis van de pen
dat gouden en vulbare hart.
Het woekert zinloos het
schuift woorden voort
kortom schrijft
dat koffie klaar staat om te zijn gelezen
een pizza ter ontcijfering
boodschappen die de mensheid
waarachtig niet baten maar
die desondanks dringend
ja zeer dringend…
lege dagen 2
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.471 Als deze dagen van gemis
zo zonder einde kunnen zijn,
hoe lang is dan een uur?
Een anticlimax wordt bijna
een climax op den duur:
een druppel helderrode wijn
die beter smaakt dan ooit een
heel stel flessen, anders gezegd:
ik voel dat ik jou missen mis,
een dorst die nimmer valt te lessen.…
Gemis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.326 Als de dagen van het diepste kwijt
zo zonder einde kunnen zijn
en toch niet kwellen
dan zal ik zelfs jou missen missen
en geen tijd meer tellen…
ik zou je willen vergeten verlaten
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.601 Ik zou je willen vergeten verlaten
omwille van een boom,
omwille van een vis die niets
van doen heeft met een boom.
Ik zou je willen vergeten, verlaten
maar zie:
De treurwilg hangt zijn draden in het water
en vissen springen
soms…
OP IEMAND VERMOEID
poëzie
3.4 met 15 stemmen
2.912 Wandelaar, om u de waarheid te zeggen
u kunt zo moe van het lopen niet zijn
als ik van het leggen.
--------------------------------------------------------------------------------
uit: De gedichten van den Schoolmeester (1902) Grafschriften…
verlangen bijna bijbels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.017 Wanneer je lippen zich ontfermen
over een verlate glimlach
en je mond een blijheid
wordt, rijzen je ogen op,
als hoge poorten parelmoer.
Ik ben een stad, zeg je,
en ik ben mooi, dans
in mijn straten, kom.
O ja mijn liefste ik bezoek
en woon en dans en zing
het hooglied dat je bent…
vergelijking
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.072 Een angst om te verliezen
van wat je toch al niet had
bijna wel gehad had
als het toen was geweest,
een jaar of wat geleden.
Een plant zuigt op wat het halen
kan uit al het rot en misgelopen,
het verdord, beschimmeld
en tot voedsel geworden.
Verlangen groeit vanzelf
vanuit de dood vandaan,
voedt zich tot bloei
om te vergaan
en…
Een paard
poëzie
4.1 met 20 stemmen
3.596 Een Peerd! een Peerd! mijn bochel voor een Peerd!
- Richard III
Een paard,
Naar de aard,
Is er nog eer dan zijn staart;
Hij doet het te voet
Net zo gauw en zo goed
Als een ander te paard het doet,
En je kijkt niet om
Of hij is al weerom.
Met niemendal op zijn rug
Is hij bijzonder vlug,
En met iemand onder de man
Is hij in 't lopen nog…
Liefde als dorst (laaf mij)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
821 De hoge bomen, de okomtochbomen
verkommeren in jouw jamaartuin.
Ze zullen niet meer bloeien,
geen bladeren meer dragen,
geen liefstewater valt op hen.
Het wordt een droog seizoen.
Er wordt een jammerbos,
een beeld van zandverstuiving.…
kleuren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
874 Als ik je met kleuren inkleuren zou,
met oker en met hemelsblauw
en je omlijsten met een zweem
van teder licht cyclaam,
mijn god, dat lukte me niet gauw.
Blijf maar gewoon een mooie vrouw
in zwarte lijnen:
mijn pen die jouw naam schrijft
verlicht de pijnen.…
ik wil een foto van je maken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.275 Ik wil een foto van je maken
zodat vaststaat hoe de sterren
uit je ogen stralen
En dan wil ik nog een tweede foto:
je ogen stralend tussen sterren-
stelsels,
melkwegen ondoorgrondelijk
universa onbegrijpelijk
en zonder grens
(maar wel van mij)…
jij was zo ooit en onverwacht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.722 Jij was zo ooit en onverwacht
alsof de schepping nog beginnen
moest.
Misschien was je te laat,
een dag teveel, een achtste,
toch heeft god jou
mijn leven ingesmoest
En nu je bij mij wegijlt, uit
een scheppingsweek verlangen
berg ik je op in genesis
Wij, eerste mensenpaar
Wij, eigen slangen en gesis……
Op natte hondenneus
poëzie
3.3 met 19 stemmen
3.305 Waarom is een hond
Toch zo gezond? -
Die er niet op gevat is,
Zegt: 'Omdat zijn neus zo nat is.'
Doch iemand die logica leert,
Zegt terstond: ''t is juist omgekeerd.'…
avond na jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.040 Zo had ik je nog niet vermoed:
ontroerd door knipsels van
het kind dat ik ooit was. Er kwam
zachtheid in je stem te liggen
en ach. Je zei: waarom heb jij
dat allemaal bewaard?
Toen je weg was en het glas
gloeiend aan mijn lippen lag
kwam er iets van wee en antwoord,
dat toeval niet bestond
o.i.d.…
Een aap
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.120 Een aap,
Schoon kleiner dan een schaap,
Is echter een veel verstandiger knaap
En zou zich niet zo gemakkelijk laten scheren,
Als een schaap doet, in zijn wollen kleren.
Een aap is zeer amusant,
Vooral in zijn geboorteland,
En heeft in zijn jeugd veel grappiger manieren
Dan de meeste jongelui onder de dieren.
Het klimmen en klautren doet hij…
Terug op jezelf
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.886 1
Zijn moeder, een handvol onzekerheid,
voerde een ijzig regime
dus hop in de kast in het donker:
zo werd hij hard, de ogen
zo lang als het kon hield hij droog.
Uiteindelijk kende hij elke conditie
waarop hij de hel mocht verlaten.
2
Zo zag hij terug al die dagen van vroeger:
steeds vaker steeds voller met smoesjes
van neem me niet…
zonder titel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 Straaljagers schrijven een omgekeerde
v-formatie tegen de trek van vogels in:
ik vrees dat er een grote leegte
in de lucht komt hangen.
Jij die de lieve zomer lang
voor mij de wonderlijkste geuren weefde, luister:
sluip als de kou neerdaalt maar even binnen
in de mouwen van mijn winterjas.
Het is altijd de samenwarmte die geneest.…
Op vergevingsgezindheid
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.811 Ik wil, zei Jan, nu ik verhuis uit dit leven,
Heel gaarn aan Piet alles vergeven
Wat hij jegens mij heeft misdreven.
Maar zo hij 't met eksterogen op mocht doen,
Dan wens ik hem alle daag een wandeling in een nauwe schoen.
----------------------------------
uit: Puntdichten (1859)…
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 Hij murmelt, stamelt, kreunt en fluistert tegelijkertijd,
graaft, graait en grabbelt naar de juiste woorden,
die verpulveren tussen zijn magere ongeringde vingers
en als afgevallen bladeren doelloos alle kanten opwaaien
Het meer van woorden waaruit mijn vader put
is aan het verdrogen en het water is troebel en donker.
De laatste vissen happen…
De onverbiddelijke tijd
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
2.183 Een hoopje schroot in een oude rolstoel duw ik voort
Zijn beenderen omspannen door een witte doorschijnende huid
De wind laat zijn slappe huid wapperen als een losgeslagen dekzeil
Een heuvellandschap van rode tumoren op zijn magere hoofd
Gieren wachten in kale bomen op het onvermijdelijke
Hoog boven de heuvels spreidt een adelaar zijn vleugels…
een soort sonnet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.510 En als het dan stil wordt, ’s avonds
wachten wij beiden op de maan
en weten dat geluid vaak ver is.
En als het zo stil wordt, ’s avonds
dat de bomen niet meer ruisen
dan weten we God fluistert
zachter dan anders
En als tenslotte niets meer ritselt
geen krekels meer, geen kikkers meer
het drijvend blad van de waterlelie zwijgt
dan weten…
erotisch
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
2.311 Jou met zwart gelakte nagels
een eitje zien pellen eet
lustopwekkend
Jou zien goochelen met plastic
toverballen zo vreselijk
vleselijk
En altijd maar die handen
waarin het zacht liggen is
als je maar klein genoeg
zou zijn
Het zijn ogenblikken
waarop zelfs de weemoed
die zich rond mijn hart geslingerd
had zijn greep verliest…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 Weer gaat het vege licht der asters bloeien;
weer naêrt een herfst. - En dit doorhunkerd hart
waar smokend 's zomers toortse gaat vergloeien,
wordt huiverend, en mart . . .
- Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige…
Lege hemel (wanneer verschijnt de ster?)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
851 Jij mijn lege hemel,
ooit stoeide daar
het absolute licht rond,
want zoveel ruimte….
Jij mijn lege hemel
er was een tijd
dat elk denkbare maan
afnam of aanwies ….
Jij mijn lege hemel
eens straalde in
de vele van je sferen
een evenaar aan kleuren ….
Jij mijn lege hemel,
nu zijn er alleen nog
puntjepuntjes
aan een verdwijnhorizon…
crossroads (niet van Clapton)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
702 Mijn wegen gingen
als ze gaan,
tot jij zei tof,
dat vind ik jou,
van wie ik hou;
toen kwam ik op
een kruispunt aan.…
uitersten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
751 Ik kan je liefhebben tot de einder dood,
de einder van die einder: het vergaan of
daar de einder van: het niet-bestaan.
In het ultiem moment voorbij de grens
zullen onze minnen elkaar opheffen
zodat we kunnen worden opgeteld
tot een volledig mens.…