11341 resultaten.
De mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.635 de mens
een echo
in diepte, in leegte
kaatst klank en weer
kaatst trilling
buigt
vervormt
verstomd…
DE IDEALISTEN
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.477 Ze gaan langs de straat als geranselde honden
Ze kijken de mensen zo nederig aan
Ze lopen te koop met hun dierbare zonden
Ze spreken van zielen die blijven bestaan
Ze plagen ons allen met geldidealen
Modelmaatschappij waarin elk produceert
Ze wijzen ons overal wonden en kwalen
Ze zijn zo menslievend, naief en geleerd
Ze spelen de Christus…
Kleine geesten
netgedicht
3.9 met 225 stemmen
447 zij heeft ze
zien vliegen vol
geestdrift en plezier
later schuimbekken
van woede nog
doller dan een stier
een verzameling
kleine geesten
dronken door bier
zelfgenoegzaam
in het leven
al generaties hier
zij die vertrekken
missen grote bekken
zijn sociaal geslaagd
kiezen voor familie
en vrienden een plaats
die weer weet…
Nodig
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
903 Het verschil tussen
nodig zijn en nodig moeten
is best wel groot,
hoewel het nodig is
om nodig te moeten
en het veelal nodig moet
om nodig te zijn,
wil niet alles onnodig zijn.…
alleen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.757 Ik voel me zo alleen, zo alleen met al die mensen om me heen.
Hier op deze plek, op deze stoel in deze klas.
Zo alleen met al die mensen om me heen.…
appartementsterras
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
635 blaadjes op het terras
liggen daar gevallen
de bovenbuur weet het
zegt de glimlach
die daar altijd op-staat
hij veegt onderaan
de stenen rondom en
laat wat kleur brengt
zijn leven sieren
tot later de herfst
alles heeft verdord
hij geniet ook en
lacht zijn zorgen weg
de wereld op straat
ziet er vaak anders uit
maar hier is hij thuis…
melslief, hou ervan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.069 vermaak me dan
bijt het witte blad hem toe
een scheve grijns in de hoek
geplooid, de spanning nog ongelooid
blijft hij bij zijn leest
de altijd trouwe pen
leest zijn vlottende gedachten
hij stuurt en stuwt
zijn onbestemd ideeëngeweld
door de inkten tijd
van over altijd wereld
op zoek zonder ooit te vinden
naar wat moet en altijd zal geweten…
Centaurea magnifica
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.562 Zijn er de mensen uit de wijk,
om op te leunen,
Vooral bij pijn en verdriet,
gaat door veel communicatie,
al het negatiefs door het vergiet.
mensen bloeien terug open,
zien terug toekomst en gaan terug hopen.
“O” wat is het fijn,
korenbloemer te zijn.…
geluk
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.484 in het stille woord
ligt een waardevolle
kracht
alles omvattend wat je
van een ander verwacht
je merkt in kleine dingen
dat anderen je intentie
ontvingen
subtiel en ongedwongen
is een druppel geluk
naar binnen gedrongen…
ongevraagd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
594 geef er één en
neem er dan twee
de aard dient herdacht
de droom verkracht
hier zijn geen wezens
slechts mensen met
zichzelf te koop
hier loop ik immers
met al mijn vragen
zonder antwoorden
of herinneringen aan
wat ik vermoed te weten
ik ben mens
meer weet ik niet
en minder al evenmin
dus blijf ik grijpen
in die grote grabbelton…
Jij
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.169 Met grote ogen
Kijk je om je heen
Je staat op deze wereld
Maar je bent niet alleen
Met je mond gesloten
Ben je in je gedachten
Alsmaar aan het denken
Kijken en wachten
Een hart vol met liefde
Vergrijpt aan elke vriend
Ben je een angst voor elk ander
Wetend dat jij de meeste liefde verdiend.…
ontmoetingen bis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.033 het uur tikt tak
hij zit daar maar
hij luistert geboeid
de seconden weg
stilte prevelt iets
hij luistert niet
hij is geluid
waarom ook niet
zijn canon ongehoord
een gebroken gerucht
in een meer van stilte
deze wereld herkent hem niet
hij grijnst - en doe het goed
want morgen ben ik daar
ik mijn grijns, jij jouw hoed
wij samen, de…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 ik heb met bloemen gesproken
weet de tonen van kleur
hun intense relatie met licht
door de melodie van bloeihoogte
zij kennen ook het gezicht
van de wind en horen
in fluister en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde…
Toch nog daar
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
683 heb me lief, smekend bijna
een kamer gevuld met wensen
voor mensen en hun aandacht
een aanklacht tegen alles
dat niet voor wil zijn
ze schuilen achter maskers
waar nog net geademd
iedereen bekeken kan
gekeurd, die wel, die ook
en wat dan nog met oprecht
of moest dat ooit eens opzouten
oog in oog, tand op tand
jouw hand zal ik nooit…
je geld of...
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.166 ik zie opnieuw de bloemen groeien
plastieken stapels liefde
voor een leven veel te kort
om nu reeds weg
grijze vegen door het patroon
recht op recht, de tegels hullen zich
quenast in donkerbruin
zo gewonnen, snel geronnen
leven weggevloeid
dit is geen grijns, mijn vriend
maar het laatste staal
voor jou speciaal gevat
in mijn koude hand…
netwerker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.079 de trip die hij maakt
in elke dag zijn licht
doet hem zonnig stralen
brengt hem evenwicht
maar inzicht, nee
dat blijft afwezig
hij is de wortel zelf
die zijn boom blijft voeden
een stukje radio centraal
in zijn karig bestaan
waarin hij soms bericht
over de dingen en de zaken
die hem al eens laten bezwijken
aan het op mensen nederkijken…
vrouwen zijn geenszins mensen
poëzie
3.0 met 12 stemmen
2.812 Zijn wij geen mensen? schurk! waar ziet ge ons dan voor aan?
Kom, Trijn! laat ons hem straks de kop te plettren slaan'.
Hij, ziende, wat 'er, door haar dolheid, zou geschieden,
Riep hard: Ik hou het uit dat zij geen mensen zijn:
`'t Zijn engelen, in mensenschijn!'
Elk lachte; en deze trek deed hem haar woede ontvlieden.…
ego sum
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.213 eigen mening de algemene norm
vormt hij zich een cordon
om het uitgeteerde lijf
dat krijst om crematie
welke ogen verdragen nog
eenzaam op een eiland
zijn schier reeds lang verdronken
wappert het levend skelet
met de flarden van zijn vel
niemand die nog omkijkt
naar het vernieuwde Atlantis
als een bruistablet
opgelost in de wereld
geen…
de waanzin van de oorlog
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.298 ik ben getroffen, verwond
een kogel recht in mijn hart
verwoesting bloedt mijn ogen
pijnlijk gegil doodt mijn gehoor
de waanzin van de oorlog
beelden gewoon op de tv
gewoon, zoem maar lekker in
liefst in kleur, alles rood
kinderen stuiptrekkend
de waanzin van de oorlog
een halve aarde verder
hete zon schroeit lichamen
de branding is…
Het hek
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
949 denkt het hek
Mensen lopen voorbij
Een lekker stukje appel, denkt de merel
De voorbijganger voelt aan het hek
De bladeren wanen zich een windstilte
De zachte wind bedenkt zichzelf
Waar de wind zacht waait een zachte wind waar…
(Ondertussen)
Mensen lopen voorbij…
K voor koe
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.076 ze graast de dag in
haar staart loom omlaag
tot in de witte slierten
die het gras verhullen
hier geen hoeven meer
ergens in de verte
loeit een bronstige stier
de os opzij, het kalf komt
in gedachten voorbij de boer
die zich in de klauwen wrijft
de tijd schrijft hier
over koetjes en kalfjes
en laat het schillen over
aan andere patattenboeren…
gij?
netgedicht
2.1 met 16 stemmen
1.643 om te zwijgen
niet meer of minder
ze verzwijgen niets
kinderen van hun god
en nog zo ongelukkig
hij was het niet
nee, vader, nee
en ja, zo sprak hij
wijs, strak in het pak
en zij eruit
bracht zij zichzelf
en alle rotzooi erbij
en hij, hij was hij
onschuld in een pak
met vouw waar hij het wou
met wie hij maar wou…
ter sprake
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
845 er zou sprake kunnen zijn
van wat te horen valt
de oren voorlangs binnendringt
en daar langzaam zingt
van ochtendpreek tot avondlied
geen mens die zulks verbiedt
er zou sprake kunnen zijn
van wat verzwegen wordt
de oren ongeteisterd rusten laat
en ergens elders zielen wint
van prille ochtend tot noeste avond
geen mens die zulks gebiedt…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
Blinde paniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 ik heb de
massa’s gezien
blij de gezichten
vlaggen en leuzen om
de aandacht te richten
het samen
verbroedert
een leider die moedert
zijn maten op weg
idealen op spandoek gezet
ineens is er drukte
gedrang van de kanten
het eerste vluchten
uit het benauwende
zuchten in blinde paniek
mensen die vallen
niet op kunnen komen
vertrapt…
Ontheemd
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 je hebt mijn woorden afgenomen
langzaam aan mijn zijn ontvreemd
hoe ben je daar zo toe gekomen
ben van nu af aan ontheemd
nu jouw kleuren zijn verdwenen
mij dit leed is aangedaan
zeker wetend dat datgene
jou duur zal komen te staan
laat me niet meer onderdrukken
voor spijt betuigen ben je laf
nu zal ik de vruchten plukken
voor eeuwig…
ontspoord
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
668 en ze sporen verder
de mensen, de wensen
zonder horizonten,
er is geen eindstation in zicht
slechts een koker vol sporen
waar gewacht dient te worden
de mensen en verder hun wensen
talloze hokjes vol dromen
en of ze ooit uit zullen komen
wordt niet over gesproken
een mens, een mens, een mens
een trein, en af en toe
een vreemde lach,…
Genetische blauwdruk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
461 wie zijn wij
eigenlijk wel
hoe doen wij mee
in het spel waarvan
schijnbaar niemand
de echte inzet weet
wij kunnen sommige
processen aardig
naar onze handen zetten
marionetten bewegen
door ze eten te geven in
het actie reactie patroon
de genetische blauwdruk
is door ons niet te lezen
ondanks de moeite die
wij daaraan hebben gegeven…
over bogen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
621 sommige bogen kunnen
andere dan weer niet
altijd gespannen staan
klaar om wild te schieten
mocht de gelegenheid daar
de meeste bogen hangen stil
als geschoten trofeehoofden
aan het haakje in de schuur
waar ze schrijven over het stof
dat hun pezen allengs bedekt
mensen munten soms uit
in hun gebrek aan weten
dat ook bogen moeten bogen…
De klapstoel
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.073 In de kerk zat
een grote man.
Hij ging staan
en weer zitten.…