720 resultaten.
Het lijkt 'n raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het brein speelt 'n vals spel
de uitputtingsslag ontloken
dagen verruild voor nachten
sinds slaap uit logeren ging
het grote malen gestart
geen begin noch eind
kleuren alle dagen grijs
en vervaagt de scherptediepte
wandelend door dagen
die niet meer de hare zijn
nauwelijks meer waarnemend
verdort zij langzaam…
Ontrafeling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
414 Ik teken sporen
van te voren
ontrafel zorgen
in jouw gezicht
weerleg de vragen
aan de komende dagen
nu de schijnwerper
op jou is gericht
blijf je stralen
of zul je verdwalen
in dit vroege
ochtendlicht…
Laat mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 verdwalen
in de nacht
die mij omsluiert
met vergetelheid
zodat de ochtend
niet te vinden lijkt
en de zorgen
van morgen
mij niet zullen
ontwaren, laat mij
nog een nacht
in de waan
alles komt goed…
Vaag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
484 het ritme van de taal
verschilt per kleur
zo vervaagt zwarte
inkt zienderogen
nog voordat woorden
uitgesproken en wel
zijn neergeschreven
vreemd eigenlijk
was het niet gemeend
of anders bedoeld
dan dat het klonk
blind het antwoord…
Telkens
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
653 telkens als ik
een kleed afleg
zie ik na de woestijn
een herkenbare weg
als ik mijn schrift
ooit niet meer aanleng
zal er dan een beeld zijn
waar mijn ziel zich
weer opnieuw in grift
of zal het laatste
mij eeuwig naken
een nog verdere vulling
van mijn testament wraken
soms, kijk ik willoos
in het veranderlijke
en ervaar de sfeer…
HIJ
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
445 verleidt je
versiert je
bespeelt je
pleziert je
bedanst je
bestiert je
begluurt je
ommuurt je
daagt je
plaagt je
duwt je
schuwt je
verwacht je
bedacht je
lust je
kust je
iedere keer weer dezelfde maan…
Geheugensteuntje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
514 ik heb ze opgehangen
de roze linten van je haar
dat wanneer je de weg
terug zoekt naar toen
je alleen de linten hoeft
te volgen zodat je daar
zal komen waar jouw
hart altijd al was verpand
gerede twijfel ligt al even
begraven daar waar
helmgras wiegt in de
snerpend koude wind…
Gewaagd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Zul je mij vangen als ik val
als ik de sprong durf te wagen
om die afstand te overbruggen
van nu naar straks
niet wetend wat de uitkomst
zal brengen, wat ook niet hoeft
gewoon doen met beide
benen hoplakee
opdat ik me laven zal aan
hetgeen ik ontbeer, en pas zal
verdwijnen wanneer die glimlach
daar is, en mijn ziel schittert…
Ontwaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De zon slaapt een gat in de morgen
zachtjes streelt de wind haar haar
niemand maakt zich grote zorgen
totdat men haar vinden zal aldaar
zal men geschokt zijn, uitzinnig van verdriet
liet zij 't leven daar liefde haar verliet…
Zinloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 zijn het jouw ogen
doch is koning blind
zijn het onuitgesproken woorden
die onhoorbare zinnen vormen
voor hen die ons geheimschrift niet kennen
waar wij schrijven over liefkozen
op een hoger plan
niet te vangen door de wind
noch te raken door regendruppels
maar omarmd door de zon weten wij
dat ze geen taal behoeft
onze zielen hebben elkaar…
Verdraaid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Nee, spreek mij niet van dood en al dat zij
wanneer dat moment daar is
geen ziel die dat horen wil, die gevoelig is voor
daar de dagen zullen blijven overgaan in nachten,
en zij die achterblijven steevast zullen blijven draaien
in al om bekende cirkels waar ze niet van af zullen wijken
wat rest is de angst…
Overvallen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 eenzaamheid wil me grijpen
of is het de overgang
ik bevecht het met al ik ben
wanneer grijze demonen
de kop op steken, uit 'n
erfenis van 'n ver verlee
keer op keer
zette ik ze bij 't grofvuil
daar ze niets toevoegden aan
als doorns in het oog
verschijnen ze, achteloos
droog ik mijn tranen
(die ik vooralsnog niet uitgenodigd had…
Geschenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Ik schenk mijn tranen
aan het zonlicht
opdat zij ze rijgen zal
tot donderwolken
die plaatselijk zullen
plenzen op al degene
die mij vergeten zijn
wie loog dat bloed dikker
was dan water…
Grijs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Ik vang jouw grijsheid op
in 'n bal en rol deze
langzaam van me weg
en trek 'm weer dichter
om 'm vervolgens
heel hoog op te gooien
om te zien hoe hij
danst in de zon.…
Wazig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 als raadselen in de nacht
waren alleen bepaalde akkoorden
blijven hangen
doch was de verbintenis
zachtjes aan weggestorven
in de (schijn)heilige mist
de zin ' maar lief me dan '
echode het langste na
tot handen zich ontvouwden
ze snakte naar adem…
Voor hem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 letters liggen
her en der verspreid
bijeengeraapt weven
ze niet de woorden
welke deze ochtend
nog spoorloos leken
woorden vol hartstocht
die schoonheid doet
versmelten bij
het ontdekken van
de eenvoudige waarheid
die aan de voeten
van een ieder ligt
-die maar horen wil-…
duizend kamers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
417 In het huis met
duizend kamers
hoort men alleen
de doffe blaf van
de zwarte hond
de zangeres verloor
haar stem en
zwijgt in alle talen
de poëet vangt
tevergeefs de
vervlogen woorden
de beeldenstormer zit
onthand vastgenageld
aan de grond
de gekooide vogel zwijgt
gelaten en kijkt niet
meer naar boven
alles is een gerucht…
Onverzonnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
429 met onverzonnen kleuren
verf ik de dagen anders
dan waar ik om
gevraagd heb
sombere wolken
proberen gedachtes te
overschaduwen, toch
ontspring ik die dans
ternauwernood
er gloort iets aan de horizon…
Zij is niets
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 Zij is niets dan een droom
van voorbijgaande aard
daar zij woorden hanteert
gelijk een geheimschrift
waardoor zij zich alleen
door hen begrepen voelt
die dezelfde taal bezigen
zij nodigt hen uit voor
een dans vol verleiding
tot in de rokken van de nacht…
Iets
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
444 De pijn was iets
de pijn droeg me verder
het was niet niets
maar een moment dat me
verder droeg
richting mijn herder
het was dus niet voor niets,
maar was voor mij onbewust waarom ik
vroeg.…
Haat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 We konden doen
alsof we de haat begroeven
maar soms
moet je de dood opzoeken
om het leven
te vergeven.…
Poedelen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 in de zee van tijd
die haar geboden was
vond zij tussen de
aangespoelde woorden
net dat stukje
dat ze tot dan toe
ontbeerde
ze ontsteeg zichzelf…
Liefje mijn liefje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Liefje
mijn liefje
mijn hartendiefje
ik heb je lief
mijn liefje mijn liefje
liefje mijn lief
nu heb je al dagen
de vaat niet gedaan
en heb je vanmorgen
de vuilniszak laten staan
en lag er overal koffieprut
tot in de gootsteen
ik vraag me af
waar gaat dit heen
liefje
mijn liefje
mijn klein hartendiefje
ik heb je zo lief
mijn liefje…
Maar morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 morgen
zal alles beter zijn
want morgen is nog
niet vandaag
en zeker geen gisteren
nee zeker niet
maar morgen zal de zon
je wakker kussen
en je omarmen in je bed
opdat je je glimlachend
uitrekt omdat je weet
je weet dat de morgen
is aangebroken
de morgen vol verrassingen
waarvan je het bestaan
nog niet gewaar bent
wetend dat het nabij…
Onverwacht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
497 kwam ik je tegen
en schrok nog niet eens (meer)
het deed me eigenlijk niks
je bent alweer gekrompen
rimpels tekenen je gezicht
er werd geen poging meer
gemaakt om te zoenen (eventueel)
er werd gebabbeld
gebabbeld over mijn zoon
hoe volwassen hij is geworden
dat was alles wat er uitgewisseld
werd na elkaar, een half jaar,
niet te hebben…
Beschilderd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Langzaam gingen de luiken dicht
gelijk 'n egel, stekels op en zo
verborg ze haar gezicht in haar handen
daar vertrouwen was beschilderd
rennend in een cape met capuchon
was hoe ze zich nog buiten vertoonde
maar groeten, deed ze niet weer
daarvoor was het bos te donker…
Om te gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ontspoorde zielen. zijn al even de draad kwijt
op automatische piloot dwalen zij door dat, wat leven heet
al langere tijd helt de balans over naar de donk're kant
niet wetend hoe boven te komen, happend naar adem
die lijkt te stokken
verliezen ze langzaam grip op de realiteit
moe van het dagelijkse gevecht, dat nooit helden
op zal leveren…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Ik sla mijn vleugels uit
en zweef over zonnestralen
op zoek naar 'n glimp
van toevalligheden
dansend in schoonheid
die de natuur ons aanreikt
toch ontbreekt die
ene glimlach
dat liefdevolle gebaar
van open armen
zo uit het niets
nog altijd zwerf
ik rond en
zal niet rusten
voordat ik die blik
weer gevonden heb
om je
uit…
Ik mijmer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 ik mijmer kringen in de vijver
zonnen in het gras
sculpturen aan de horizon
bladeren verwoorden
onuitgesproken zinnen
die kleur geven aan datgene
dat tot voorkort voor onmogelijk
werd gehouden, vooral nu
toch spreken tongen niet van het kwade
zoals dat serpent zou hebben geschilderd
verkiest zij blindheid boven roem
daar haar glas immer half…
Los gebroken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
476 Daar fietst het meisje
met een wervelwind
in haar hoofd
straten tillen haar op
terwijl zij steevast
lantaarnpalen telt
haren wapperen haar na
nu zij door de lucht trapt
op weg naar het onbekende…