Alle inzendingen over liefde

Ik heb je nodig. Ik wil je dicht bij mij. Je lichaamswarmte voelen Je handen in mijn zij. Je liefdevolle zoenen. De manier waarop je kijkt. Ik voel je diep van binnen. Alsof mijn hart bezwijkt. Ik voel de liefde branden. Zo'n warme liefdes gloed. Ik luister naar je woorden. Die zeggen het is goed.…

Immer maar weer die doelen. Zij vervullen het leven tot aan de trap. Maar op het moment dat je je eenzaam gaat voelen zet je toch die eerste stap. Immer maar weer die weg omhoog. Bij iedere stap iets meer bezonnen. Maar op het moment dat jouw vordering lonkt, moet er nog zoveel worden gewonnen. De winnaars van de tegenwind zetten door…

Dag, zei de man Hallo, zei de vrouw Hier, zei de vrouw Bedankt, zei de man Lief, zei de vrouw O, mijn, zei de man Voor jou, zei de vrouw Voor mij, zei de man Nu klaar, zei de man O nee, zei de vrouw Zeg he, zei de man O nee, zei de vrouw Dag, zei de man , zei de vrouw Tabee, zei de man Ik, zei de vrouw Waar ik, zei de vrouw Niet…

Ik dacht altijd passie te kunnen vinden in verschillen Een eeuwig spanningsveld tussen wat twee mensen willen Maar sinds jij van mij houdt is mijn nieuwe bevinding Dat passie juist te vinden is in verbinding…

Je keek me aan als een bidsprinkhaan en ik begon te bestaan. Met de zoen van je overvloedige, eenzame, hongerige, hartveroverende aandacht keek je me aan. Met de blik van een moeder die haar pasgeboren baby ziet. Met de blik van Doornroosje die de man ziet die haar wakker heeft gekust, met de blik van een sprinkhaan die mij verandert in een…

nog weet ik de lantaarn met zijn schemergeel licht dat langzaam omlaag dwarrelde in vlaagjes mist onze stemmen dempten tot een lief gefluister waarin warme genegenheid kon groeien in halfduister ogen straalden in een heldere avondlach toen je zei ja je mag…

Omdat het schoon was, was het gauw geschonden – Wie mocht het schenden, o mijn harde Heer! Omdat het nog maar nauwlijks was gevonden – Wie mocht het nemen, al zo spoedig weer! Het oud gemis heeft mij opnieuw gebonden En trekt mij naar de diepte, als weleer... In déze liefde was geen zweem van zonde. Geef mij het heil van deze liefde weer…

Zij zal naast hem staan, Hij kan van haar op aan Als ze de deur uit gaat, vertelt dat ze er wezen mag En er voor hem zijn na een klotedag Lekker tegen hem aan zitten, ook al zit hij dan te pitten Elkaar soms strelen, zachtjes knijpen Elkaar aanvoelen, willen begrijpen En ook al is die hard, elkaar soms de waarheid zeggen en ruzie durven…

ondergedompeld in ’n liefdevol leven wandel je op wolken iedere dag opnieuw om vruchten te plukken doordrenkt van schoonheid kleuren de dagen meer roze evenals jouw wangen om te zoenen zo mooi…

In huis kijk ik naar de kunstwerken, die je hebt gemaakt, de tastbare souvenirs, die je hebt achtergelaten. Je schone mozaïekspiegel, waar ik liever jou dan mezelf in zie. Het kleurrijke armbandje van wol, dat ik zachtjes met mijn bibberende rimpelvingers aai. Naar je foto's kan ik niet langer dan een paar seconden kijken, want dan wordt de…

was het verwarring die ik in je ogen zag licht contrasterend met je open lach het wolkje schaduw dat je blik verwijdde tot voorbij de horizon gaf jou wat schrik een eerst besef dat liefde ook seizoenen kent en niet alleen aan lente went in perspectief vergroten hebben we van samen zomerslang genoten en nu de eerste oogst misschien…

Terwijl ik in een kasteel aan de Rhône woon, iedere dag bij een zessterrenrestaurant uit eten ga, mijn overdekte zwembad met champagne is gevuld, mijn butler een model uit de ranch van Playboy is, ben ik er nog niet over uit waar ik dit jaar eens met mijn plezierjacht naartoe zal gaan. Gisteren heb ik een zesde Renoir aangeschaft en morgen…

het is heerlijk om in jouw blik te zweven naar een leven vol vrijheid de kleine nuances te volgen waarmee jij perspectief geeft aan onze vlucht de thermiek te voelen van jouw passie die ons op aangename wijze tot grote hoogte doet stijgen om dan licht af te glijden zonder in een duikvlucht te raken die ons zeker zal kraken ik…

Ik weet niet wat ik voel vandaag Zo'n vreemd gevoel van binnen Alsof er daar, het klinkt heel raar Iets dreigt te gaan beginnen Ik weet niet wat ik wil vandaag Ik kan het niet benoemen Maar alles lijkt gewoon teveel Teveel om op te noemen Ik wil de rust waarin ik was Het liefste niet verstoren Maar wat als uit dit vreemd gevoel Iets anders…

Zomaar Schreef in haar een briefje Jij bent het Neem me met je mee Ik val voor jou Jij schat, mijn liefje Met heel mijn hart Jij hartediefje Ik deel hem liefdevol in twee Nee maar Schreef jij ongevoelloos Zie maar Wat je er mee doet Ik wil dit niet Het is te beklemmend Ik weet niet wat ik er mee moet Laat maar Schreef ik terug…

Wolken schoven opzij en daar stond jij, als een warme stralende zon, gericht op mij. Je maakte mij, verstomd, verbaasd en stil en daar, ging mijn eigen wil aan mij voorbij kiezen voor een man, veel te ver en te vaak van mijn zij. Maar toch, je had alles waar ik van gedroomd had waarbij ik al mijn wensen voor gelukkige liefde vergat…

Laat me de wollen wanten zijn die je zachte handen beschermen tegen de ijzige kou laat me de bron zijn waaraan je je laaft en waardoor jij opbloeit als een roos laat me licht zijn in je donkerste nacht weet dat ik dat alles ben omdat jij in mij huist.…

je raakt me en vraag me niet waarom ik heb geen idee hoe het antwoord te vinden je raakt me diep niet alleen tot in mijn hart of tot in mijn tenen maar tot ver in moeder aarde waar mijn ziel veilig schuilt met een stil verlangen uit een ver bewogen leven en ik heb geen idee wie jij was of wie ik was of waar we zijn…

Staren in de stilte van mijn dromen dichter dan dicht bij je willen komen. Neergeslagen vormt de nacht, mijn dagen. Opdat ik niet slapen wil alleen slapen voelt zo... stil....…

ik wist de vruchten van de boom ongrijpbaar voor mijn handen zij tergden mij door in hun volle wasdom daar te blijven hangen ik joeg boze dromen als wervelwinden door hun hoge kronen ze rijpten verder in de warme zon voelden dat het oogstfeest bijna begon ik fluisterde liefde met armen om de stam geslagen mijn bede werd niet opgedragen…

Als een meer, Sprong ik in je. Warm water, De kant dichtbij. Dreef ik verder, Steeds dieper. Niet meer staan, Zwemmend. De kant uit zicht. Onrustig draaiend, Buik of rug. Het water. Kouder aan mijn benen. Reddeloos. Drijvend naar De waterval. Stroming, Afgrond.…

Twee harten, luchtig en overgoten door warme zon vanaf het moment, hun eerste ontmoeting begon. Om hen heen, geen muren meer maar enkel nog soepele, licht doorlatende, gordijnen, mee bewegend op het ritme van een warme zomerbries. Harten raken elkaar en hebben elkaar intens lief. Ogen zetten elkaar in vuur en vlam geven elkaar zoveel liefde…

Elke snaar die zij ooit raakte Elke fout die ik ooit maakte Elke aanblik in haar ogen Elke kans die ik liet lopen Alle keren dat ze lachte Alle dagen die ik wachtte Alle nachten vol met dromen Alle tijd erdoor ontnomen Elk detail dat ik nog heb onthouden Elk idee dat ik haar kon vertrouwen Elk motief dat ik haar kus Elk momentje van geluk…

kun je mij helpen met het zoeken naar plekken, mooie oorden voor ons beidjes ontdekken waar we kunnen luisteren naar de wind, hoe die mooie melodieën voor ons zingt waar we kunnen kijken naar het mooiste licht, hoe de zon de zee kust wat een fraai gezicht waar onze dromen ongetwijfeld uit zullen komen ja, daar wil ik leven met…

ik heb je meegenomen uit het licht van gisteren vandaag is nog te pril voor jou we schemeren als man en vrouw bekenden we niet onbemind de nacht schaduwde vaag jouw intiemste lach in zachtjes openen het duister gaf mij kracht met jou weer mezelf te zijn…

een betere vriend als deze kun je niet wensen zijn hulp kent totaal geen grenzen zijn liefde voor jou is oneindig eervol trouw nooit eerder gehoorde klanken als hij zegt ik hou oprecht van jou…

Jou schrijf ik, nu nog ver, toch ook al vertrouwd. Jij als landschap, nog helemaal te verkennen, verrassende vondsten, schaduwen en druppels licht, alle dieren die daar leven, wat ze te vertellen hebben. Ik zal goed luisteren en leren verstaan, dieper dan jouw woorden reiken. Dat is wat ik je geven wil. Nu en hier, op deze dag, die bij…

verwaasd op het balkon in de verte de zee wat zegt ze mij? een zeilschip gaat voorbij wit tussen de bomen verdwijnt de wind wiegt de takken zachtjes de bladeren dakpannen rood in de rij schouder aan schouder de zonnestralen tegemoet wetend warm zijn nabijheid brengt mij terug verankerd met open armen in mij warm en licht de verte…

je zweeft licht verheven in het zijn van zen de spanning van je huid neemt af in loslaten en geven ogen helderen in blik kijken verrast mond rondt in een lach je spiegelt kracht hebt toch het breekbare van mystiek gezag je straalt schoonheid in een heldere zielewave zoveel dat niemand je vergeet ik mag delen in jouw magisch…

Maar voordat we verder gaan ken je ook mijn duist’re kanten die ik het liefst verborgen hou weet ik jouw verborgenheden die liever alleen het nachtlicht zien of moeten die geleidelijk verschijnen in een soort gewenproces waarin liefde hopelijk toch wint kom laten we eerst maar eens uit onze schaduwen stappen elkaar bekijken in het zonnelicht…