Netgedichten over actualiteit

Omdat we ‘elektronisch’ niet meer durven (e-stemmen is geen waterdichte zaak) Gaat men, terwijl ik hier dit rijmpje maak Waarschijnlijk onder ede aan het turven. Maar niet alleen de stemmen ónder Ede, Ook boven, links en rechts ervan telt mede.…

Zotheid kan worden verklaard. Gevolgen zoeken oorzaken. De ene waarheid lokt de andere uit. Het gaat nooit zoals het lijkt te zijn. Tegenstellingen spelen met elkaar. Altijd is het zo gegaan. Mijn gelijk strijdt met het jouwe. Dat spel lijkt zonneklaar. Eindelijk herkent een vriend zijn vijand. Na de strijd geven ze elkaar de hand. Goden…

zolang de winter duurde en er geen eind kwam aan mijn huivering droeg ik m'n lichaam onder kippenvel verborgen toen eindelijk de lente zich schuchter toonde en ik de zon ving op mijn huid verdween goddank de taal der blinden zienderogen…

Dat mensenrechtenschender Erdogan Ons polderland schuimbekkend en bezeten Fascisme en nazisme heeft verweten…. Daar lig ik ’s nachts niet één tel wakker van. Maar noem ons niet bananenrepubliek, Er zijn tenslotte grenzen aan kritiek.…

Gelukkig zijn we hier nog geen Janjurk We weten danig van ons af te bijten Als Erdogan zijn boodschap hier wil slijten Wat denkt ie wel, dictator, nare Turk! Laat hij zijn eigen land maar op gaan jutten Want hier geldt: Niemand fuckt met Mark Rutte!…

( wijs: Malle Babbe) Je schuimt de straten af En volgt het kiezersspoor Met flyers en ballonnen Een lach van oor tot oor Je dolt met iedereen Geeft overal gehoor 'N zeteltje gewonnen Daar doe je alles voor En daarna bij Maurice de Hondt Gaat je naam in 't rond In de peiling op vier Malle kiezer kom Malle kiezer kom hier Fijne meid…

De kans om door te komen was niet groot, Want kansloos was er in Parijs verloren, Zodat ze thuis wel vijf maal moesten scoren, Maar zie, er is toch leven na de dood. Waar tout Paris nou stevig zit te balen, Haalt Barça wederom de kwartfinale.…

Een plek om onder vleugels, om sterk, gedreven, leven door te geven, om in zachtheid, humor je te hullen, om te voeden en te hoeden, om te strijden, te beschermen, om de schoonheid zelf te zijn, om rust te vinden om opnieuw, ja steeds opnieuw weer te verbinden om trots te zijn en rots te zijn in de branding om stil te staan bij onze ziel…

ik hoor de grote trom waar kerktorens zijn verdwenen ranken minaretten tegen blauw het indringend schreeuwen om gebed begint al gauw en roept een mannenzee richting moskee onaangedaan schijnt nog de zon maar de seizoenen zijn vergaan subtropen hebben nu ruim baan het levendige bazargeroezemoes waait veelkleurig uit tussen kinderen hoofddoekvrouwen…

Waar Hanneke haar 'angst' weet te verwoorden Dat zij hier een excuustruusrol vervult, Merk ik dat men daar wereldwijd van smult, Tot zelfs in Nicaraguaanse oorden. Daar ergens zit Hans Mooi óók te genieten, Dus laat die vrees voor ‘Truus’ maar vrolijk schieten.…

Mijn kat is 360.000 euro's waard. En dan bedoel ik echt van kop tot staart. Dit niet vanwege zijn soort of ras, maar omdat hij toevallig even buiten was. Daar zat hij achter een duifje aan. Een met een ring om zijn pootje. Na een ferme kattensprong, legde de duif het loodje. Hij heeft dat "prijzig" duifje opgegeten en de volgende morgen…

Helaas, het is Jan weer eens niet gegeven Staat zijn partij er eindelijk goed voor Blijkt Henk net voor de streep een kletsmajoor Een mens beneemt voor minder zich het leven ‘We blijven hem vertrouwen’…, maar hij sist: ‘Die sukkel is een nagel aan mijn kist.’…

geboren uit de schoot van onze moeders waren wij eens gelukzalige baby 's en we laafden onze dorstige behoeften aan haar volle borsten zo wentelden we ons in gelukzaligheid en verder moesten wij niets maar al snel was daar de wereld met haar verwachtingen van baby werden wij peuter van peuter kleuter en gehoorzaam kind van leerlingen…

Het was vandaag dus complimentendag Was het zo moeilijk om dat te onthouden? En dat terwijl ik zo op u vertrouwde Nou maak ik van een scheet geen donderslag Maar heel het jaar door ploeteren en zwoegen Tien uur, ik sluit de tent, nou tot genoegen!…

Ook ik heb, nu de zaak toch uit gaat lekken, Mijn eigen bloedverwanten ingehuurd De rekening naar deze site gestuurd Geen zin de boel nog langer toe te dekken Ik sjoemel met die versjes bij het leven Want beter goed gejat dan slecht geschreven.…

De AOW naar vijfenzestig jaar Gejuich klonk op uit de bejaardensozen Sigaren gingen rond, uit eigen dozen 'Hij krijgt het toch maar even voor mekaar' Hoewel de oudjes hem wel kunnen zoenen Verkoopt Henk weer eens krollen voor citroenen.…

Op veertig lichtjaar vliegen vanaf hier, Ontdekten Belgen laatst een stel planeten, Wellicht bevolkt met slimme alfabeten, Of leeg, zelfs geen eencellig dier. Maar Belgisch bier dat is er zeer beslist, De nieuwe ster heet daarom nu Trappist.…

Een zon met zéven aardes, net ontdekt! We hoeven ons geen zorgen meer te maken Nu onze eigen bol dreigt op te raken We blijven hier zolang de voorraad strekt En daarna pijlsnel naar die nieuwe ster ...Er is maar een probleem; 'n beetje ver!…

als er een god bestaat voor alle geloven die op ons neer-kijkt van daarboven ziet hij geweld en chaos en denkt: zij zijn nu echt van god los…

Een bijennest, heeft een Koningin. Een Koning die van de Prins geen kwaad weet, kruipt er gezellig bij in. Om samen met Hare Majesteit te defileren, regeren, werkgelegenheid en goede zorg te creeren, naar een ieders zin. De politieke partijen strijden nu om de eerste plaats. Neem toch een voorbeeld aan de bijen, weg met al die rappe…

het voelde zo goed die strijd met je lijf de verslaving aan pijn als je weer bereikte wat je zo graag wilde zijn je sportte steeds meer had maling aan mensen hun voorzichtige wensen legde jij naast je neer wat jij wilde deed zeer om hen niet te voelen heb jij je doelen niet goed verkend in bewegen daar heb jij te veel van je eigen…

Toen ik deze morgen wakker werd kon ik niks meer zien. Ik tilde toen één ooglid op en zag de wekker op half tien. De tand des tijds heeft mij gevonden. Rimpels en los vel alom, dat zag ik later in het spiegelbeeld. De knapste tijd was blijkbaar om. Maar toen bedacht ik, hoe mooi het is, dat ik dit nu nog mag zien. Want iedere dag is gekregen…

ben de kleur van de handen vergeten maar de beelden in hun ogen zal ik altijd weten in contrast lichtten daar woestijnen op met donkergrijze bergen onbereikbaar in hun top een hete wind waarin het vocht vervliegt de altijd zinderende horizon zonder enig perspectief gonzend kleuren oosterse markten vrolijke bedrijvigheid het verkeer…

Ik heb geen leuk bericht vandaag dus luister lieve Nijn ik zit er wat mee in mijn maag Oh dat is niet zo fijn Nou draai er dan maar niet omheen sprak Nijn ik ben al groot en zeg het me gewoon meteen Ach Nijntje, Dick is dood Jouw lieve oude tekenaar is naar de hemel toe na al die versjes zoveel jaar was hij een beetje moe Oh wat verdrietig…

Een koe heeft 4 magen waarin zij het gemalen gras kan dragen. Via een ingewikkeld proces gaat het van de uier in de fles en kan haar melk ons behagen. Bij de heren aan de top, houdt het melken maar niet op. Zij hebben soms wel 4 keer modaal en plukken de gemeenschap kaal. In het verleden bleef dit onder de pet. Met een bonus is dit nu…

je droomde de werkelijkheid van glas waar ieder zijn eigen schaduw was verscheen en verdween zonder extra dimensie open en transparant tot je strandde weg wilde in verbergen met niets in handen pas later met hamer en een bak vol scherven heb jij jezelf uit de droom kunnen helpen…

De echte narcist duikt diep in zijn spiegelbeeld tot verdrinkens toe…

Geen kaart, of liefdesbriefje, taal noch teken 'N kattenbel, 'n krabbeltje misschien? Geen kladje en geen droedeltje gezien De postbode heeft vast niet goed gekeken En staat z'n fiets straks even onbeheerd Heb ik die zware tas zo omgekeerd!…

in dwarrelende sneeuw nam ik je mee naar de maagdelijke witte wereld zoals de eerste mensen het paradijs betraden werden onze sporen paden stil pluisden kristallen spelend om ons heen lichtten op en werden een in een lieflijk kraken hoorden wij de melodie van voortgang maken links van ons het bos waarvan het groene mos de scene…

Onkel ferme knaap gij reus robuust en bruisend Brel stads tweetalig tafereel melkkoe Europa’s twijfel bewind pleite met de wind petieterig Manneken Pis aan de Grote Markt rijst schuimend schoon groezelig en sluimer op terrassen Duvel blond ik wieg u in mijn keel jubel in het Jubelpark gelijk Johan Verminnen vanuit de goestingpoort…