Avond: de kleuren van de late lucht
Verinnigen zich tot één teedre tint
Van blekend blauw, de sterrennacht begint
Zijn tovertochten zonder één brekend gerucht.
Maar ach: in hoeveel ogen breken kleuren
Des zoete hemels voor de laatste keer?
Hoeveel makkers schenden met scherpe scheuren
Uitsplijtende kogels het lijf tot heilloos zeer?…
Op een Sprinkhaanzanger
Er gaat het gerucht dat te Tanger
Een virtuose sprinkhaanzanger
Door de brandende buitenzon
Niet behoorlijk meer fluiten kon.
Dit kwam hem door een boze sprinkhaan
Nu zèlf op een fluitconcert te staan.…
Een ijdel goochelspel
Dat enkel aan de dwazen mag behagen;-
De wijze kent het leven al te wel
Om al zijn heil aan wat gerucht te wagen.
’t Is heden feest! – Ga, zie, en word gewis
Wat eeuw’ge roem op onze wereld is!
’t Is heden feest! – Europa stroomt te saam
In Antwerps vest geleid door Rubens’s naam.…
Of zult gij met een groot gerucht,
Uw kruin verheffen in de lucht,
Gelijk de gier op de Alpentop,
Zich opheft met ompluimde kop;
En zult gij in die hemelvaart,
Bij 't daavren van de siddrende aard,
De trotse, ondankbre Scheldestad,
Met al haar huizen, goud en schat,
Haar adeldom en muitziek grauw,
Omvangen met uw reuzenklaauw,
En…
En zie, dan gaat op lichte zolen,
getild de glinsterende voet,
de luchtige godinnenstoet
zich regelen en in bevolen
orde zich schikken en dan draagt
de glanzend blanke theorie
zich heen, om enkel en om knie
gestrekt het slepend kleed, dat vaagt
ruisend hen achterna; gerucht
scheen er te zijn als van cymbalen,
als sloegen zij de rondmetalen…
Maar Mei was doof van slapen, liet geen blik
Van hare oogen glippen, was
Een nachtelijke bloem in veel zwaar gras:
Zij lag drinkend den slaap, zonder gerucht
Blies ze haar adem in de koele lucht.…