Alle inzendingen over vries

590 resultaten.

Sorteren op:

Het oogt als in verleiding

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 646
Als de naakte waarheid gekleed gaat in spiegels van de ziel Als door een magneet keren de gedachten elke betekenis om die ik aan iedere boodschap geef Ze raken me aan en diep verzink ik in het tochtig gat van het eigen zijn onwetend in een wereld onmetelijk en te groot voor het menselijk oog: De iris is als een kosmos…

Apollo 9

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 798
Kolderiek periodiek (nr. 34 uit een reeks van 100) Doordat de populaire zanger de sterren van de hemel zong moest de NASA het werk tijdelijk neerleggen...…

De stillende pijn

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
Slechts één kus verwijderd van onze droom ben ik ontsnapt aan verharde grond om je mond te stillen heb ik verslikt en verzwegen slechts één lief verwijderd van de hemel dacht ik met liefde de pijn te doden maar slechts in één adem heeft de dood mijn liefde gepijnigd…

Bitterzoet verlangen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
Hoe moeilijk kan het zijn om de verzen van je hart te lezen en te verdwalen in de tuin der lusten Er was slechts één zomer zonder zwaluw waarin ik blauwbekte van de kou Je kwam onkruid wieden, zei je, maar een dag werd een jaar, een leven lang van omploegen en opnieuw zaad verwaaien Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels…

Een grimmig sprookje

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Kolderiek periodiek (nr.35 uit een reeks van 100) Toen ze de heks in de oven hadden gestopt, begonnen ze van blijdschap de band: Hans en de zeven Grietjes!…

Het verlangen naar een blauwere hemel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 987
Langs verre horizonten glijden hongerige ogen als zwemmende vissen Ze zoeken taal en tekens in zwijgzame natuurwetten zoals het cirkelen van vogels rond kalende bomen die hun takken in ijl luchtruim wortelen zonder houvast De naam die in de verweerde bast gekerfd staat is slechts nog een adem die over mijn lippen struikelt Het…

Een levend schilderij

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
In licht geborgen ontvouwt zich een subtiele kracht die zich uitschenkt in een zachte nevel over de aarde stromend over de kale landerijen, dorpen en steden Kleurt zij alles opnieuw in: van verzakte huisjes aan de bochtige dijk en de smalle wateren langs drachtige koeien in de wei tot de vierkante loodsen die zich optrekken aan de regenachtige…

Scouting nieuwe stijl

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
Kolderiek periodiek (nr. 36 uit een reeks van 100) Waar de welpen met hun akela ook zochten, er viel in velden en wegen niets te verkennen...…

In kinderogen verloren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Het zijn de gebroken geesten in een stervende stilte waarin het lot onomkeerbaar zijn tinnen soldaten smeedt Het bloed is als rode inkt geknoeid op een wreed beschreven aarde Blind navigeert men richting een “nieuwe wereld” in verwondende handen Tussen triomfboog en kerkhof is de scheidslijn dun Wanneer uit geestesgloed een allesverwoestend…

Lenteprelude

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Als het leven kleur verbergt in gesloten harten van jasmijn en jonge bloemblaadjes steeds opnieuw hun nerven uittekenen als op een fris gelaat zal het nectar zijn sluier van geur wijds uitspreiden rond droeve dagen Als gevederde vogelvluchten een te straffe thermiek verdrijven en donskuikentjes nog jongleren om uit te vliegen zal het…

Alle kleuren van de regenboog

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 970
Het is de lyriek van een wuivende griet die als 18 karaats de lucht doet strelen Het is de muziek van de kierewiet die weergalmt uit te luide kelen Het is het rood van de kersenwijn dat het verweerd plafond laat zweven Of het trammelant van de zwerver in een roemloos leven Of de lelijke eend die koekeloert in troebel spiegelwater…

Als meren van verdriet

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 727
Je handpalm zacht gevederd verlangt het broze licht te schrijven in de stilte tot een strelend gedicht De naaktheid van je woorden ontsnappend aan de nacht waarin de droom verloren naar zilversterren lacht Jouw letters dansen sierlijk de wereld aan elkaar verstrengeld in een warmte van innigheid waarnaar jouw ogen mij doen tranen…

Impressie van een schilder(ij)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Een Pruisisch groen van plant en bloem De wangen wrijft Hij vermiljoen De schilder maakt de ogen groot de vrouw ernaast een tikje bloot wat zalm roze en wit erbij (Hij rust niet door dit hels karwei) De draperieën hemels blauw Het detailleren luistert nauw Als laatste nog een laag vernis Nu ziet hij dat het echt…

Arbeidsconflict

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 745
Kolderiek periodiek (nr. 38 uit een reeks van 100) Nadat een medewerker tijdens een raadsvergadering getrakteerd had en iemand was "vergeten" bleek de bewuste collega van de taartbodem te zijn verdwenen……

Waar vissen zwemmen als verborgen diamanten

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 821
Is er zoiets als de ochtenddauw die jouw schone beeltenis vervaagt in droeve mist? Of de plek waar jij jouw parelende ogen sloot? Of koude tongen die rauwe woorden slingeren in een dans macabre op een geheime broedplaats? Ergens diep binnenin sterft een oude wereld waar wijzers van de tijd de wetten van geleende jaren slaan Laat…

Nachtlichtjes

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
Zachte wolken drijven over stenen vloeren van verweerde graven Je leeft verstild met de doden Ingetogen spreken behulpzame handen hun zorg uit Zij strelen rimpelogen die de nachtlichtjes nog verdragen in een oud gelaat en twinkelen zoals de pimpelmees die in je schoot geborgen over liefde zingt In ompaalde hartelijkheid…

Ja, natuurlijk?

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
Kolderiek periodiek (nr. 39 uit een reeks van 100) Een oom zit met zijn neefje naar het journaal te kijken. Zegt het neefje: "De natuur is mooi hè, behalve als je in een Tsunami zit...!"…

Mysterieus moment

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Ik fluister het frêle ochtendlicht dat op je slapend lichaam neerdaalt Met vrije geest laveer je tussen dromen door Binnenin voelt alles als vloeibaar of kneedbaar Als een witte duif zweef je langs de verdichte lucht van het ondenkbare Intussen dek ik je toe door liefde aan lijf te binden uit een andere wereld Ik neig naar jou…

Apocalyps?

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 610
De Oermoeder sterft wordt aan verre hemelen met kind gekruisigd Alles wordt tot stof als oog en silhouet kruisen, degens begraven De dorstige mens drinkt het gif uit haar wonden van dode handen Uit een nieuwe kern onder een oud gesternte werd zij geboren Op helblauwe kraters van de zoekende mensheid rust een felle zon Zijn stralen…

Een geschenk van het licht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Hij siert zijn genade met wenkende ogen in een vruchteloze wereld waar huilende wolven uit zijn hand eten En als hij het menselijk landschap gedachteloos aaneen rijgt in een overvloed aan zwijgzaamheid vult hij leed met liefde Op de tweesprong van een pril ontwaken wrijft hij de tover uit verwarde zielen Als zijn nectar hun…

Dichter bij de bron

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 597
Een rimpeling in zachte ogen waar het levenswater uit zuivere liefde stroomt Ze spreken een zelfde taal als die van de waternimf die aan de rand van mijn geheim woont dat diep in het hart verscholen ligt en alleen toegankelijk is voor de zachtmoedigen en voor de stille zielen Hier ontspruit mijn oorsprong de dans die het leven verbeeldt…

Microkosmos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
(De mens is een wees van zijn eigen erfgoed) Ik schilder letters alsof ik sterren aan de hemel plak Ik werp kometen alsof ik de wereld vertak in kunstmatige wetten Ik verplaats het hemelgewelf alsof ik planeten uit mijn schoot werp En droom werelden alsof ik de kosmos nog naar iets nieuws herschep…

Op het gebroken dressoir der wanhoop

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook ) Waar zijn dorre adem tranen schuwt en littekens op hun huid striemt leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden De snijdende kou blijft wentelen om starre gebaren die stenen wreedheid werpen naar inslapende zielen Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en snijdt diep in samen…

Een nacht in de verzonken tuin

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
De weg terug laat zich niet makkelijk vinden in deze nacht waarin we zilveren harten smeden uit kleurloos licht Er wordt geen haast gemaakt om nieuwe gedaanten te wisselen in de spiegeling van diepe wateren Alles blijft bij het oude –zo lijkt het- in jonge, maar bedachtzame ogen De rimpeling der gedachten is voelbaar voor de half…

Vleugelloze dans

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
( Wanneer de hemel buigt en de aarde schreit ) Een ontrollende traan spat uiteen in een eeuwige glinstering van zwijgende woorden Ingehouden breekt de hemel uit zijn cocon in een vleugelloze dans en spreekt nimmer meer over het verschepen van zijn verloren geliefde * * * De aarde is als een ontheiligd altaar dat…

De stilte aan de muur

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 965
Je spreekt van vroeger op dit late uur als kalend behang en vergeet bijna te ademen Het gesprek stokt in een slok troebele nasmaak van oud zeer De pleziertjes van weleer zijn verdronken in een toevloed van teveel en te vaak De passie is niet meer dan een verfrommelde foto in een diep verborgen gevoel Waar de tijd zwijgend ons…

Onoplosbare zilte tranen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 693
Zij eten het vuur dat ontvlamt uit de oogopslag van de morgenstond en weten van geen ophouden Als de vrouwen in het veld de zaden schalks uit hun schoot werpen ontspruiten nieuwe liefdes Luierend in de bomen zweren de mannen een te dure eed alsof zij bereid zijn om voor het geringste te sterven In hun naïviteit drinken zij de dag vaarwel…

De verwelkte lente

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 769
Mijn lippen openen als lotussen en kussen de dauw op je ogen Waar droeve herinneringen de ruimte tussen ons vullen is geen plaats voor nog een dag langer “ Samen... “, fluister ik, maar jij schudt je hoofd mistroostig en staart eindeloos naar de hemel alsof daar het antwoord te vinden is In een kortstondig ogenblik verdrijft jouw…

In een wereld die slechts vraagtekens kent

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
’s Avonds in de betonnen stad waar de wind onze namen fluistert murmelt een lied in zachte zangstemmen en sluit ik de dag weer toe Kleine kinderzieltjes zweven vrijelijk in de innerlijke ruimte en verhalen van tierelantijntjes in de jeugdige sprookjes die zij kleuren Ze geven troost aan beide zijden van het bestaan die ons soms onaangenaam…

Wat de heerser van het universum vermag

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
Foto en kunstwerk: " Dicht-vorm III ", kunstenaar: Irmlinda de Vries…