5803 resultaten.
kermis
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.015 val binnen in dit
spel der eerbiedt
ze zien het zwijgen
donder en bliksen is
schijn der taal
de wijze leren
om gek te zijn
golven in het blauw
wind van west
zo komt ons grauw
dichter bij lucht…
KIND, als ik kijk in de ogen van een kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.226 dan leer ik weer puur te beminnen
omdat een kind nog echt niets vindt
laat staan spreekt met moeilijke zinnen
Juist dat gebrabbel, dat leuke gepraat
dat geaai, die reuze vriendelijkheid
met veel muzikale momenten zonder maat
een kind is nog zo'n volkomen eigenheid
Het kind maakt ook het kind in mij los
en die gaan dan samen dollend spelen…
Een vreedzaam volkje
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.422 's Winters vechten we cactussen om
(uit speelse verveling en bij verbod
op tegenstand): volgens overlevering
levensgevaarlijk, maar onder begeleiding
een belevenis. In het voorjaar denken we
niet aan vechten.…
Welterusten.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Dan ga je bloemen plukken,
speel je de hele dag
en maak je me gelukkig
met je schitterende lach.…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 Of zouden zij in oranje en geel
gewoonweg verdergaan
als bij een Chinese opera
vervolgens haasje over spelen?…
Jouw ivoren torentje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
501 wil de vingers
van je hand weer voelen
door je haren kroelen
in de diepte
van je ogen dalen
om de warmte uit
je liefdeshart te halen
langs je wimpers
naar de fronzen
in je voorhoofd krullen
om ze met begrip te vullen
zoveel lieve woordjes
in je oren fluisteren
dat de haartjes op je arm
rechtop mee gaan luisteren
wij gaan spelen…
Met zijn geboorte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
991 zon maan en sterren
in harmonieuze balans
het rondje in uurwerk
is van chaos zijn hand
uitdijend in groei
schitteren nova’s in bloei
imploderen tot dwergen
die zwarte gaten verbergen
het spel der limieten
tussen leven en dood
geboorte en sterven
maakt kerst goddelijk groot
een mensenleven in tijd
was de schepper bereid
de cirkel…
Handen (2)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.650 Mijn handen die je nooit vergeten
helpen weer met spelen, eten.
Leren hem met blokjes bouwen.
Grote dozen sjouwen.
Mijn handen met een verleden
van meer dan dertig jaar geleden
herinneren zich jouw vreugde nog
dankzij dat nieuw joch.…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.719 Ik hoor mijn kleinkinderen rustig spelen.
Ze brengen mijn eigen kindertijd terug.
Torenkraaien zwermen suizend als de wind.
Boerenzwaluwen maken Boeings belachelijk.
Een oude vleermuis fladdert als een kind.
Ruimte en tijd zijn tijdloos geworden.
De avond is aan het vallen.
Recht omhoog kijk ik nu de hemel in.…
Toch blijf ik graag beneden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 ik weet waar boven is
omdat daar veel vrienden zijn
ook al is er dagelijks hun gemis
toch blijf ik graag beneden
om met jou de wereld in te gaan
het ultiem bestaan te vieren
van uur tot uur het leven buiten
en ook thuis te voelen bruisen
de seconden hemel pakken
in je warme lach en ogen
jouw hand en vingers kunnen vatten
in het spel…
Audiospoor
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
522 in de spiegeling van
het brakke water
droomt ze en
ligt ze stil in de zon
zij wier zoute huid
nog zoeter smaakt
dan suikerspinnen
op de Haagse kermis
waar onverhoeds
geluid verdwijnt
alsof we samen
verstoppertje spelen
en ik mij schuilhoud
in een stomme film
en Charlie Chaplin
grappig zie flaneren
over haar borsten
tussen…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
Muziek uit mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 ik kende de muziek
van het leven nog niet
pingelde af en toe nootjes
veelal tot ieders verdriet
zomaar zonder melodie
in een verkennen van
ritme en maat kwam
de klank soms tot een akkoord
maar vaker bleek
het een dissonant van
de ergste soort
tot ik jou hoorde spelen
sereen en zuiver
wees jij mij de weg
om ook wit en zwart
respectvol…
Een dwarse streek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 nog staan de instrumenten
wat donker afgesteld
want somberheid was troef
maar uit de bak
trekken toch al snel
hoge tonen aan een speelse bel
een dwarse streek
over slaperige snaren brengt
het pril geluid niet tot bedaren
zij lijken nog ontstemd
maar als de zon gaat schijnen
zullen dissonanten zo verdwijnen
dan gaat het lentelied…
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donkere massa breekt
in speels en licht bewegen
nog even…
Een boulevardje aan zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 de zon in je ogen
wind door je haar
toevalligerwijs keken
wij gelijk naar elkaar
nog was liefde
niet in zicht maar
je hand streek per
ongeluk langs mijn gezicht
we droomden de avond
op een boulevardje aan zee
flaneerden langs ruiten
de maan namen we mee
alleen wij twee
op het warme zand
speels zongen golven
hun komen aan land…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 zacht kleurt zon
met leven uit de bron
mijn nog lichte huid
gewoon een plaatsje
op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand…
Een fraaie waas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
830 ik heb de boom
niet aangedaan
de naalden zijn
vanzelf gaan zingen
een melodie
waarin het lente pril
verschiet en donkert
naar het zomers groen
in de top met
ijle tonen kristalliseren
tot een fraaie waas
onze mooiste dromen
licht van speelse
kaarsenvlammen lijkt
gevangen in wat hars dat
geurig in de ambiance past
nog dragen…
Je bent zo stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 ik droom je
maar je bent zo stil
trek aan de draadjes
van de werkelijkheid
maar die doen niet
wat ik graag wil
natuurlijk
spreken ogen
en lacht je mond
hoor ik hoe je stem
in een warme echo
bij mij binnen komt
ik reik naar jou
maar voel je niet
de haartjes op je huid
spelen met de wind
waar mijn zachte strelen
geen enkele reactie…
King Lear
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 King Lear
De blauwe maan schijnt
gensteringen in het bos
door geen grens omlijnd
spelen diertje en verlos
Vuurvliegen trekken partners aan
en eters van hun lillend vlees
die zonder hen niet bestaan
pseudofaag en vuurvliegmees
In zweverig toverlicht vliegen
witte duiven in de nacht
motten onhoorbaar zacht
raken, kussen…
Olympisch Gebed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Breng de Olympische Spelen,
naar Uw Olympus.
Breng Uw Olympiade terug,
naar Uw oude bron.
Eindig de competitie,
tussen landen en culturen.
Laat onze beste sporters,
echte wereldburgers zijn.
Geef het oude Griekenland,
een nieuwe kans.
Breng onze Zomerspelen,
naar de Olympus.
O machtige Bach,
O componist van deze wereld.…
Geen gezelschapsspel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
446 waar zijn huis
en haard gebleven
wij omgeven ons met
spullen zonder leven
een decor
waarin wij figureren
het voetlicht gaat
pas aan na uitproberen
we spelen geen
gezelschapsspel
ploffen neer iedereen
bekijkt het zelf wel
in verder gaan
knippen lichten
gaat verwarming bij
naderen vanzelf aan
maar het huis voelt leeg
de haard…
AL DRAAGT DE AAP EEN GOUDEN RING / ZO IS HET TOCH EEN LELIJK DING
poëzie
3.0 met 3 stemmen
4.350 Al heeft de sim een gulden rok,
Zo is 'et toch maar enkel jok;
Want schoon zij met een grote pracht,
Wordt deftig in het spel gebracht,
En dat ze voor de eerste maal
Komt prachtig treden op de zaal,
Komt wonder moedig aan de dag:
Zij is een aap, gelijk ze plach';
Want eer men nog de rolle sluit,
Zo kijken hare grillen uit,
Want zijde, goud…
Hervormers en geleerden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 Voor God alleen kreun je bij baren
Zo opperde ooit Jan Calvijn
Maria mag het niet meer zijn
De kloosters gaan we doodverklaren
Dat gaat ook gelden voor bordelen
Van seks mag je genieten, deels
Dan blijft het huwelijk wat speels
Het celibaat schiep strijdtonelen
Dat zorgde louter voor excessen
Ambroise Paré gaf andere lessen
Zo stelde deze…
Licht over 't heelal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 als de nacht blijft hangen
tot ver in de morgen
rijst groter ‘t verlangen
naar ‘t licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit ’t oosten
Een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij…
daarvoor is ‘t wonder…
De formatie
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
640 Een tactiek
Een begroting
Het spel
Visioenen
De politiek zal zich met de diversiteiten
Proberen te verzoenen
Alle beren op de weg
Worden uitgepraat
Niets dat men aan het toeval overlaat
De media worden beteugeld
Overvleugeld
de kaarten worden geschud
Op tafel gelegd
Uitgevochten
toebedeeld
Oorspronkelijke ideeën
worden
compromissen…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 de speelse wind
danst en glinstert
in het stof dat
hij doet opwaaien
het is mijn vrind
vaak botsen wij op
strand en boulevard
hij jaagt scherp zand
met hagel en regen
door mijn haar
maar als wij lopen
langs de vloed
is hij het steuntje
in de rug dat doet
mij oneindig goed
soms schiet hij
uit zijn slof
orkaant kusten
drijft…
Poortwachter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 Gevangen in eenzaamheid
Gevoed door schuld
Waar ik zo onder lijd
Het bestaan niet langer geduld
Vooruit wil ik wel
Maar door mijzelf gestuit
Gedachten een moordend spel
De poort die sluit
Zij blijft lang gesloten
Tot haar naam luidt
Onbezoldigd en liefdevol
de poort geruisloos opengestoten
Brute kracht is haar vreemd
Begripvol geeft ze…
Warme wisselstromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
504 als ik je zie
in ogen die dansen
dan is er altijd die lach
de ultieme uitnodiging
om mee te gaan
weer samen op jacht
we weten
dat spanning huist
in warme wisselstromen
het is de droom
die we altijd zullen spelen
zonder ons ooit te vervelen
dan raak ik jou
jij schrikt want je
weet bij god niet waar
in het onverwachte
verzamelen…
Ja Ja
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Onder mij warmen jouw handen
mijn billen, jij kneedt en voelt
of ze zich al spannen, we spelen
lippend en likkend met elkaars
zachtste huid en stellen uit
te kiezen tussen voelen en
aanraken, of om te draaien
voor alletwee tegelijk, we branden
onblusbare liefde in ons verlangen
ik ril, het raam staat wijd open
het is te laat voor schaamte…