6044 resultaten.
sans rancune
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 blootgelegd en barrevoets
naakte dwaling
over landerijen waar
een kei botst, een stronk hinkt
commando’s buigen letterlijk
je hoofd
vanaf hier
stapel ik een rots op rozen
breek ik hout
uit bitter water vangt
een vis
de tol
van zeven vruchten
poppenkop naast scalpel
papier, steen en schaar…
Naar mezelf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
592 Stetson op mijn hoofd
Niet te missen teken
Van mijn verborgenheid
Deksel dat mijn
Leegte toedekt
Zodat in ieder
Geval hij zichtbaar
Is waar ik het zelf
Al lang niet
Meer ben
Grijze mist die
Draaglijk blijft
Zo lang ik
Hem maar draag…
In het lood gezet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Toen de angst
Het toch gewonnen
Had van wat
Ooit mijn leven
Was, eenzaamheid
Die mij het gevoel
Gaf alleen op
De wereld te zijn,
En zelfs de tranen
Die ik schreide
Niet meer wilden
Leven, werd ik
In het lood gezet
Door het glas
Dat ik beschilderde
Met Moeder en Zoon
Dat mij troost gaf
En mij weer in
Het reine bracht…
Vreugdetranen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Woede die in
Mij groeide
Na wat me
In mijn jeugd
Was aangedaan,
Die tot de tanden
Toe mij wapende
Tegen het ondraaglijke
Van dit bestaan,
Kracht die vrijkwam
Toen ik leerde
Mijn ik te ontwapenen -
Overlevingsdrift
Die gepaard gaat
Met vreugdetranen…
Gaandeweg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Op wat haar
Hangplek is
Vertelt zij
Haar verhaal,
Tachtigjarige
Diva die terugkijkt
Op een turbulent
Bestaan, door
Beroertes teruggeworpen
Op haar naakte zelf,
Heeft zij geleerd
Te leven met de
Beperkingen die haar
Werden opgelegd -
En gaandeweg haar
Evenwicht gevonden,
Na een voor
Haar doen drukke
Dag leerde ze…
droomzoon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 er kwam een kind
hij voelde zo vertrouwd en aan zijn fiets
had hij in duizendvoud zijn blauw
gesierd met roze
achterop droeg hij mijn dochter
ze lachte levenslang
haar gouden haren zweefden zachter
nimmer bang voor veile dagen;
slechts hun roeping was
in zwang
tot nu, vandaag de dag –in lagen
mag ik dit in liefde
dragen…
Droomverleden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het land schilderde zijn bestaan
onder grijze luchten en helderblauwe vrijheid
rivieren stromend rood door het bloed
zochten het dal met al haar groene weiden
je was een ridder in haar leven
onder het maanlicht van de middeleeuwen
bestond er geen oranje, maar geel was de gloed
en haar ogen, smaragdgroen, keken
weidser dan haar aanbelandende…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 het gaat om een wereld
die traag wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes…
Dood in de kop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Waar het leven
Niet meer woont,
De dood niet
Langer wacht
Maar nu al
Is komen wonen
In wat mijn brein
Schijnt te zijn,
Terwijl het lichaam
Zo op het oog doorgaat
Met leven, nog,
Worden graven
Opengebroken
En vind ik de
Dood die uit het
Leven is opgestaan,
Is het alleen de dood
Nog die leeft…
Volle zalen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Wat het mooiste
Uit mijn carriere
Is, vraag je mij,
De volle zalen,
De schaterende lach,
Energie die naar
Me toe komt rollen
Uit die enthousiaste
Zaal -
Dat denk je misschien,
Maar het verzinnen
En in elkaar zetten
Was voor mij het
Diepste gevoel van allemaal…
Knoestige kop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
433 Het leven is
Door je heen
Getrokken, je
Aangezicht verweerd -
Doorleefde ogen
Staren in een
Verte die misschien
Nooit komen zal
Handen kromme knuisten
Die de tijd proberen
Vast te houden
Knoestige kop
Die Van Gogh
Ten diepste zou
Hebben beroerd -
Mijn vader ben je,
Blijf je tot ik
Niet meer leven zal…
Het nieuwe licht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Uit de stugge
Nacht groeit
Gestaag het
Nieuwe licht
Waarin een begin
Geboren wordt waar
Het einde voorgoed
Begraven is -
In dit licht
Geloof ik, in
Dit nieuwe licht
Waarin ik leven zal
Als ik ben gestorven…
Zwerver?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Hij zwerft eenzelvig op de werf
kerft diepe krassen met zijn stem
het scherpst van elke vlucht en trede
breng de huivering in mijn lichaam
het zijn de onbekenden op het erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed.
Mij met beide vlerken beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed,
toen ik zijn gouden kooi open deed,
het is de vogel vrij van naam…
oeverloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
467 als dan de brug geen voortgang biedt
en slechts het water kan
beschutten…
er drijft een simpel blad
zijn sterven kleurt naar dode huizen
ieder raam weerstaat de glans
van hemelsluizen
daar blinkt nog de dans van
duizend kleine bloemen
als ik ze wil noemen
zwevend, boven buigend gras
zie ik
de wolken kruisen…
Wezenlijk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
455 in mijn fantasie
reis ik waar ik wil
opnieuw geniet ik van
alle oorden waar is was
en nog komen zal
het licht verschilt, klimaat verschilt
de dorpen, steden
rivieren, zeegezichten
overal ontmoetingen
met mensen zoals jij en ik
zij willen, wat wij willen
een lief, een huis
werk om van te leven
in hun ogen zie ik
wat ons wezenlijk…
Parallelle paradox
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Die voor de meesten
Onder ons soms zo
Onbereikbaar bent,
Die begin en eind
Is van liefde
Die heel maakt
En geneest maar ook
De Vriend is van
De jongens en meiden
Van de straat,
Een dakloze als zij,
Zoals zij zeggen -
Hebt voor mij
Mogelijk gemaakt
Dat ik hen die wij
Samen in liefde kregen
Geleidelijk aan
Liefdevol los…
Adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Adem die soms
Niet eens aan
Zichzelf toekomt,
Te kort schiet
Of overslaat,
Krijgt nieuwe
Kracht, nieuw
Elan dat krachtig
Als de branding
Aanrolt uit de
Volle zaal hier
Voor mij, die
Mij de energie
En meer dan dat
Teruggeeft als
Ik haar gegeven heb…
Fenix
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 Die uit grauwe
As herrijst
Met strakke kop
En fonkelende blik,
Samenraapsel van
Verkoolde resten
Van dit menselijk bestaan
- Het dodelijke lijf ingekapseld
Door de blauwe kantlijn
Van hoop - omgeven door
Een oceaan van zacht
Oranje die mij het
Ademen mogelijk maakt…
Catharina Hagstrom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Zweedse ijsberg
Met innemende
Blauwe ogen
Onder je blonde
Haar - in Zweden
Geboren en getogen,
Nu Drachtster zoals
Alle anderen die
In de Friese stad
Geboren en getogen zijn
Jij leerde mij
Dat het Zweeds
Fro gebruikt
Om te zeggen
Waar je vandaan komt…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
Die in het begin oneindig lijkt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 Wanneer het denken
Donkere wegen voortduwt
Die zijn geasfalteerd
Met verdriet en pijn,
In volstrekte eenzaamheid
Het stukje korstmos bewegingloos
Liggen blijft, de weg naar
Het licht die in het
Begin oneindig lijkt
En alleen lijkt
Op te houden als ik
Deze aarde verlaten heb,
Is daar ginder in
De verste verte
Nog net voor…
Gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Leeg voelde jij je
Van binnen, zeg
Je tegen mij
En dat was al
Heel wat jaren zo,
Zo'n leegte waar
Niemand meer in
Wonen kan, gat dat
Voortdurend met
Een ander gat
Gedicht werd -
Vandaar dat je
Aan de pillen ging,
Aan de pep,
Aan de coke,
Was dat voldoende?
Vraag ik je,
Nu jij mij je
Gevoeligheden openbaart,
Was…
Zonder controle
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
484 Net toen alles onder controle leek
sloeg het noodlot weer toe
altijd dichterbij dan verder weg
onvoorspelbaar als een voorspelling
onbeheersbaar als een natuurramp
Meegaan in de vloedstroom
van onrust en negativiteit
is primair de reactie
evenals vechten tegen het lot
dat altijd een sterkere vijand is
Ben je een controlfreak
in het diepst…
Het niet zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Als je weet
Dat dat bloemetje
Naast de voordeur
Geweldig mooi is
Qua vorm, qua kleur
En qua structuur,
En het je nu
Niets meer zegt,
Dan zit je in
Je donkerste uur
Waarin het niet zijn
Lonkt, en het zijn
Heeft afgedaan…
Zijn of niet zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Zijn of niet zijn,
Woorden die
Ten diepste
Hamlets ziel
Hebben gedragen
Op het kruispunt
Van zijn leven,
Krijgen een andere
Dimensie als ik
Besluit er niet
Meer te willen zijn
Omdat het zijn voor
Mij heeft afgedaan,
Mijn leven genoeg
Is weggekeken door
Hen die mijn
Leven nooit hebben
Zien zitten…
Over het geheim van de smid.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
625 Jaren bezocht ik allerlei plekken
Om dit geheim te ontdekken.
Nu ik het eindelijk heb gevonden,
Vind ik het eigenlijk zonde,
Om het aan u te lekken.
Het geheim zal in al zijn eenvoud blijken,
Je moet erop blijven hameren om iets te bereiken.…
Tussen metersdikke muren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
458 Zware metersdikke
Muren van deze
Franse abdij
Waarvan ik de
Sleutel heb meegekregen
In ruil voor mijn
Horloge - ijzig
Donkere gribus
Die uit het
Diepste donker
Lijkt opgebouwd,
Verraadt op maar
Een enkel plekje
De aanwezigheid van
Het licht - aan de
Binnenkant van wat
De buitenmuur lijkt te zijn
Valt een centimeterslange…
Zacht geweven zilver
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Fiets die met
Haar stuur naar
Toenadering neigt,
Tegen het lage
Hekje geparkeerd,
En bezoek krijgt
Van een spin die
Beide tuinen door
Haar zacht geweven
Zilv'ren web met
Elkaar verbindt -
Ik kom hier net
Wonen, maar jij
Hebt voor mij al vast
Contact gemaakt met
Hen die mijn niewe
Buren zijn -
Hoopvol schouwspel
In…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 in het wenen van september…
een zachte rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij…
Tussen de buien door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Weet toch hoe
Het hier is -
Soms wat zon,
Meestal wat
Bewolking en
Zoals zo vaak
Hier en daar
Een bui -
Vaak hier,
Soms daar,
En toch de oerdrift
Om te overleven,
Om tussen mijn buien
Door iets van
Dit leven te maken…