571 resultaten.
Een doodkalme zee (haibun)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
719 meeuwen dobberen
op een doodkalme zee
onrustig het hart
Ik zie de eerste springers in zee, ik zie de eerste gezinnen
zeulend met tassen vol voedsel en speeltjes. Onbekommerd
ligt de kust erbij. Ik tel minstens drie vers gebouwde vaste
paviljoenen. Opgetrokken in Noordwijkse retrostijl die me
doet denken aan Normandische badplaatsen, aan ansichten…
in de PLUS
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
529 in de PLUS
slijt ie bijna geen straatkrant
te dik…
de bidder (haibun)
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
624 Zeven was ik en tussen de kattenkoppen zag ik opeens
de liefelijke Mirjam met donkere ogen die ongekende
diepten verborgen. Haar stem tinkelde als de pendule
thuis en sierlijker nog dan het paardje van mijn oom
stapte zij het schoolplein af.
Ik moest en zou haar mijn liefde verklaren maar hoe?
De bel rinkelde en de School met den Bijbel…
Wurgend de boom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
727 Het CDA gaat pacteren met de PVV.
Houdt die partij nu schone handen
of gaat ze juist vuile handen maken?
Ach, wat maakt het uit, dat zijn
toch allemaal maar woorden. Wat telt
is de macht.
'We moeten onze verantwoordelijkheid nemen',
zo klinkt het nu in de achterban.
Dat klinkt fraai maar ik zou ze niet
graag de kost willen geven die…
de gedoger
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 wurgend de boom
heeft zich omhoog gebreid
een boerka van klimop…
Eertijds
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
921 Eieren gingen aan struif. Geel tegen de muur. Witvis
uit de sloot bakten we op sprokkelhout en proefden we
weggekropen onder de rabarber. Rood werden we van kroten
en oranje van wortelcaroteen. We braken komkommers open
en meloenen slurpten we leeg.
Miss Blanche lachte lief naar Roy Rogers in het nachthutje
achter in de komkommerhof en…
Hedera helix var. venloensis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
615 Het klimopje sprak tot de woudreus: is het niet zo
dat jij bij het woeden der elementen best wat steun
kan gebruiken? Stabiel ben ik niet maar jij wel, jij
staat al jaren geworteld in Nederlandse bodem en
als wij in symbiose gaan, dan garandeer ik jou
voortgaande groei. Ik help jou aan een dikke
sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je…
ZOEMEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
793 Computo, ergo sum. Wat houdt dat in?
In ieder geval verbonden zijn door een
anonieme boetster met het netwerk van
netwerken. Onder al die millioenen houden
centra met koude gangen en zoemende
servers ook mij in ‘t oog. Zwemmen kan ik
in een oceaan van kennis. Maar nu hoor
ik een hommel zoemen: hij komt de kamer in.
Ik drijf hem naar het open…
wikkend en wegend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 wikkend en wegend
toch maar de kiloknaller
ver weg loeit een koe…
oogstuitend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 oogstuitend
hectarenlang strak in gelid
de groene dood…
de man met de steek
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
620 de man met de steek
beval hier voor een leger
een kaarsrechte weg
o val niet om van de slaap
jij vreemdeling kijk opzij!…
de hemel een bord
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
520 de hemel een bord
vol vervagende vegen
ook morgen weer…
bunker hill
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
551 bunker hill
in de luwte bloeit nog
kamperfoelie…
hier kun je
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
502 hier kun je
de ogen laten weiden
buitengaats…
een parachutist
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
633 een parachutist
aan een zijden draadje
die kruisspin…
Glimpen (haibun)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.203 We hebben uren aan haar bed gezeten. Haar arm gestreeld, haar
pols gevoeld. We hebben haar naam geroepen en haar ogen leeg
gezien. Zij komt niet meer over de brug.
Zware regenval
zwiepende ruitenwissers
ik rem af en zie
bogen van brekend licht
glimpen van glorie groot
Jeronimo van Elk…
de schelde wemelt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
699 de schelde wemelt
van zalm en zeemeermin
ik zie ze vliegen…
ik kraak met een krak
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
754 ik kraak met een krak
in het donker een huisje
o sorry slak…
nu al
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
578 nu al bungelen
ontelbare katjes
in het plantsoen
vrolijk word ik er niet van
een wereld vol druiloren…
de transporteur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 o die onmogelijke logistiek:
honderden wagons organiseren
een dienstregeling heel europa door
tonnen en tonnen stro verzamelen
overal waterreservoirs inbouwen
drijvers en veterinairen aannemen
en vergeet de medicijnen niet
verbandmiddelen voedsel voer
en halsoverkop moesten we
in het oosten humane destructie-
middelen installeren
van oceaan…
De grote oversteek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.158 Wij worden op de proef gesteld zegt de man en Jeronimo tuimelt de stilte in. Weg van de ziekenkamer, weg van necrotisch weefsel, morfinepleisters, de geur van dood. Hij loopt op de zeereep af en kruipt tussen de hoge helm.
Hier, op het balkon van het continent voelt hij zich thuis. Engelland is onmeetbaar ver, Engeland haalbaar.
De rust is tijdelijk…
Verliefd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 Een weekje Tessel en dat is voor Jeronimo van Elk wandelen door vervagende herinneringen. Hier sliep hij in een hooiberg en had het koud, daar liep hij voor het eerst met een meisje hand in hand en wist hij niet hoe hij het had. Ze was z’n famke maar haar stem kan hij innerlijk niet meer tot klinken brengen. Herinneringen worden kaal als de nervatuur…
Miserere lacrimarum ejus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.020 Meneer Jeronimo waakt bij oom Juan. Ooms adem stokt zo nu en dan en komt weer reutelend als een oude auto op gang. Zijn ogen blijven gesloten. Jeronimo ziet grimassen op dat uitgeteerde gezicht voorbijtrekken. Heeft hij pijn, droomt hij? In arren moede zingt hij maar een psalm uit Juans refotijd toen hij nog Jan heette: zelfs vindt de mus een huis…
Meneer Jeronimo kijkt zijn ogen uit
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
509 Eén knie wil niet meer zo. Jeronimo moet onder het mes.
Gebit is ook aan revisie toe. Hopelijk geen extractie.
Zijn hoofd, zijn schedel lijkt op een berg boven de boomgrens.
En zo sombert hij maar door.
Tien keer reciteren ‘minder is meer’ helpt niet.
Dan maar naar buiten. Zijn ogen uitkijken. Weg uit
dat keurslijf van gedachten.
o…
Allerzielen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.131 Als protestant van huis uit heeft Jeronimo niet zoveel met Allerzielen. Bidden voor de doden was voor hem taboe. Hun verblijf in het vagevuur daardoor bekorten? Op catechisatie hoorde hij dat het vagevuur een verzinsel is. De doden zitten in de wachtkamer voor de hemel maar voor de reformatorische wereld waarin hij opgroeide was heel het aardse bestaan…
Hondseenzaam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 Jeronimo van Elk, neef van Abel Staring, wil al sinds 1998 dichter worden, maar hij voelt zich allereerst ouder worden en verweesd nu de generatie boven hem uitsterft. Zelfs Mulisch is niet meer in het land der levenden. Jeronimo las veel van hem maar, hij durft het haast niet te zeggen, alleen het Eichmannboek boeide hem echt.…
NOVEMBER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
728 De negende maand volgens de oude Romeinen heeft een welluidende naam al brengt de maand geen novum maar vermindering. Allerzielen bepaalde meneer Jeronimo bij zijn doden en bij zijn achternaam ‘van Elk’. Zijn naamgever had een grootmoeder die zo heette maar Jeronimo denkt bij die naam allereerst aan: hoe dat elckerlijc mensche wert ghedacht Gode rekeninghe…
het woord was altijd dominant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 het woord was altijd dominant
maar is het ooit in mij geland?
met een boekje in een hoekje
dwaalt de ziele af naar 't strand…
Daily Show
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
592 This is The Daily Show
Bij Jon Stewart wordt ‘t aangekondigd
En de grap is
De echte show is lachwekkender
Yes we can
Yes we can keep Guantanamo open
Yes we can work for Wall Street
Yes we can torture people without charge
The Daily Show
Alles voor de show
Alles voor het geld
Alles voor de macht
De VS is democratisch dood
De relieken…
Trek mij mee
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
556 Ze keken naar de schepen die uit de Westerschelde kwamen.
Het gesprek stokte vaak en dan zochten ze koortsachtig naar
herinneringen. Hij zei tegen haar dat hij toen hij net zeven was
in het gedrang bij het uitgaan van de school gevraagd had:
‘Wil je met me gaan?’ Toen deed ze alsof ze het niet gehoord had,
nu glimlachte ze vaag en begon te vertellen…