2136 resultaten.
enigma
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
737 ik heb een spiegel in mijn tuin
zonder weerbeeld
stap niet door de lijst
het scheidende membraam
beweegt heen en weer
op mij toe
van mij af
raak niet aan
eens vloog er een vlinder op
die nooit weerzien werd
regen dringt drinkend
wordt weer afgescheiden
ik vang het
hopend op een glimp
vanachter
moet mysterie
niet mysterieus…
verstikken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
655 in mijn tijd
was daar een narcis
verwilderd verward
door de weerbeeltenis
geschrokken brakend
van eigen stank
de woorden,
die zwakhartigen
deden mee lijden
in mijn sfeer
deze vergalling
handig en tandig
zal ik mij verzetten
adem klaren
zicht lichten
er is zo veel moois…
saambloei
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
662 geruisloos
kieteltast
in mijn hoofd
oeroud temperament toont
deelbereide erkenning
mijn beeweg
naar wijsheid voldaan
bomige kromtaal
voelverstaanbaar
geen graftak,
groene spruit
tot bloei aanwassen…
guur
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
586 zon
warm
lui
zweet
gin wir veur n’en blanke
zweten als een otter
zo laat zich
vroege zomer
voor mij
determineren
u begrijpt het
als frigide misantropisch ijskonijn
hunker ik
naar kilte
ijsbloemen op een raam
drie meter sneeuw
u begrijpt het…
viering van de staat van het koningrijk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
651 leven paradeert
doorheen straten
van een stadland
angstbevangen
dwangvlaggen wapperen
boven bloedkasseien
zielen en zaligheden
verkwanselt
kijkogen volgen
binnentranend
eigen geschapen waanzin
van vingerlikkende gulle lach
massagraven haastgedolven
vullingwachtend
niet vermoedende
hoe snel…
voornoen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
681 langzaam schuift licht
schaduw verdrijvend
mijn hof in
talmende opgewektheid
maakt zich meester
van mij
zon, ankh, moeder
van mijn bestaan
baart wellustig
maan, vader
knipogend
achtergrondig
een ochtend
als de eerste dag
aangebroken…
lach om de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.064 voor haar op tafel
stond het kistje
besmukt met een roos
het rook nog steeds
naar zoete herinnering
lang geleden
had ze het gekregen
van een te vroeg gegane vriendin
"in nood: open het!"
levenslang achter haar
was ze in nood
en opende het kistje
een glimlach
tekende haar gelaat
toen ze een week later
gevonden werd…
er zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
613 ik heb een schrift
met daarin
niet geschreven woorden
waar ik sta ga
is het binnen handbereik
soms lees ik er in
dwingt het mij;
traanogen bedruipen
beduimelden
niet geschreven woorden
schrijven mij…
slons
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
646 daar
is die man
prostituee
van eigen zijn
geen hoer zonder poer
nee
slappe was
stinkt niet
de weeïge geur van elders
kromme rooie
sufmurw
zijn spionnetje
wereldvenster
alleen dat…
een kus
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
630 donker nag streel my
oog verduidelik.
deur 'n sug
wenkbroue
lippendal
heuwels op die wang en ken
Ek sien die maan
sien lag
teer skielik
die soen
ons soen
ons ontplof
deeltjies gevul lug
almal voel
die liefde
ons liefde
jy was my promotor
die soet
alle…
corrida
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 ik zwaai de oranje doek
encierro,
de stieren weer
in doodsangstige paniek
door de straten
bloedgewiste estoque
reeds geslepen
ik zwaai de oranje doek
zes gewonden slechts
hij staat voor de spiegel
draag ik links of rechts?
parmantig stapt
deze fattige dandy
doodsengel
door de arena
lucht bezwangerd van
bloeddorstigheid…
de era voor de Narten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 van voorbij de Panthalassa zee
voer ik
lang
ik meerde mijn scheepje aan
op Pangaea
daar waar
mijn adem
tevoren gezweefd had
overzag wederom het land
het was goed
mijn ogen ontwaarde
een utopia
ik zag het groene Kumari Kandam
waar middenin
de berg Meru
de hemel raakte
in die tijd
was er geen krijg
verderop markeerde
de…
bedaagd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.840 ze schuifelde weer langs
achter haar rollator
kromme rughanden
ongewassen haar
kleefde aan haar voorhoofd
afgezakte sokken onthulden
steunkousen onder
een gerafelde rok
haar aan elkaar geplakte bril
voor op de neus gegleden
een zilte weeïge reukkolom
markeerde haar territorium
ze liet een spoor
van versleten jaren na
zonder…
Schattenhaft
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 kringlingse rei
dichterboom tot boom
fluisterruisspraak
houtlenig vertasten
kruinig bladerballet
schaduwkwijt mislicht
donkerdampe kleefdruppels
harstaai bezeten
wolkenzon zwoel…
lucht in mijn wit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
513 huppelt een wolkenrei
achter de zon voorbij
heen op en neer weer
zomerbries heeft vrij spel
reikkijk verlangend
maar laat ze
etherische wolktoefjes
bewonen mijn kopij
spelen op papier
weer op en heen neer
ik sluit het venster
laat ze maar…
manloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 de nacht heeft de dag
in een doosje opgeborgen
en op slot gedaan
ik sluip en sluik
de verloren sleutel
door het donker
heen en weer
verdwaald verward
terug bij het begin
mijn schijn
te zwak
mijn schaduw
onzichtbaar…
humide
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 gedoofde oren
kijken naar mondwoorden
die lekkend
in jouw lippendal verglijden
grauwe vormklanken
bespreken mij
ik voel hun mist
maar weet niets…
de dood in de tuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.074 er ligt een dood vogeltje
bij de waterzuil
ik denk dat het
één van de merels is
uit het nestje
in de druif
raar vergaan
het skeletje zie je
maar het kopje
is nog vrijwel in takt
er ligt een dood vogeltje
bij de waterzuil
morgen ga ik in de tuin werken…
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
in een rijtuigie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 op een dag in maart,
zo kalm en bedaard
ontgrendel ik de deur
van mijn bolide
en neem plaats
achter het stuur
pruttelend start het vehikel
ik rij aan
de snelweg op
vrijheid
sneller dan kan
de ondergaande zon tegemoet
achtervoorlichtjes schitteren
vervolgen
ver weg
stap ik uit
en geniet
mijn rijbewijs zal ik nooit halen…
Herinnering aan Holland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
634 denkend aan Holland
zie ik brede riolen
dik door oneindig
laagland gaan,
rijen denkbaar
verdorde populieren
als hoge kale vingers
aan de einder staan;
wordt de zon langzaam
in grijze smog
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
staan de schandpalen
midden op het plein,
de goedendag
en ijzeren maagd
sussen het populistische
bekrompen geweten…
variatie op een thema van
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 nog staan vrouwen
in een rij
te wachten
schuifelen
tergend langzaam dichterbij
de waarheid
die bevestigd wordt
zij drommen al eeuwen
terwijl mannenlijken
om hen heen
gehavend vergaan
tranen van onmacht
maken hen sterk
en wij
gaan door
en door…
telkens weer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 dat blaadje
op de grond
was de eerste
niet meer donkergroen
getand met gehavende nerven
en een teer krom steeltje
het bruine onstuimige roest
heeft zich hiermee aangekondigd
een belofte
die ik niet vergeten zal
ik verlang naar zijn storm
het grijs
nattigheid
onbesuisde woestheid…
ewige bloei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 vir Ingrid
die uiterlik
nog altyd jonk
maar die jare
waarin jy nie geleef het nie
het jou oë geteken
jou siel
jy is nu lankal dood
dan jy geleef het
maar jou woorde
spreek vir ewig
van liefde en eenvoud
vir jou wêreld baie delikaat
jy is een ongerep blommetjie
tot barstens toe vol
om tot nou te bloei
en verder meer mooi…
stille kus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 lug stink
grond suur
ek dink
lewe duur
reën val
blom dood
ek mal
lyf bloot
jy gaan
elke keer
ek bly
val neer
lig aan
ons doen
dag maan
my soen…
poetica
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
480 zeg alles
of het niets is
maar zeg wel
het onverwachte
ergens verborgen
in die regels
een paar lippen
die jouw lippen raken…
Gesproken stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
567 Stil zijn is ademen
zonder lucht te kapen
een doorbloeden
van levensaderen.
Stil zijn is een luxe
een voldragen bestaan
dat niets hoeft te doen
om te weten wat nodig is.
Spreken is een last
een strijd om licht
om aandacht en ontzag
dat daden moet werven.
Spreken is blazen
lucht verplaatsen
een paraderen
van protsige woorden.…
onzegbaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 ik taal niet langer naar verholen
zinnen die in ‘t vroege licht niet
wezenlijk te verwoorden zijn
laat de zon liever heimelijk naar
binnen sijpelen en mijn lief
nog even onbeschreven
proef in alles onzegbare poëzie…
Wie maakt het me helder?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 Vertel mij eens, wat is nu poëzie,
ik zou het alle donder echt niet weten.
In elk geval is het geen causerie
want daarvoor is de luim te schraal bemeten.
Is het soms letterkundige magie
wat dichters produceren aan excreten?
Vertel mij eens, wat is nu poëzie,
ik zou het alle donder echt niet weten.…
Een plaag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
539 Er is in onlangs een nieuwe trend verrezen:
Men rijmelt bij de wilde beesten af,
ruim een miljoen zit elke avond maf
een lullig versje bij elkaar te pezen.
Kom mensen, laat ons nu eens eerlijk wezen,
dit is geen hobby meer, het is een straf
(er zit maar weinig koren bij het kaf)
voor hen die al die rotzooi moeten lezen.
En bovendien, zo…