16637 resultaten.
Dubbele liefdesfractuur
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.509 En dan plots kom ik jou hier tegen
Op de bodem van mijn bestaan
Iemand die mijn woorden koestert
Een vriendschap om voor te gaan
jij verteld over haar en ik over hem
Dat schept een grote verbondenheid
Liefde die ons heeft gebroken,gekraakt
Het mooiste gevoel ooit zijn we kwijt
We delen samen onze trieste tranen
Praten tot in het diepst…
Hart vol vlinders
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.458 Vuur schittert diep in jouw ogen
Brandende passie bedwelmt je ziel
Liefde vol ongeëvenaard vermogen
Sinds de dag dat ik voor je viel
Zinnen spreken zachte woorden
Als een vuurbaak leidt je m'n weg
De toekomst vol nieuwe dromen
Nu ik mijn hart in jouw handen leg
Je betovert me met je glimlach
Elke schaduw wordt een paradijs…
Bloedende woede
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
4.711 Regen klettert in de kilte van de nacht
Sluipend langs achterstand woningen
Je weet nog niet wat er op jou wacht
Maar het zijn bepaald geen beloningen
Ik heb mijn messen scherp geslepen
Scherp als mijn blik, geslepen als mijn wraak
Mijn woede bloed als nooit tevoren
Bezoek het doelwit van mijn criminele taak
Dan zie ik de plek waar ik moet…
Subtropisch erotisch
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
3.342 Een dagje subtropische temperaturen
Hete romance op het zoute Zeeuwse strand
Verstrengeld in de zwoel brandende zomerzon
Passionele vrijpartij in het natte bronzen zand
Golven breken op de sierlijke lijn van haar rug
Vlug grijpt ze me vast, houdt me stevig beet
Hartstocht blinkt in de glans van haar ogen
Haar wilde blik vervoerend tot…
Vraag het Eros
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.141 Gezondheid is als liefde
Onmisbaar in ons leven
Mijn liefde voor boeken
Als reizen per trein
Aan mobiliteit hecht ik
Waarde. Aan seks evenveel
Literatuur en kunst inspireren
Een hoofdletter 'L' en een kaatje-klein
De nacht inspireert. Een leven lang
Goede seks als kunst beleven
Als schaatsen in een 'Olympic Oval'
Echt álles geven.…
Draai je om en donder op
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.154 Vergeet maar dat ik heb bestaan
En laat me verder gewoon met rust
Mijn leven zal alleen maar beter gaan
Daarvan ben ik me volledig bewust
Laat me los, ik wil niet meer
Ik wil niet meer op mijn tenen lopen
Schenk je geslijm maar aan een ander
Mij zal je niet meer slopen
Ik kan jouw woorden niet meer aanhoren
Ze zijn nietszeggend en zo leeg…
Hete blikken van opzij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.391 Ik lag gewoon te genieten van de zon
Op het warme Scheveningse strand
Droomde hoe romantisch het zijn kon
Met jou, samen, hand in hand
Plotseling lag er een hand op m'n schouder
Vingers streelden m'n zonovergoten huid
Ik draaide me om, m'n hart sloeg over
Dacht: mijn God mijn droom komt uit
Je knielde naast me neer in het zand
Keek diep…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 Herfst is de kleur van de oude dagen
bloedrood de bladeren..goud de rand.
De oude boom ..hij telt zijn vruchten
grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band.
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden
voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren.
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen…
- Piano Recital -
netgedicht
4.7 met 99 stemmen
2.534 In haar strelende ogen verscheen lichte muziek
een bestemd gevoel deed mijn gedachten trillen.
Haar hoofd zacht gebogen, haar ogen zo dicht,
verloren intens verdiept aan het spelen, klassiek.
Verdroomd haar gezicht 'n vleug van eeuwigheid ?
Een gecomposeerde omlijsting van vrije geluiden.
Ongenaakbaar verspeeld, verloren, aangeslagen
aan…
- Maskermonoloog -
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
1.431 Maskers en hedendaagse dwang,
de toekomst is iets waar ik soms
niet meer in geloof, ik ben bang.
Toch geef ik nog niet op mijn wagen
mijn hedendaagse kunst, mijn wens.
Identiteit centraal raakt voorbij haar
tentoonstelling van mijn gevoeligheid.…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 "Vuurtoren", riep het meisje en tekende in het zand
een zuiver bloedend hart, klein, bang, als dood,
stervend kloppend in het warm ontloken avondrood.
Ze nam het koude bittere hart en kuste het vaarwel,
de zee zag het zittende meisje, spoelde schuim,
wit schuim dat haar voeten en handen bedekte.…
- Innerlijk gevecht -
hartenkreet
4.1 met 56 stemmen
3.142 Soms heb ik vlagen van ongekunsteld zijn,
intens gevecht om leven en overbodige dood,
de angst ontvlamd zonder toekomstdromen
een nevelige strijd woelt in mij groot.
Nachtenlang wakker, verbazend kil het zwijgen,
sla de handen wanhopig crue voor mijn gezicht,
verloren gewaande krachten blijven vechten,
wanneer ik eigen vergankelijkheid…
- Kerst Nostalgie -
netgedicht
4.4 met 90 stemmen
4.965 Een heerlijke kerstgeur vond het zeer intiem karakter
gevat in servetten rood uitwaaierend haar diepe warmte.
Kaneelwierrook trok geurig door de kamer, rookte kleine
grijze wolkjes van romantiek in het brandende kaarslicht.
De zoveelste kerstnacht keek jij mij aan vol van liefde
genietend die speciale blik in je ogen, de kerstwarmte.
Guirlande…
- Als een knop in bloei -
hartenkreet
4.8 met 73 stemmen
3.488 Als een knop in bloei, geplukt en weggegooid,
ontroert de roos de koude harde winter, de tuinman plukt.
De aarde rouwt met zwarte randen, een ontheemd gevoel
vergezeld het vruchtbaar samen dat wentelt in haar schoot.
Als een knop ontgroeit ontmaagd, voel je meer dan naakt
schoonheid van sterren, de maan gaf zijn tijd verworpen aan.
De…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 Een bijzonder moment
naar de aard van de dingen
in herinnering gebracht.
Herinneren mag,
wie vergeten verstaat als passie,
liefde met zijn eeuwenoude cultuur
die in onwetendheid verloren is gegaan.
De tijd belooft niets anders,
de enige aanknoping verbrak haar schakels,
ketsende stenen, lonken naar de kringen
die een rondedans ronder maken…
een zomerse dag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 Weetje waar wij altijd over dromen?
Om lekker in de natuur te zijn,
Tussen de mooie kleurrijke bomen.
Op een mooie zomerse dag,
Met onze voeten op de zanderige grond,
Met op ons gezicht een brede lach.
Tussen de lekkere geuren van bloemen,
Met de lieve kleine lammetjes in de wei,
De bijtjes zoemen,
En iedereen is vrolijk en blij.…
de natuur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
626 Vlinders hebben mooie kleuren, En bloemen lekkere geuren.
En doordat je de bloemen en planten gaat sproeien, Gaan ze beter groeien.
De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden…
de natuur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
652 Vlinders hebben mooie kleuren, En bloemen lekkere geuren.
En doordat je de bloemen en planten gaat sproeien, Gaan ze beter groeien.
De lammetjes en kalfjes spelen in de wei, en daardoor worden de…
Met Kerst samen gelukkig zijn..
netgedicht
4.4 met 65 stemmen
3.306 Geef mij jouw hand in de groei van ons leven
zichtbaar achter de deugden van 'n enkel kind
dat zijn gedachten tot genoegen laat spreken
niet meer bedachtzaam maar enkel blij gezind.
Onze mooie aanloop naar het einde van 't jaar
winterse buien zo mild weten te verzachten
grenzeloos in tijd sneller vooruit willen
een warm samenspel van innerlijke…
Siddering (haiku)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Een siddering ruist
Als zachte werkelijkheid
In boombladeren…
Zwarte weduwe
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Spin pakte rode
herfstdraden weer op, spon snel
een doodlopend web…
Alden Biesen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
590 Verstrengeld aan den ouden lindendreef
in het domein waar de lente loom haar schreden
een pracht gloed in zonneschijn overspoelt
voelbaar levende historie achterbleef.
Gedachten meer rustgevend dan omvangrijk
de voetstappen van een passerende enkeling
ooit veelvuldig betreden door Duitse ridderorde
vlinders fladderend over de diepe wallendijk…
een gedicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.102 ik had je gisteren willen geven
hoe mooi het was,
hier gisteren
bij mij
een hemel zwaar van
regen
niet bij mij
aan jou mijn vergezichten schrijven
waartussen stadjes liggen
ingepakt
met jou verdwalen in mijn woorden
eeuwen voelen door een kleine stad
en vertellen hoe de mensen daar
vreugde en leed beleefden
bij het haventje gezeten…
dan is het
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
651 hij kiest het tuinpad
achterom
weer langs de wilde rozen
zijn blik schaart over land
waar paarden ongejaagd
zoals de stilgevallen vogels
niet laten blijken
dat er wordt gewacht
haar roep die ver
draagt over drassig veen
en stil zwart water
verstomd
nee, als hij komt
is het om stilte
van verloren heimwee
* duogedicht II…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Nu de dagen breken met lommerrijk groen,
de zon haar immense kracht verliest,
verkleuren bomen pronkend hun fatsoen,
de wind die stil aan hun bladeren briest.
Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.
Fraaie beelden in zoete vlammen…
Het innerlijk landschap
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.538 Waar anders dan in ons eigen landschap
doorwoelt het innerlijk, de zachte gronden
voorzichtig strelend, ongeduldig klauwend
op zoek, op zoek naar verborgen schatten
waar hun schakels langs wel duizend wegen
aan het bereikbare van ons verlangen stonden
klinken vertrouwde melodieën uit de diepte,
de kloppende kadans van ons wijze hart
met…
Herfst Festival
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.589 De verandering kwam niet geheel onverwachts,
een maskerade in gedoodverfde kleuren
verschenen door schaarste in het verschiet
bladeren gehuld in geleefde geuren,
nog onbekommerd warm uitgedragen
in ondraaglijke lichtheid van het bestaan,
beroeren stralen deinende kruinen
de top van de kleurenpracht bereikt
het uitzicht verbluffend.. een…
Rozengeur en bruine schijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.506 Roze is kijken naar de zonsondergang.
Bruin is vertraging met de trein.
Roze is vakantie.
Bruin is een verplichting.
Roze is vrijheid.
Bruin is van de trap vallen.…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 Regen doet de straat opnieuw glimmen
volledig anders dan het ene prachtmoment
het dagen van nieuw inzicht wordt nu spaarzaam
ja, door wat nevelig maanlicht geveld..
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne…
- Branderige fleur, vlammend van kleur -
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
939 Voltooid aan de schepping
deed hem de eerste aanraking verstillen..
Hij vroeg zich af wie hij was,
de stille kleurrijke man van vele winden,
een beminnelijke lach dat horizonten brak,
het hemelsblauw finaal doormidden.
Verlaten sneed een voorlaatste diepte,
scheurde lucht om te ademen, branderig van geur
brandde de ziel het weemoedige…