Alle inzendingen over haiku

kietel je even tussen neus en lippen door het zit nog wel snor…

Een bloedrode roos stuk getrapt en gebroken een hart vol van strijd.…

walvissen tranen zeehondenbaby’s huilen een zee vol verdriet…

geen veer zit verkeerd maar alleen de gedachte doet de pauw rillen…

vrolijke keeltjes zingen de lente open swingend kleurt het bos…

stormvogels vliegen geruisloos voorlangs de zon de wind trekt al aan…

laat me je kussen in de wind van de sterren ik droom tot die tijd…

Wat matig bevalt... Het willen bestrijden of liefdevol dulden? Een nieuwe levenskunst luidt: "Zoek strenge verdraagzaamheid!"…

met open armen ligt de bokser uitgeteld terneergeslagen…

Een stille bloeier en niet één blad dat zich roert aprilse sleedoorn…

vlijmscherpe leugens verminken het vertrouwen en nog zoveel meer…

werd vermoeid wakker in een uitputtende droom en viel weer in slaap…

zon glinstert vrolijk kabbelend geniet ik mee al pootje badend…

met vogelogen keek je de afgrond in en toen verdween de angst…

dromen van papier vouwen witte nachten tot een sierlijke zwaan…

het schelpenpad trekt me dwars door zand en duinen vredig ruist de zee…

Jeugd, is als een druif zo fris. Maar ouderdom.... een rozijn, die niet te pruimen is!…

Ik loop door de wei. Ervan schrijven? Het lukt niet... Toch zaaien bloemen in mijn vragende geest een gedicht _ voor veel later...…

door de eeuwen heen hollen verkapte tranen iedere steen uit…

dumpende afval dendert menselijke trein ontspoort door natuur…

sta nog wel rechtop maar brokkel al wel gestaag naar horizontaal…

de dag en de nacht kussen elkaar gedag zegt de nacht ga lekker rusten ik hou vannacht de wacht…

de schildpad spartelt driftig en in levensnood ondersteboven…

stille zaterdag kil en koud en grommerig ook de zee…

koeten speeddaten hard lopend over water eenden vliegen op…

vlinders in de wei met wat mijmerij zoemt er ook een bij voorbij…

de rij schrijdt met de doodsklok in de rug pratend naar het graf vertrapt op het pad één populierenkatje bloedig als een worm…

inktzwarte dagen schrijven deze lente tot een griezelverhaal…

ik viel uit mijn rol en was weer voor even mezelf confronterend wel…

vreemde gewelven ademen bewegingloos de kille waarheid…